صلوات خاصه امام رضا علیه السلام
تصویر برگزیده

«ثریا رودگریان» در گفتگو با آرتنا:

هنر «خراش نگاره» با گرافیک درآمیخته است

آرتنا: «ثریا رودگریان» هنرمند چیره دست و مبدع هنر «خراش فلزات» معتقد است: هنر خراش نگاره با هنر گرافیک درآمیخته است و این هنر در قالب های متنوع کاربردهای بسیاری دارد.

zoom
هنر «خراش نگاره» با گرافیک درآمیخته است

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، «ثریا رودگریان» در گفتگو با خبرنگار آرتنا به معرفی فعالیت های خود در زمینه صنایع دستی پرداخت.

لطفا خود را معرفی کنید و در مورد فعالیت هایی که انجام می دهید توضیح بفرمایید؟
ثریا رودگریان هستم 23 سال سابقه فعالیت در کارهای هنری و صنایع دستی دارم. در رشته خراش فلزات، برجسته کاری، نقاشی روی مس، قلم زنی و حکاکی روی مس فعالیت می کنم و البته در کنار این کارهای اخص، کارهای پتینه کاری، ویترای و... را انجام می دهم چون عاشق هنر هستم.و هنر خراش فلزات و برجسته کاری و نقاشی روی مس را در فنی و حرفه ای به ثبت رسانده ام.همچنین کارت شناسایی در رشته حکاکی و قلم زنی را از سازمان صنایع دستی کسب نموده ام.

درباره هنر خراش فلزات توضیحی می فرمایید؟
در واقع اگر بدانید ظروف گچی که هم اکنون در مشهد مقدس کار می شود که به صورت سیاه رنگ است و روی آن را باقلم حک می کنند و از دیر باز بوده است. به نوعی تکنیک خراش فلزات از آن بهره گرفته است اما به صورت تابلوهای مسی که بر روی آن چندین مرتبه رنگ خورده می شود و با مغارهای سوزنی،ناودانی،تخت و حتی چاقوی جراحی برداشت می شود که به صورت پوزتیو و نگاتیو انجام می شود.
هنر خراش فلزات هنر بسیار زیبای است. افرادی که این هنر را یاد می گیرند معتقدند با خلق اثر خود در این زمینه به آرامش خاصی می رسند.
وی در ادامه افزود: در خراش نگاره بهترین کار این است که شما بتوانید پرسپکتو کار را در نظر بگیرید. این کار بیشتر با گرافیک سر و کار دارد، یعنی کارهایی که با خط و نقطه است و در واقع سایه زدن و حاشور زدنش با خط است و خط های نازک و پهن که با این کار حجم را می توان نشان داد، همچنین این هنر را می شود بر روی فلز آلومینیوم، مس، برنج و حتی آهن نیز کار کرد.

هنر خراش فلزات تفاوتش با حکاکی در چیست؟
تفاوت خراش فلزات با حکاکی این است در خراش فلزات از مغارهای نوک تیز استفاده می شود که رنگ و قسمت کمی از فلز برداشته می شود،اما در حکاکی که بنده هم با سبک زنجانی و اصفهانی آشنا هستم که سبک زنجانی با قلم مخصوص و چکش است که یک لایه از فلز برداشته می شود و در سبک اصفهانی مغارهای مخصوص استفاده می شود که با دست از روی مس بصورت یک لایه برداشته می شود می باشد.
وی در ادامه خاطر نشان کرد: کار دیگر من برجسته کاری و نقاشی بر روی مس می باشد به این صورت که در برجسته کاری ابتدا بوم مسی باید قلم زنی شود البته بدون قیر و آن را از سمت پشت کار برجسته می کنیم و هدف از بدون قیر کار کردن این است که خطرات جانبی آن برای افرادی که علاقه به یادگیری دارند کمتر باشد.بعد از قلم زنی به کار نقاشی بر روی آن پرداخته می شود که در پایان تابلویی زیبا خلق می شود که در واقع این کار آشتی رنگ با فلزات بخصوص فلز مس است.

تابه حال چه تعداد نمایشگاه برگزار کرده اید؟
من حدود 25 نمایشگاه انفرادی و گروهی برگزار کرده ام. اما چندین سال است کمتر نمایشگاه می گذارم، چون نمایشگاه انرژی خاصی می خواهد و در حال حاضر در غرفه خود کار می کنم و اکثر فعالیت خود را به گرفتن سفارش و آموزش می پردازم.

در کدام کشورها نمایشگاه برپا کره اید؟

در آلبانی و بلغارستان به صورت گروهی نمایشگاه برپا کرده ام که از طرف سازمان ارتباطات اسلامی در هفته فرهنگی صورت گرفت و استقبال به صنایع دستی ایران در این کشورها بسیار خوب بوده است وبازار هنر ایرانی جای رشد بسیاری در کشورهای اروپایی را دارد.

به نظر شما برپایی نمایشگاه ها تا چه حد می تواند در رشد و ارتقای کیفی آثار صنایع دستی موثر باشد؟
مسلما بسیار اثر گذار خواهد بود،البته در ایران برخی آثار هنری کاملا شناخته شده است و کمتر به برگزاری نمایشگاه نیاز دارد اما برخی آثار که بخصوص ابداعی هستند با برپایی نمایشگاه های متعدد در تهران و شهرستان ها برای شناساندن هر چه بهتر آثار بسیار موثر و مفید خواهد بود.

وضعیت صنایع دستی کشور را به طور کلی چگونه ارزیابی می کنید؟
صنایع دستی در این سال ها رشد خوبی داشته است اما بیشتر جوان ها به دنبال کارهای مدرن هستند و کمتر به دنبال آثار سنتی هستند، البته یکی از دلایل اصلی این گرایش هزینه بر بودن آثار هنری سنتی و در مقابل گران بودن این آثار است که باعث می شود استقبال کم باشد.
وی در ادامه گفت: می بینیم گردشگران بسیار به کارهای سنتی ایران علاقه مند هستند. بنابراین مسئولین مربوطه باید در این زمینه بیشتر حمایت کنند و سرمایه گذاری بیشتری داشته باشند. البته در این بین اطلاع رسانی برای معرفی آثار هنری بسیار اندک است.
یکی دیگر از مشکلات درصنایع دستی بسنده کردن مسئولین به برخی از صنایع دستی مانند :سفال، قالیچه، قلم زنی و از 270 رشته در موجود بیشتر به چند رشته فوق اهمیت داده می شود.مسئولین باید ارائه خدمات را به طور عادلانه بین همه هنرمندان تقسیم کنند.

و سخن آخر؟
من نیمی از زندگی خود را برای ثبت هنر خراش فلزات گذاشته ام و با عشق به این کار شب و روز زحمت کشیده ام ، اما متاسفانه در ایران به علت عدم وجود قانون کپی رایت بسیاری افراد سعی می کنند این هنر را به نام خود ثبت و ارائه کنند.
من همیشه دوست دارم یک اسم خوب و یادگاری خوب به جا بگذارم و بروم، و این امر در زندگی برای  من مهم است و همیشه برای آن عاشقانه تلاش می کنم.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید