تصویر برگزیده

هفته ملی کودکان و نوجوانان آغاز شد؛

سیاست‌های دولت برای کودکی

آرتنا: در طراحی و برنامه ریزی این مراسم یا بهتر بگوییم آیین، کانون پرورش فکری به عنوان داعیه دار کار با کودکان ونوجوانان نشست های تخصصی را ترتیب داده که درحال برگزاری است.

zoom
 سیاست‌های دولت برای کودکی

نوشته: سودابه امینی/ خبرگزاری هنر «آرتنا»

روز پنج شنبه هفده مهر ساعت دوتا چهار نشستی با عنوان سیاست‌های کودکی و ادبیات کودک درایران با حضور دکتر علیرضا کرمانی، مهدی یوسفی وعلیرضا حافظی و در غیاب دکتر محمد علی شامانی برگزار شد .
مخاطبان این جلسه بجز دو فیلم بردار و یک خبرنگار، سه نفر بودند و درچهل دقیقه آخرهم یکی دو مخاطب دیگر اضافه شد.
سخنران اول دکتر کرمانی بود که درخصوص سیاست کودکی به سیاست‌های دولت درمورد کودکی اشاره کرد .ایشان پیش فرض‌هایی را در مورد ساز و کارهای ناظر بر سیاست کودکی در کشور  مطرح کرد و سیاست گذاران درموضوع کودکی را به چند گروه تقسیم کرد که از جمله آنها ، وزارت آموزش وپرورش، وزارت ارشاداسلامی، وزارت علوم وتحقیقات ، سازمان های اجتماعی مثل بهزیستی وسازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران بود.
دکتر علیرضا کرمانی به دو رویکرد اشاره کرد که شامل این موارد بود: جایگاه کودکی در اسناد قانونی فرادست و فرودست دولت چیست؟ و ساز و کارهای ناظر برسیاست کودکی در کشور چیست؟
براساس این که کودکی را امری (دوره‌ای) موقت و ثابت درنظر بگیریم و یا آن را امری موقتی و گذرا بدانیم ، هر یک از سازمان‌ها و ارگان‌های یاد شده در بحث می‌توانند سیاست خاصی  در مورد کودکی به کار گیرند.
نتیجه ای که جناب دکتر کرمانی از بحث گرفتند از این قرار بود: وزارت آموزش و پرورش اصلی ترین سیاست گذار در موضوع کودکی در کشور ماست و هدف این وزارت خانه بازتولید نظم اجتماعی است. که البته این سیاست ناظر بر گذرا و موقتی بودن کودکی است.
از طرفی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی در اداره کتاب کودک کنترلی  بر جریان نشر کتاب برای کودکان  اعمال می کند. بنابراین وزارت ارشاد تفاوت زیادی با آموزش و پرورش ندارد و براساس سیاست تربیتی و کنترلی برای این مخاطبان عمل می کند.
دروزارت علوم و تحقیقات بازتولید دانش برای کودکی مهم است که البته به این مهم تاکنون دررشته های علوم تربیتی پرداخته شده است .
درحوزه اجتماعی سیاست مدونی درباره کودکی نداریم.در بهزیستی دفتر آسیب های اجتماعی با رویکرد مدد کاری ونگه‌داری درباره کودکی اقدام می‌شود ،بنابراین سیاست دولت دراین راستا سیاست درمانی است.درواقع کودکان درنگاه سازمان‌های اجتماعی به منزله "زخم"هستند.
وی تاکید کرد: « خلاصه کلام این که این چهار،پنج نهاد یا سازمان نگاه کلی دولت را نسبت به کودکی چنین تبیین می کنند:1.کودکی موقتی است.2.شدنش مهم است ونه بودنش.3.اگردرمان نشود منتشر می شود .4.کودکی بازتولیدجامعه بزرگسال است.
دکتر کرمانی اشاره کرد: چیدمان امکانات دولت فقط برای تعلیم وتربیت امری غلط است.و ضرورت ایجاد وزارت کودک و نوجوان و طراحی و اجرای سیاست‌های تکمیلی درکنارآموزش وپرورش با نگاهی‌جهانی نسبت به کودکی نیز از سوی ایشان طرح شد .
دکترعلیرضا کرمانی بحث خود را با این جمله به پایان برد: با این سیاست ها چیزی به نام ادبیات کودک نداریم.
در حاشیه :
1.اول این که آیا ادبیات کودک فرودست سیاست تعریف می شودیا فرادست آن ؟
2.درارگانی مثل کانون پرورش فکری که جای چنین بحث هایی به شدت خالی است چرا جلسه ای چنین پرهزینه  با پنج مخاطب (اگر فیلم برداران وعوامل اجرایی وخبرنگاران را جمع ببندیم)!!! برگزار می شود؟؟؟
3.سومین سوال من از عوامل اجرایی وطراحان جلسات واز جناب دکتر کرمانی است که:
در جلسه ای که میزبان آن کانون پرورش فکری است چرا سخنران محترم وقتی نام نهادها وسیاست گذاران برای کودکی را مطرح می‌کند کانون را نادیده می‌گیرد؟ جای بسی تعجب است کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تنها متولی فرهنگی است که کودکان و نوجوانان را به زیستن وخواندن در اکنون کودکی و نوجوانی تشویق می‌کند چه در مراکز فرهنگی هنری و توسط مربیان، و چه در تولید منابع فرهنگی برای کودکان و نوجوانان ،سیاست کانون همواره همین بوده است والبته در کنار کانون ،شورای کتاب کودک نیز در بحث جناب آقای دکتر مغفول ماند .
این سوالی بود که درجلسه مطرح کردم وتا انتهای نشست و خداحافظی از جناب دکتر کرمانی با بهت ایشان وسوال‌های فراوان درباره کانون در نگاه شان مواجه بودم.
و بالاخره دراین بحث هیچ نقش یا اهمیتی به ادبیات کودک داده نشد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید