تصویر برگزیده

«مارکوس وایزبک» در شست معرفی مکتب باهاوس:

مدرسه «باهاوس» در معماری و هنر کاربردی، ایده‌های تاثیرگذاری ارائه داد

آرتنا: مکتب باهاوس به عنوان بزرگترین جریان هنر آکادمیک در قرن بیستم که همچنان به کار خود ادامه می‌دهد؛ با حضور علیرضا سمیع‌آذر و مارکوس وایزبک معاون هنری دانشگاه باهاوس در خانه هنرمندان ایران معرفی شد.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، نشست معرفی مکتب باهاوس به عنوان بزرگترین جریان هنر آکادمیک در قرن بیستم که چهره‌های تابناکی همچون "پل کله"، "واسیلی کاندینسکی"، "یوهانس ایتن" و... را به عالم هنر معرفی کرد؛ با حضور مارکوس وایزبک معاون هنری دانشگاه باهاوس در ایران برگزار شد.

در این نشست علیرضا سمیع آذر کارشناس عالی هنر معاصر و یکی از پژوهشگران هنر مدرن جهان در کنار مارکوس وایزبک معاون دانشگاه هنر باهاوس و گرافیست باسابقه اروپا به معرفی دستاوردهای یک قرن اخیر مدرسه باهاوس پرداختند.

در ابتدای این نشست نمایش فیلم دستاوردهای یک قرن اخیر مدرسه باهاوس پخش شد که در این فیلم روند شکل گیری این مدرسه مهم هنری که برمعماری و آموزش هنر جهان تاثیرگذاشته پخش شد و پس از آن آرش سلطان علی در سخنان کوتاهی گفت: مدرسه ایده به عنوان یکی از پیشروترین مراکز خصوصی آموزش هنر در ایران از سال‌ها پیش قصد داشت که به منظور به روز رسانی برنامه محتوای آموزشی و فراهم کردن شرایطی برای همکاری با مدرسه باهاوس وارد گفت وگو و تعامل شود که در نهایت چنین امری مسیر شد و زمینه ای فراهم شد تا مارکوس وایزبک به ایران سفر کند و نمایشگاهی از آثارش را در گالری ایده برپا کند.

وی افزود: نمایشگاه و کارگاه آموزشی که با آثار و حضور وایزبک در گالری ایده برپا شد با استقبال ویژه ای روبرو شد. این کارگاه برای من از جذابیت ویژه ای برخوردار بود و اطلاعات ارزشمندی در خلال آن برای خلق اثر کسب کردم.

او در ادامه به معرفی مارکوس وایربک پرداخت و گفت: مارکوس وایزبک متولد 1965 در شهر افنبرگ آلمان است. او معاون دانشکده و استاد گرافیک دانشکده هنر دانشگاه باهاوس  و عضو باشگاه مدیرتن هنری و انجمن گرافیک بیم المللی AGI است . وی همچنین مدیر هنری و طراح گالری های هنری و موزه های معتبر جهان است. او همچنین کتاب های متعدد در زمینه هنر، فرهنگ و گرافیک تالیف کرده است که از منابع مهم در این حوزه به شمار می روند.

4 هزار دانشجو در باهاوس تحصیل می‌کنند

در ادامه مارکوس وایزبک معاون مدرسه معماری و هنرهای کاربردی باهاوس  گفت: من از مدرسه ایده که زمینه سفر من را به ایران فراهم کرد تشکر می کنم. ایران و به ویژه تهران برای من از جذابیت خاصی برخوردار هستند و من پیش از سفر به ایران بسیاری از طراحان گرافیک ایران را می شناختم و اتفاقا برای آن ها احترام خاصی قائل بودم. تعدادی از طراحان ایرانی عضو AGI هستند.

وی در ادامه به جای سخنرانی های مرسوم؛ در 2 بخش اقدام به نمایش آثار دانشجویان باهاوس و آثار خودش پرداخت و هر جایی که احساس نیاز می کرد توضیحات کوتاهی درباره این آثار می داد.

وی گفت: باهاوس  4 دانشکده مختلف در زمینه معماری، تبلیغات و روابط عمومی، ارتباط تصویری دارد و در کل 4 هزار دانشجو و 80 استاد و کارمند دارد. در شهری که این مدرسه وجود دارد یک دانشکده موسیقی هم هست که 2500 دانشجو دارد. از این رو مردم شهری که باهاوس  در آن قرار دارد یا هنرجو باهاوس  هستند یا دانشکده موسیقی.

وی گفت: هنرجویان باهاوس در مدت آموزش‌شان آثارشان را با تکنیک‌ها و امکانات متنوعی می‌سازند و آثارشان با این که دانشجویی است اما در بیشتر موارد با استقبال عمومی روبرو می شود. برخی از هنرجویان با استفاده از برنامه‌های کامپیوتری و برخی نیز به صورت آنالوگ آثارشان را می سازد. برخی از آثار نیز ترکیبی از این دو است.

به گفته وایزبک ؛ تمام آثاری که توسط دانشجویان مدرسه ساخته می شود، پیش از آن بارها درباره آن در کلاس ها صحبت شده است و با بررسی تمام جوانب این آثار به مرحله اجرا می رسند.

وی با اشاره به وضیعت آلمان شرقی در دوره جنگ جهانی گفت: در این دوران در آلمان شرقی هر چیزی که در آن اثری از مالکیت عمومی مطرح بود، ممنوع بود از این رو فنس و سیم خاردار و هر چیزی که دیواری یا فضای خانه ای را خانه دیگر که معنای جدا کند ممنوع بود. در این دوره یکی از مجسمه سازانی که در مکتب باهاوس تحصیل کرده بود با ساخت حجم هایی بزرگ دیوار مانندی که در آن سوراخ هایی وجود داشت، توانست راهکار جدیدی را به جامعه ارائه دهد. در واقع باهاوس  همواره در زمینه معماری و طراحی اجسام کاربردی ایده های نو و تاثیرگذاری ارائه کرده است.

وی در ادامه تعدادی از آثار خودش را شامل تصاویری از طراحی گالری ها و موزه ها و امکان عمومی بود و فیلم های متعددی که در این زمینه ساخته بود نمایش داد.

نخستین جرقه‌های مدرنیسم را می توان در باهاوس جستجو کرد

علیرضا سمیع آذر هم در این نشست با اشاره به اهمیت مدرسه هنری باهاوس  گفت: باهاوس تنها یک مدرسه هنری نبود بلکه نقطه آغاز هنر مدرنیسم بود. نخستین جرقه‌های مدرنیسم را می توان در این مدرسه جستجو کرد.البته برخی معتقدند که نخستین جرقه های مدرنیست توسط هنرمندانی چون مونه زده شده است.

او افزود: تا قرن بیستم هیچ سامان دهی درستی برای معرفی فعالیت مدرنیست‌ها وجود نداشت. امپرسیونیست‌ها پس از قرن 19 ظهور کردند و پس از آن فوتوریست‌ها. آن چیزی که موجب شکل‌گیری مکتب مدرنیست شد در آلمان شکل گرفت و باهاوس بود که اصول و قواعد مدرنیست را تبین و به تمام دنیا صادر کند. شیوه آموزش باهاوس  هنوز در تمام کشورها مورد توجه قرار دارد و در ایران نیز از زمانی که آموزش هنر مرسوم شد این شیوه مورد توجه قرار گرفت و تنها در برخی از موارد تغییراتی در آن ایجاد شده است.

به گفته سمیع آذر با شکل‌گیری مدرسه باهاوس زمینه‌ای فراهم شد تا به افکار سنتی پایان داده شود. باهاوس یعنی خانه معمار و این خانه بود که ساختمان هنر دنیا را طراحی و معماری کرد. به طور کلی نقش باهاوس را می توان اینگونه خلاصه کرد که این مدرسه و مکتب هنری توانست ایده های نقاشان را به فضای کاربردی برای زندگی مدرن بدل کند. به طور مثال باهاوس سطح‌گرایی نقاشی‌های " موندریان " را به بهترین شکل در معماری به کار گرفت و آثاری خلق کرد که امروز به عنوان شاخصه معماری در سطح دنیا شناخته شده هستند.

سمیع آذر در ادامه با معرفی دستاوردهای مدرسه باهاوس در زمینه معماری تاریخچه این مدرسه را به صورت اجمالی ارائه کرد و به معرفی هنرمندان و همچنین آثار معماری مکتب باهاوس که در سراسر دنیا شناخته شده هستند پرداخت.

لازم به یادآوری است؛ مارکوس وایزبک به منظور تفاهم همکاری میان دانشگاه باهاوس و مدرسه ایده به ایران سفر کرده است و عصر روز پنج‌شنبه 22 خردادماه نیز نمایشگاهی از آثار گرافیکی این هنرمند برجسته اروپایی در گالری ایده برپا شد. همچنین این طراح، کارگاه آموزشی نیز برای علاقمندان در مدرسه ایده برپا کرد که با استقبال جامعه هنری روبرو شد.

"باهاوس " نام یک مدرسهٔ معماری و هنرهای کاربردی در آلمان است که از سال ۱۹۱۹ به پرورش هنرمندان پرداخت و نقش مهمی در برقراری پیوند میان طرح و فن ایفا کرد. آموزه‌های باهاوس به عنوان یکی از نمادهای دوران مدرن شناخته می‌شود و در نهایت این آموزه‌ها شکل یک جنبش هنری را به خود گرفت که از جریانات مهم و تأثیرگذار قرن بیستم محسوب می‌شود. تعدادی از هنرمندان بزرگ قرن بیستم همچون پل کله، واسیلی کاندینسکی، والتر گروپیوس، موهولی ناگی، یوزف آلبرس و دیگران در این مدرسه هنری تدریس می‌کردند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید