ماه رمضان
تصویر برگزیده

ژاله صامتی:

کسی که عاشق نباشد در تئاتر دوام نمی‌آورد

آرتنا: «ژاله صامتی» در اولین تجربه کارگردانی خود سراغ علاقه مندان به بازیگری تئاتر رفته و با آنها همذات پنداری کرده است.

zoom
کسی که عاشق نباشد در تئاتر دوام نمی‌آورد

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، ژاله صامتی با اشاره به اولین تجربه کارگردانی‌اش در حوزه تئا‌تر، گفت: «این کار برایم یک نوع تجربه محسوب می‌شود. بعد از ۲۵ سال کار کردن در این حوزه به نظرم می‌توانم یک نمایش را روی صحنه ببرم.»
او در خصوص چرایی این تصمیم، توضیح داد: «واقعا نمی‌دانم چطور وسوسه شدم. هیچ وقت دغدغه‌ام کارگردانی نبوده است، از قبل هم به این تجربه فکر نکردم، اما این موقعیت برایم پیش آمد. خیلی‌ از هنرمندان تئا‌تر، نویسندگی، کارگردانی و بازیگری را با هم تجربه می‌کنند اما همیشه فکر می‌کردم که باید بازی کنم، چرا که اساسا عاشق بازیگری هستم و هر کار دیگری هم که انجام بدهم، باز خودم را بازیگر می‌دانم، اما احساس کردم تجربه کارگردانی هم اتفاق خوبی است.»
بازیگر نمایش «ترانه‌های محلی» با تاکید بر این‌که با نمایشنامه «برف سرخ» همذات پنداری کرده است، عنوان کرد: «این نمایش روایت زندگی زن و شوهری است که سالیان سال با رویای بازیگر شدن، پشت صحنه تئا‌تر کار کردند، حالا بعد از سال‌ها به سالنی آمدند که در آن‌جا با هم آشنا شدند. این زن و شوهر ۳۰ سال پشت صحنه تئا‌تر هر کاری انجام دادند، به جز بازیگری. آن‌ها عاشق بازیگری هستند و حتی بهتر از بازیگران نمایش دیالوگ‌ها را حفظ هستند.»
صامتی همچنین افزود: «من ۱۵ سالگی وارد تئا‌تر شدم و همیشه به این فکر می‌کنم اگر آن زمان این فرصت به من داده نمی‌شد که بتوانم در یک نمایش جدی بازی کنم، شاید حالا این موقعیت را در تئا‌تر نداشتم. این شانس در‌‌ همان سن پایین به من داده شد که به عالم بازیگری پرتاب شوم. این موقعیت برای همه هنرمندان پیشکسوت هم اتفاق افتاده است، اما چنین فرصتی به خیلی‌ها هم داده نشد.»
وی با بیان اینکه به دلیل همین همذات پنداری از هنرجویان نمایش حمایت می‌کند، خاطرنشان کرد: «در همین نمایش چهار، پنج نفر از هنرجویان در پشت صحنه حضور دارند. از طرفی برای دیگر هنرجویانم سالن نمایش گرفتم تا بتوانند اولین تجربه تئاتریشان را روی صحنه ببرند و خودم به عنوان استاد راهنما در کنارشان حضور دارم. من فکر می‌کنم در عرصه تئا‌تر هیچ کس نمی‌تواند جای دیگری را بگیرد و به اندازه کافی برای همه جا هست.»
این بازیگر در ادامه با اشاره به آگاهی و هوشمندی نسل جوان، عنوان کرد: «نسل نویی که وارد کار تئا‌تر می‌شوند، باید هوش خود را به کار ببرند و آگاه باشند. اولین چیزی که می‌تواند آن‌ها را در تئا‌تر ماندگار کند، عشق است. در تئا‌تر اگر عاشق نباشی چیزی جز درجا زدن و حال بد به خودت و اطرافیانت نمی‌رسد. اصلا جوهره و اصل تئا‌تر عشق است و کسی که عاشق لحظه‌های زندگی نباشد، نمی‌تواند در عرصه نمایش دوام بیاورد.»
صامتی درباره انتخاب سالن مشایخی برای روی صحنه بردن اولین تجربه کارگردانی‌اش، گفت: «واقعیت این است که سالن مشایخی انتخاب من نبود. دوست داشتم اولین نمایشی که کارگردانی می‌کنم، در تئا‌تر شهر روی صحنه برود. بازی‌ام در تئا‌تر برای اولین بار هم در تئا‌تر شهر اتفاق افتاد. هنوز تئا‌تر شهر ماوای بسیاری از هنرمندان تئا‌تر است و من حتی به روی صحنه بردن «برف سرخ» در یک سالن کوچک تئا‌تر شهر هم راضی بودم، اما دست من نبود و این اتفاق نیفتاد. حالا که قرار است «برف سرخ» را اجرا کنم، خوشحالم و فکر می‌کنم مهم لذت اجرای این کار است.»
بازیگر نمایش «کوکوی کبوتران حرم» تاکید کرد: «فکر می‌کنم برای هر بازیگری لازم است هر سال یک بار روی صحنه تئا‌تر حاضر شود. بازی در نمایش به نوعی بازپروری محسوب می‌شود و به بازیگر این امکان را می‌دهد روی بدن و بیانش تمرکز کند. اما تجربه حضور روی صحنه و در سینما و تلویزیون برای من به یک میزان اهمیت دارد.»
وی در پایان در خصوص تجربه کار با محمد رحمانیان، گفت: «اولین بار است که با آقای رحمانیان کار می‌کنم و این تجربه فوق العاده است. او مانند همه آدم‌های موفق حوزه تئا‌تر سبک و خط مشی خودش را دارد و می‌توان امضای را پای آثاری که روی صحنه برده، دید.»
نمایش «برف سرخ» به نویسندگی ابوالفضل حاجی علیخانی و کارگردانی ژاله صامتی از 9 شهریور تا 9 مهر هر روز ساعت 19:30 در تماشاخانه مشایخی (تئاترمان) روی صحنه می‌رود. ایرج سنجری و ژاله صامتی بازیگران این نمایش هستند.
 

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید