ماه رمضان
تصویر برگزیده

اختصاصی آرتنا/ جشنواره فیلم فجر

دزدی به سبک رابین هود /نگاهی به فیلم «خط ویژه»

آرتنا: «مصطفی کیایی» می داند چطور مخاطب عادی را به سینما بکشاند تا آنها بتوانند نود دقیقه روی صندلی طاقت بیاورند آن هم در سینمایی که اکثر کاراکترهایش دچار یاس فلسفی شده اند.

zoom
دزدی به سبک رابین هود /نگاهی به فیلم «خط ویژه»

نوشته: سیده مریم مطلب پور / خبرگزاری هنر«آرتنا»

بلاخره بعد از چند روز فیلم های تک خطی و ناامید کننده چشممان به فیلمی که قصه می گوید و ریتم دارد روشن شد . مصطفی کیایی که با "بعد از ظهر سگی سگی " پا به سینما گذاشت . با ساخت " ضد گلوله" خبر از حضور استعداد تازه ای در سینمای ایران داد و حالا با نمایش " خط ویژه" نشان داد موفقیت قبلی او اتفاقی نبوده است .
خط ویژه داستان چند جوان است که قصد دارند حساب بانکی یک آقازاده را خالی کنند اما به اشتباه پول را به حساب دو نفر دیگر واریز می شود و از اینجا پایه های درام شکل می گیرد .
بزرگترین حسن خط ویژه این است که خوب قصه می گوید و ما هم که این روزها به دیدن سکانس های کش دار غرق در دود سیگار نیمه روشنفکری عادت کرده بودیم با دیدن فیلم معمولی که خوب قصه می گوید وکاراکترهایش در انتهای فقر وبدبختی به خودکشی فکر نمی کنند و به جا تعلیق دارد حسابی ذوق کردیم .مصطفی کیایی فیلم خیابانی ساخته که شخصیتهایش از جنس جوانان عامه مردم هستند فقر دارند اما ادعای روشنفکری نمی کنند.
فیلم در لحن و ساختار سعی در دادن اطلاعات غلط به مخاطب را ندارد . خوب قصه می گوید به موقع گره گشایی می کند و حوصله مخاطب را سر نمی برد.
بازیهای بازیگران از مصطفی زمانی گرفته تا هانیه توسلی و هومن سیدی و میلاد کی مرام و... همگی باور پذیر است .

برداشت آزاد: نگاه مصطفی کیایی به کاراکترهایش را دوست داشتم .درست است که رابین هود بازی آخر فیلم در تقسیم پول های دزدی در حساب های مردم نیازمند کمی اغراق شده است .اما همین که پایان ماجرای این فیلم به مرگ و یاس منتهی نمی شود جای توجه دارد . کارگردان سعی کرده است با تکیه کلام ها و طنز های موقعیت در لابه لای سکانس  های جدی حال و هوای تلخ قصه را عوض کند وهمین امر گاه به گاه لبخندی را بر روی لبان تماشاگر می نشاند . همین قدر که کیایی میداند چطور مخاطب عادی را به سینما بکشاند تا آنها بتوانند نود دقیقه بر روی صندلی طاقت بیاورند , جای امیدواری است .آن هم در سینمایی که اکثر کاراکترهایش دچار یاس فلسفی شده اند.
درحاشیه :
_تیتراز سریال با صدای سینما حجازی در قیاس آدمهای پولدار و بی پول بود که قبلا شنیده بودم اما نمی دانستم تیتراز این فیلم است .
_ فیلم یک سام قریبیان خوب داشت که در نقش یک آقازاده با آن گریم خاص به خوبی نشسته بود .
_ فیلم می تواند در اکران عمومی به موفقیت خوبی دست یابد
_ با اینکه کیایی هیچ ادعایی در ساخت فیلم اجتماعی نداشت اما قصه فیلم به شدت داستانی اجتماعی و به روز بود که با پرداخت داستانک های کوتاه در قالب شخصیت پردازی خوب توانسته بود نمایی از جامعه جوان و گرفتار امروز باشد
_ امروز دومین بار بود که هلی شات های خوبی دیدم .نماهای ابتدای و خصوصا سکانس انتهای فیلم یک برداشت با هلی شات تمام عیار از شهر تهران بود.
_ سکانس هایی که این چند جوان در کنار هم با تردید و ترس در خیابان راه می رفتند شباهت های زیادی با فیلم "دستهای آلوده " سیروس الوند داشت.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید