تصویر برگزیده

اختصاصی آرتنا/

بارگاه ملکوتی در دل کویر

آرتنا: در قلب تابستان‌های داغ و سوزان، رمز و رازی وجود دارد که حکایت از معجزه خشت خام و دست‌های پرتوان معمار فرزانه‌ای می‌کند تا عشق خدمت به خلق را در شاهکار معماری کویر به عرصه ظهور برساند.

نوشته: مریم زفرقندی/  خبرگزاری هنر «آرتنا»

در اولین گام می رویم به سوی معماری آستان مقدس امامزادگان در دل کویر و از جاده ترانزيتی تهران - جنوب حد فاصل كاشان - اردستان می گذريم ، در نيمه مسير در فاصله 8 كيلومتری شهر بادرود و 38 كيلومتری شمال غربی شهرستان نطنز که بسوی آن شفاعت خانه منتهی می شود.
این بنا آرامگاه 2 تن از فرزندان امام موسی کاظم (ع) به نام‌های امام زاده آقاعلی عباس (ع) و شاهزاده محمد (ع) است که همه ساله مورد استقبال میلیون‌ها زائر از سراسر ایران قرار می‌گیرد.
ساختمان حرم در صحن به مساحت 36000 متر مربع ایجاد و از این میزان حدود 13000 متر مربع زیربنای آن تنها با تغییرات کمی مطابق با طرح احداث گردیده است.در اطراف آن 400 باب زائر سرا احداث شده و زیر بنای ساختمان حرم مطهر 5000 متر مربع می باشد.
این بنا در ۲ طبقه با ۱۰ رواق و ۴ سردرب ورودی ساخته شده است.
نمای داخلی گنبد بارگاه ملکوتی آقا علی عباس و شاهزاده محمد (علیهماالسلام) به گونه‌ای آینه کاری و گچبری شده که نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند. کاشی کاری انجام شده در این حرم به سبک دوران صفویه و گورکانی است و روی ساختمان حرم هم کتبیه‌هایی منقش به آیاتی از قرآن کریم نصب شده آن طور که مسوولان بقعه مبارکه آقا علی عباس (ع) می‌گویند، قبلا این بقعه مبارکه بارگاه چندان بزرگی نداشته تا اینکه سال ۱۳۶۷ تصمیم گرفتند برای رفاه حال زائرانی که از راه دور و نزدیک به این امامزاده می‌آیند این بنا را با نذورات مردمی توسعه دهند.
مهم‌ترین نکته در بنای امامزاده آقا علی عباس (ع) بارگاه آن است که عنوان بزرگ‌ترین گنبد خاورمیانه را دارد. ارتفاع گنبد ۴۵ متر و قطر آن ۲۳ متر می‌باشد و این بارگاه دارای دو گلدسته به ارتفاع ۴۰ متر و قطر ۳. ۵ متر است.
نوشته شدن آیاتی از قرآن مجید بر کتیبه‌ها در اطراف ساختمان حرم مطهر نیز از دیگر تزئینات این بنا می‌باشد.
کاشیکاری نمای داخل ایوان و سقف و نمای خارجی جنوب غربی این مجموعه یکی ازشاهکارهای برجسته بوده که در سال 1367 شمسی آغاز و در سال 1370 به اتمام رسیده است.
در رابطه با نحوه ورود این دو بزرگوار از سلاله پیامبر اکرم (ص) به منطقه و نیز شهادت آنان چنین روایت شده است :  پس از قبول ولیعهدی اجباری از طرف امام رضا(ع) هشتمین اختر تابناک آسمان ولایت و امامت در نزد مامون خلیفه عباسی ، عده ای متشکل از اصحاب و یاران حضرت از جمله حضرت آقا علی عباس و شاهزاده محمد (علیهما السلام) از مدینه به قصد زیارت امام همام عازم طوس شدند که پس از ورود به ایران خبر شهادت مظلومانه امام هشتم توسط مامون و دستور این ملعون و جنایتکار مبنی بر به شهادت رساندن سادات هاشمی ، هر کدام از اصحاب و یاران حضرت به سویی رفته تا از گزند دشمنان از خدا بی خبر و نابکار در امان باشند .
این دو بزرگوار که از داغ مرگ برادر خویش سوگوار بودند، پس از طی نمودن چندین شهر و روستا وارد کاشان شده و سپس به شهر بادرود (باد قدیم) آمدند.حاکم و مردم بادرود که از عاشقان به اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بوده و به سلاله آنان عشق می ورزیدند ، قریب به چهل شبانه روز از آن بزرگواران به نحو شایسته پذیرایی و مراقبت کردند.
همچنین این دو بزرگوار پس از چهل شبانه روز با نیابت انتقام خون به نا حق ریخته امام رضا (ع) به اتفاق اصحاب و یاران ، راه کویر را در پیش گرفتند و به قصد عزیمت به شهر مشهد مقدس حرکت نمودند . هنوز مسافتی از کویر طی نشده بود که در جنگی نابرابر به دست سپاهیان مامون ملعون ، مظلومانه به شهادت رسیدند و پیکر مطهرشان توسط زنان خالد آبادی تشییع و به همت مردان منطقه در همان مکان جنگ تدفین گردید.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید