تصویر برگزیده

«کامبیز دیرباز» در برنامه هفت:

نظر مردم همیشه برای من مهم بوده است

آرتنا: دوم خردادماه «برنامه هفت» میزبان سه تن از عوامل سینما؛ کامبیز دیرباز، بازیگر و مرتضی شایسته و فرشته طائرپور از تهیه کنندگان سینما بود.

zoom
نظر مردم همیشه برای من مهم بوده است

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، محمود گبرلو در اولین برنامه هفت در خرداد ماه 93 ، ماهی که رقم زننده حوادث بسیاری چون آزادسازی خرمشهردر تاریخ کشور ایران بوده است ضمن تبریک سوم خرداد، سالروز آزادی شهر خون و قیام، خرمشهر،  از این حماسه و حضور فیلمسازان برای به تصویر کشیدن آن گفت و ادامه داد: وقتی آزادی با خون جوانان غیور و مومن به دست آمد، سینما پشت ملت خود ایستاد وسینماگرایرانی در بهترین جای ممکن قرار گرفت تا قاب سینمای داستانی ایران خاطره های سینمایی ماندگاری را از این حماسه در اذهان مردم ثبت کند.
وی افزود:  انتقال نسل به نسل به جامعه و سخن گفتن از شهادت، شهامت و شجاعت به زبان هنر رسانه موثر، سینما ضرورتی است که نسل های مختلف سینماگران با دغدغه ای ایرانی از زنده یاد ملا قلی پور تا مسعود نقاش زاده آن را جدی گرفته اند و به آن پرداخته اند. احمدرضا درویش بیش از همه دوربین خود را به خرمشهر برده است و تلاش خود را برای خلق سینمایی این حماسه به خرج داده است و سینماگران دیگر هم طی سه دهه اخیربه این روایت جاودانی تاریخ ایران پرداخته اند.
 سردبیر هفت با بیان اینکه خرمشهر ودیگرحماسه هایی که ماهیت دفاع مقدسی این ملت را به دنیا اثبات می کند بیشتر از یازده فیلم داستانی و چند سریال برای سینمای ملی این سرزمین جای کار دارد اظهار داشت: واقعیت این است که اگر هر کدام از این کشورهای مدعی درعرصه سینما یکی از حماسه های دفاع مقدس را در تاریخ خود داشتند تا کنون دنیا را با فیلم خود تکان می دادند و این نکته ای است که نباید از آن غافل شویم.
گبرلو در پایان اذعان داشت: باید دست همه فیلمسازانی که دغدغه خرمشهر داشتند را فشرد ودر کنار آن باید از مدیران سینمایی و متولیان فرهنگی و سایر مدیران خواست تا زمینه را برای تولید آثار فاخر وتاثیرگذاری که بتواند مخاطب جهانی را به واقعیت دفاع یک ملت مقابل دشمن متجاوز برساند بیش از پیش فراهم کنند.
پایان سرمقاله این هفته هفت با گزارشی اختصاصی از جشنواره کن 2014 همراه شد که به بررسی و کند وکاو در بازار فروش فیلم های ایرانی در جشنواره کن پرداخته بود. اما حضور آرش امینی، مدیر کاروان ایرانی در جشنواره کن روی خط هفت از بخش های بعدی بود که وی در این گفتگوی تلفنی به توضیحاتی در خصوص اهداف این سفر و تلاش های صورت گرفته در این رابطه پرداخت.
کامبیز دیرباز بازیگر فیلم های نغمه، دختران انتظار، دوئل، اخراجی ها از مهمانان این هفته بود که با شادمانی مضاعفی به خاطر تولد فرزندش در برنامه هفت حاضر شد.
کامبیز دیرباز از همان دقایق اولیه حضورش در برنامه هفت از فیلم دوئل گفت و بیان داشت: دوئل حکایت غریبی برای من است. اگرچه که پیش از بازی در این فیلم در فیلم هایی چون نغمه ودختران انتظار به ایفای نقش پرداخته بودم اما دوئل اولین فیلمی بود که در آن حضور بلندتری داشته ام.ضمن آنکه باید گفت شروع یادگیری های من در سینما از فیلم دوئل بوده است.
بازیگر فیلم اخراجی ها در خصوص همکاری خود با پرویز شهبازی در فیلم عیار 14 گفت: از مدت ها پیش دوست داشتم که با پرویز شهبازی همکاری داشته باشم و وی نیز در فیلم عیار14  ایفای نقشی را که  با تصور ذهنی مردم نسبت به من تناسب داشته باشد را  به من پیشنهاد داد.
وی با بیان اینکه بیشتر در پی تجربه کردن نقش های متفاوت است و صرف حضور همیشگی در یک ژانر وی را به بازی در آن راغب نمی کند افزود: تا جایی که محدودیتی برای انتخاب نقش های مختلف وجود ندارد ودست آدم باز است در پی تجربه کردن هستم از دیگر سو بضاعت و توانایی سینما یا جایگاه تولید خود از مواردی است که در دنبال کردن این تجربه بسیار موثر است.
بازیگر فیلم دوئل که به تازگی در پی فعالیت هایی برای تولید فیلم است بیان داشت: علاوه بر بازیگری قصد دارم که تولید فیلم را نیز تجربه کنم که این نیز با کارگردانی متفاوت است و در این راستا ممکن است به این نتیجه برسم که برای این کار ساخته نشده ام.
وی در بیان تحلیل خود از ورود بازیگران جوان به حوزه سینما گفت: هر چه تعداد بازیگران جوان بیشتر باشد به نفع سینمای ایران است. چرا که اگرچه ورود به سینما از هر راهی امکان پذیر می تواند باشد اما ماندگار شدن در این عرصه به انتخاب مردم بر می گردد. بنابراین باید انواع و اقسام جوانان با چهره ها و تفکرات متفاوت به سینما ورود یابند.
دیرباز ادامه داد: یک فرد زمانی که بازیگر می شود نباید خود را از مردم جدا کند چرا که از حضور در میان مردم است که نقش های بعدی و ایده های بعدی شکل می گیرد. باید دانست که نیازهای مردم در شرایط مختلف چیست و شرایط زندگی مردم را دنبال کنیم. چرا که از نظر من بازیگری یک دید است و برای من نظر مردم همیشه مهم بوده است و سعی کرده ام در کارهای بعدی خود آن را لحاظ کنم.
وی افزود: از طرفی من نیز یک بازیگر هستم و باید مجری آنچه که کارگردان و قلم نویسنده می خواهد باشم و تنها چیزی که  دراختیار یک بازیگر قرار دارد انتخاب است. اما فیلمساز نیز باید شرایط و نیاز های مردم را در نظر داشته باشد.
بازیگر فیلم به نام پدر در باب دستمزد بازیگران در عرصه سینما اذعان داشت: به طور کلی دستمزد ها در این حوزه خوب است اما معدود بازیگرانی هستند که دستمزدهای آنان می توانند تداوم داشته باشند که البته این بالارفتن دستمزد ها را هم مردم تعیین می کنند. از طرفی اگرچه برای بازیگری عمر مشخصی در نظر گرفته نشده است و فرد تا پایان عمر خود می تواند آن را ادامه دهد اما بازی در طول سال نیز زمان مشخصی ندارد و گاه باید حقوق یک کار را تا پایان سال برنامه ریزی کرد.
وی که خود دارای آموزشگاه بازیگری در شهر تهران است و پیش از آن در حدود دو سال تجربه مدیر مسئولی آموزشگاه بازیگری در شهر رشت را داشته است در خصوص تاثیر آموزشگاه های بازیگری در بازی خوب و تربیت نیروهای موثراظهار داشت: آموزشگاه بازیگری در حکم سکوی پرتاب به حساب می آیند و ایده آل من در توصیه به دانشجویان آموزشگاه خویش هم این است که بعد از اتمام دوره های آموزشگاه اگر مسیر خود را در این عرصه یافته اند رفتن به دانشگاه است.
دیرباز در پایان گفته های خود در باب اهمیت حضور منتقدان بیان داشت: به نظر و دیدگاه منتقدان بسیارتوجه می کنم. از نقد یک خطی از بازیگری در دوئل تا فیلم های بعدی خود را رصد کردم و آرشیو آن را دارم.
پس از صحبت های کامبیز دیرباز گزارشی با عنوان ازهفت تا هفت که به رویداد های سینمایی در هفته ای که گذشت  می پردازد نمایش داده شد و آمار فروش از دیگر بخش‌های همیشگی مجله تصویری هفت است که در قسمت دیگری از برنامه به معرض نمایش گذاشته شد و  در نهایت گپ عنوان گزارشی است که با تعدادی از عوامل سینما از هر دری  در رابطه با سینما و تصویر به صحبت و گپی کوتاه می نشیند.
میزگردی برای فرهنگ و اقتصاد
 اما پرده آخرهفت به میزگردی در باب اقتصاد و فرهنگ که زیر مجموعه ای از آن، سینما است اختصاص یافت. مهمانان میزگرد این هفته هفت نیز دو تن از تهیه کنندگان سینمای ایران مرتضی شایسته و فرشته طائر پوربودند که به بحث و بررسی درباره این موضوع پرداختند.   
مرتضی شایسته در این میزگرد بیان داشت: هزینه های تولید و پخش که چرخه های سینما را به حرکت در می آورند نیز بالارفته است اگرچه که در سینما هزینه های تولید را نمی توان سنجید و فقط هزینه های پخش و سینماداری است که در مخارج لحاظ می شود و بالارفته است.
وی در ادامه در مثالی برای شاهد مدعای خود گفت: فیلم آتش بس ساخته تهمینه میلانی که چند سال پیش اکران شد با در اختیار داشتن سطح تبلیغات وسیع علاوه بر 50تا 60 تابلویی که در سطح تهران برای تبلیغ فیلم داشتیم از بالاترین تبلیغات برخوردار بود در حالی که اکنون نیز به ندرت در سطح شهر تهران تبلیغی از سینما دیده می شود که از دلایل این امر را می توان بالار فتن هزینه دانست که از یک سو مخارج بالا و از دیگر سو درآمدها به شدت پایین است.
شایسته در بیان عوامل تاثیرگذاردرایجاد چرخه نا مناسب سینمایی گفت: زمانی که سیاست گذار خود تهیه کننده می شود خیلی مسائل به وجود می آید که تنها به یک دوره مدیریتی مربوط نمی شود. دردوره قبل شاهد تهیه کننده شدن سیاست گذار بودیم که موجب شد فیلم های هشت میلیاردی ساخته شود که این نیز نه تنها سبب می شود دستمزدها گران شود و بالا رود بلکه تبعات آن در آینده دامن ما را هم می گیرد.
فرشته طائر پور از دیگر افراد حضور یافته در میزگرد شب گذشته هفت بود که با بیان اینکه سینما در طول سال های گذشته مظهر تمام نمای سینمای مقاومتی بوده است اظهار داشت:  در یک نگاه کلی سینما همچنان که در حال ضرر دادن است اما مقاومت می کند و در مقابل محدودیت های مدام جریان های موازی و متعددکه از سینما به عنوان جریان فرهنگی مطالبه دارند مقاومت می کند.
طائر پور ادامه داد: سینمای ایران سه مرحله حریق پشت سر می گذراند ؛  جانشان را در شرایط اکران می گذارند، امنیت خود را در شرایط بازار قاچاق می گذارند و امید کمی که به خاطر نداشتن سهمی در رسانه ملی در میان گذاشته می شود نیز از سه مرحله این حریق است که  نفت پاشی این حریق نیز نداشتن تبلیغات میانی است.
وی در پایان صحبت های خود اذعان داشت: واقعیت این است که سینما بعد از انقلاب در دامن دولت متولد شد و براستی نمی توان ادعا کرد که سینمایی تماما مستقل از دولت وجود دارد. بنابراین دولت باید به وظیفه اش عمل و افق خود را تعیین کند.  دوره مدیریت دولتی مسئولان فرهنگی بسیار کوتاه است و گاه به جای در نظر گرفتن اینکه من می کارم اما در دوره های بعد برداشت آن را خواهیم دید در پی آن هستند که در مدت زمان کوتاهی که حضور دارند کارنامه کاری خود را ارائه دهند که نمی تواند اتفاقات فرهنگی بلند مدتی را رقم زند.
 

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید