تصویر برگزیده

«آرمین جوان» در جلسه نقد نماش «قصر»:

قصد نداشتیم ابزورد باشیم

آرتنا: جلسه نقد و بررسی تئاتر قصر با حضور حسین نمکین، علی قلی پور، عابس خلقی و آرمین جوان برگزار و ضمن بررسی جنبه های دراماتیک اثر، تقابل آثار کافکا با روند نمایشی شدن مورد بحث و گفت و گو قرار گرفت.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، در جلسه نقد و بررسی تئاتر قصر که اجرای آن را عباس خلقی بر عهده داشت از سه منظر اقتباس، اجرا و نقد درباره اجرای «قصر» گفت و گو شد.
قلی پور در آغاز صحبت هایش نمایش قصر را یک اثر متن محور معرفی کرد که در اجرا با استفاده از تکنیک های حرکت و بدن شکل گرفته است. وی با اشاره به دشواری نقد آثاری که بر حرکت استوار هستند گفت: خوشبختانه در این نمایش اثری از حرکت های اغراق شده که ازنیمه دهه 70 در تئاتر باب شد خبری نیست و کارگردان این نمایش نگاه ظریف و حداقلی به حرکت و جنس حرکت در کارش داشته است.
حسین نمکین نیز صحبت های خود را با پرداختن به این جمله که تئاتر جدی و رادیکال تئاتری است که با فرم تئاتر روبرو می شود گفت: در این اثر مخاطب برخوردی دوگانه و مبهم دارد چون اثر سرراست و راحت نیست. این سوال را مطرح می کنم که آیا قصر یک نمایش ابزورد است؟ چقدر صفت تئاتر ابزورد در آن دیده می شود؟ حتی با توجه به قطع ارتباط ، نوع کارکرد زبان ، تکرار و... من هیچ چیز ابزوردی در این کار ندیدم چرا که هر کاری که با نفس مکانیزم های شکل گیری معنا درگیر می شود ابزورد نیست.
وی با اشاره به چهارچوبی که صحنه در مقابل اثر قرار می دهد گفت: تئاتر جدی این فاصله و چهارچوب را می شکند و با این مرز در می افتد.
قلی پور نیز در ادامه به تم تکرار در این اثر پرداخته و پرداخت کاراکتر اصلی را در این فضای تکرار موفق دانست . وی تصویری که از دوقلوهای هراس آور ارائه شده را کامل ارزیابی کرده و حضور کاراکتربندی های آثار کافکا مانند منشی ها ، دو قلوها، کارمندان دونپایه و .. را یکی از جنبه های موفقیت آمیز اقتباس آرمین جوان از رمان قصر عنوان کرد.
عابس خلقی نیز به دوگانه بودن شخصیت های آثار کافکا اشاره کرد و تقابل خود واقعی کاراکتر با عمل اش را یکی از دشواری های بازیگری در این نمایش دانست. وی استفاده درست از در را که یکی از عناصر آثار کافکاست ستود.
آرمین جوان نیز در پاسخ به نکات گفته شده بیان کرد: اصلا قصد نداشتیم ابزورد باشیم، شخصا واکنشی نسبت به تئاتر تجربی و تئاتر مشقت دارم و معتقدم که مدت هاست راه را اشتباه می رودو متاسفانه تماشاگر به آن عادت کرده است.
وی درباره اجرای این نمایش هم توضیح داد: برای ما کافکا مد نظر بود. نمایشنامه و ایده های اجرایی ، دیالوگ ها و ... طی ماه های طولانی مطالعه و تمرین شکل گرفت.همه چیز با دقت چیده شده تا منظر کافکا دیده شود.
جوان با اشاره به آنچه در سال های تحصیل و کار تئاتر آموخته گفت: تئاتر امروز ما آنقدر پدر بدی است که المان های تربیتی اش را قبول نمی کنیم و همین شروع یک حرکت تازه است.
حسین نمکین در بخش پایانی این جلسه 2 ساعته زبان آثار کافکا را خشک و هوشیار عنوان کرده و حضور یک پلات ثابت در آثار او را یکی از راهبردهای ارزیابی آثار دراماتیکی که از داستان ها و رمان های او اقتباس می شوند معرفی کرد.
وی با اشاره به زندگی نامه کافکا و مقایسه پلات در چند داستان و رمان او گفت: در آثار کافکا با هندسه ای نا متعارف روبرو هستیم. در آثار او با زور ناب قانون مواجهیم. او پلاتی غیر از زندگی واقعی اش ندارد و همین دلیل در عین اسرار آمیزبودن آثارش باعث همزادپنداری نیز می شود.
در این جلسه مباحث تغییر شخصیت اصلی داستان ، دوگانگی شخصیت ، افزودن عناصر نمایشی به کافکا، سیال بودن مکان ، تاثیر اشیا روی کنش های فردی ، دقت کارگردان در به پرانتزبردن سایکولوژی و درک دراماتیک بازیگر به نفع کافکا در نمایش قصر و... مطرح و مورد گفت و گو قرار گرفت.
نمایش قصر هر روز غیر از شنبه ها ساعت 19 در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایران شهر روی صحنه است و علاقه مندان می توانند از طریق سایت های  www.tamashakhaneh.ir و www.tiwall.com  نسبت به پیشخرید بلیط های این نمایش اقدام کنند.

۱۵:۲۶ ::: ۲۲ / ۴ / ۱۳۹۳

ARTNA آرتنا-> تئاتر -

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید