ماه رمضان
تصویر برگزیده

احمد عربلو در گفتگو با «آرتنا»:

ضعف داستان ها پرحادثه نبودن آنهاست

آرتنا: داستان های علمی، تخیلی در زمینه کودک و نوجوان بسیار کم هستند اما نویسندگان ما این توانایی را دارند که در این زمینه فعالیت داشته باشند.

zoom
ضعف داستان ها پرحادثه نبودن آنهاست

گفت‌وگو: صدیقه مرادزاده/ خبرگزاری هنر «آرتنا»

احمد عربلو در سال 1344 در تهران متولد و تحصیلاتش را تا پایان دوره كارشناسی ارشد ادبیات فارسی دنبال كرد. او حدود 17 سال سردبیر مجله رشد نوجوان بوده و تاكنون با صدا و سیما، روزنامه جامجم، سوره نوجوان، سروش نوجوان و مجلات رشد همكاری داشته است. از آثار وی می توان به: «وقتی كه آقای مدیر كارآگاه می شود»، «هفتمین ازدواج سرهنگ»، «ماجرای امین و اكرم»، «افسانه قهرمانیهای من»، «شاهزادهای كه جادو شد» اشاره داشت.
عربلواز نویسندگان فعال ادبیات کودک می باشد که در این راستا مصاحبه ای با وی داشته ایم:

وضعیت نشر کتاب را چگونه می بینید ؟
به نظر بنده وضعیت کتاب و کتابخوانی در حوزه ادبیات کودک در وضعیت مساعدی به سر می برد. اما بهتراست دنبال فرم و فضاها و موضوعات بکرتر باشیم و دنبال آنچه که  کودک می تواند با آن درگیر باشد.

نویسندگان کودک بیشتر دغدغه های دوره ی کودکی خود را مطرح می کنند تا این که  بخواهند از فضاهای دوروبر کودک این عصر سخن بگویند. در حقیقت فضاها و مکان ها همان حیاط و خانه های بزرگ قدیمی ست تا آپارتمانهایی که کودکان این عصر در آن رشد می کنند. نظر جنابعالی در این رابطه چیست؟
من شخصا با این نظر و فضا موافق هستم. فضاهای نوستالوژیک  قدیمی که نویسندگان الان ما در آن دوره زندگی کرده اند خوب است که کودکان را با آن فضا آشنا  کنند. از جهتی دیگر حرف شما هم درست است، ما نباید از این طرف غافل شویم .ما وارد یک عرصه ای شده ایم که بحث اینترنت و ترافیک و دغدغه ای ست که بچه های امروزی دارند. فکر می کنم باید تمرینی از طرف نویسندگان صورت بگیرد که به روزتر بنویسند. اما فضاهای گذشته هم جای کار و حرف دارد. چه خواندن آنها و چه نوشتن  شان.

منظور بنده این بود که بیشتر نوشته های ادبیات از منظر بزرگسال برای کودک است تا  کودک برای کودک درصد زیادی از داستا های کودک و حتی شعر کودک در فضاهای گذشته رخ می دهد؟
موافقم .ما باید.ببینیم که بچه ها چه مشکلاتی دارند. اما  دلیل نمی شود که از روایت های قدیمی استفاده نکنیم. منتها باید توجه داشت که کفه ترازو به تعادل برسد. ضعف دیگری که در این زمینه وجود دارد داستان هایی هستند که می نویسیم چرا که پرحادثه نیستند. بیشتر درونیات نویسنده است. به همین دلیل فضاهای داستانی ما محدود می شود. ما وقتی بخواهیم از روی یکی از همین داستانها فیلم بسازیم می بینیم که این قابلیت را بسیار کم دارا هست. یعنی رمان ها و داستانهای حادثه ای کم هستند. در صورتی که کارهای ترجمه را که ورق می زنیم و می خوانیم به راحتی می شود از روی همان داستان یک فیلم ساخت. نویسنده های ما باید توجه کنند که از آن فضاهای قدیمی  درنوشتن دربیایند و حق مطلب را در این عصر نیز ادا کنند. نویسندگان ماباید  مطالعه خود را دراین زمینه ها فزایش دهند. اگربه این فضاها معطوف شویم. داستان های ما هم تکراری می شوند، هم در فضاهای گذشته باقی می ماند. کمی جسارت می خواهد .تا نویسندگان وارد فضاهای نو و جدید این عصر شوند و با آن دست و پنجه نرم کنند.

نویسندگان ادبیات کودک جهان از طریق داستانهای کودک ، کودکانشان را با فضاهایی آشنا می کنند که ممکن است در آینده با آن فضا روبرو شوند. مثل سفر به یک کره ی دیگر یا سوار شدن در سفینه و دنیای رباتها و اینها. اما  نویسندگان ما بیشتر از نظر احساسی با بچه ها همراه هستند و جنبه ی علمی را کمتر توجه دارند؟
 بله اتفاقا بچه ها این فضاها را دوست دارند. باید نویسندگان ما به مخاطبان خود نیز توجه داشته باشند. ما مقداری غافل شد ه ایم. موضوعات خیلی فراوان است و نیازمند ذهنی خلاق است که مسائل این چنینی راپیاده کند. به نظر بنده داستان های علمی، تخیلی درزمینه کودک ونوجوان  بسیار کم هستند. اما نویسندگان ما این توانایی را دارند که در این زمینه فعالیت داشته باشند و یا حتی شاید لازم باشد ما سراغ آدم های نو و جدید تر برویم.

شما موافق گروه سنی که کانون پرورش فکری ترتیب داده، هستید؟ آیا می شود فکر بچه ها را در یک گروه خاص گنجاند؟
بنده شخصا اعتقاد ندارم. باید به این توجه داشت که بچه های این عصر خیلی باسواد شده اند و با هوشیاری بیشتر باید با آنها برخورد شود . بچه های ما قابل مقایسه با بچگی ما نیستند. به نظر من لازم هم نیست که محدود کنیم بچه ها را که  با توجه به سن آنها کتابی ممکن است به دست من برسد که به سن آن نگاه می کنم و وقتی آن را مطالعه می کنم متوجه می شوم که اصلا به این گروه سنی نمی آید.

داستان های ایرانی تاچه اندازه توانسته است در ادبیات جهان عرضه شود؟
جای کار زیاد دارد. اما ما در بنیاد در حوزه داستان این فعالیت را شروع کردیم . هرچند باید پیش از اینها دست به کار می شدیم. داستان ها و رمان هایی که قابلیت ترجمه برای کشورهای دیگر را دارد را به زبان های دیگر ترجمه خواهیم کرد این کاری ست که خیلی وقت پیش باید شروع می شد.

مجموعه داستان کودک یا طنز در حال چاپ  دارید؟
بله. یک مجموعه داستان به نام "هزار خنده" را در حال نوشتن دارم که مجموعه داستان طنز می باشد. هزار تا داستانک طنز است و امیدوارم بتوانم به زودی آن را به پایان ببرم.

اگر بخواهید چند نفر را درحوزه طنز نام ببرید که تابه حال موفق عمل کرده اند به چه کسانی اشاره خواهید داشت؟
امیریان، آقای حسن زاده و اکبرصحرایی و( با خنده ) بعضی از کارهای خودم هم در زمینه طنز خوب است.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید