ماه رمضان
تصویر برگزیده

محمدرضا عبدالملكیان:

شعر عاشورایی از دهه اول انقلاب اسلامی بروز و ظهور پیدا كرد

آرتنا: «محمدرضا عبدالملكیان» شاعر پیش كسوت كشورمان معتقد است که از دهه اول انقلاب اسلامی با ظهور و بروز فرهنگ عاشورایی و آیینی در ادبیات كشورمان مواجه شده ایم.

zoom
شعر عاشورایی از دهه اول انقلاب اسلامی بروز و ظهور پیدا كرد

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، محمدرضا عبدالملكیان شاعر با اشاره به شرایط ادبیات كشور در 3 دهه پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، اظهار كرد: به اقتضای شرایطی كه در آن دوران وجود داشت، ادبیات نیز از شرایط اجتماعی تاثیر گرفته بود و از پدیده های فرهنگ غرب در جان ما هم حاكم شده بود و هنر ما تحت تاثیر چنین فرهنگی بود.
وی ادامه داد: در چند دهه قبل از انقلاب شعر ما خیلی به مضامین آیینی و عاشورایی توجه لازم را نداشت و البته این موضوع ربطی به قالب های شعری نداشته است. قالب یك لباس و پوشش است و بستگی دارد هنرمند از آن پوشش چگونه استفاده كند.
عبدالملكیان با تاكید بر این كه به طور موردی مضامین آیینی و عاشورایی مدنظر برخی شاعران در چند دهه قبل از انقلاب بوده است، عنوان كرد: مضامین فرهنگ عاشورایی را در برخی از اشعار شهریار مشاهده كرده ایم و از سایر شعرای آن دوران نیز همچون حسین پژمان بختیاری، رهی معیری، عماد خراسانی و مهرداد اوستا نیز اشعاری با چنین مضامینی سراغ داریم.
این شاعر كشورمان خاطرنشان كرد: پدیده های اجتماعی همان روزگار به تدریج باعث شد جریان منجر به انقلاب اسلامی در جامعه تبلور عینی تری پیدا كند و در هنر و ادبیات آن دوران اعم از كلاسیك و نو نیز ظهور و بروز پیدا كرد و در دهه 50 ما شاهد انتشار نخستین كتاب مشخص شعر عاشورایی و آیینی از سوی سید علی موسوی گرمارودی بودیم.
وی گفت: به یك معنا از همان دهه اول انقلاب اسلامی با ظهور و بروز فرهنگ عاشورایی و آیینی در ادبیات كشورمان مواجه شدیم و در این بین می توان جلوه های باورهای آیینی، دینی و عاشورایی را در آثار چهره هایی مانند نعمت میرزاده (نعمت آزرم) و طاهره صفارزاده سراغ گرفت.
عبدالملكیان با تاكید بر این كه در عرصه شعر نیمایی و شعر نو نیز به مضامین عاشورایی پرداخته شده است، اظهار كرد: وقتی انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، بالطبع فرهنگ انقلاب، كه فرهنگ آیینی و عاشورایی نیز بود، در ادبیات كشور تاثیر گذاشت و به شكل گسترده با چنین مضامینی در آثار شاعران كلاسیك و شعر نو مواجه بودیم. یكی از شاخص ترین چهره ها زنده یاد سید حسن حسینی بود كه با كتاب «گنجشك و جبرئیل» به خوبی به چنین مضامینی پرداخت. زنده یاد قیصر امین پور، زنده یاد سلمان هراتی و شاعران دیگر پس از انقلاب اسلامی نیز در عرصه شعر آیینی و عاشورایی آثاری خلق كرده اند.
شاعر مجموعه «آوازهای آبادی» همچنین گفت: به یك معنا می توان گفت شعر نیما و بعد از نیما جریانی است كه به جریان اجتماعی جاری و ساری در جامعه توجه بیشتری دارد و شعر كلاسیك كشورمان بیشتر كلی نگر است. وجه عاطفی شعر كلاسیك باعث شده است تا به عنوان مثال محتشم و تركیب بند معروفش در حافظه فرهنگ عاشورایی ما تبلور ویژه داشته باشد. البته این سخنان در فضایی كلی بیان می شود و برای هركدام می توان مثال نقض هم آورد. همچنین در قالب شعر نو نیز نمی توانیم شعر «خط خون» علی موسوی گرمارودی یا مجموعه شعرهای «گنجشك و جبرئیل» مرحوم حسینی را نادیده بگیریم.
وی در پایان گفت: در نخستین مجموعه شعرم با عنوان «مه در مه» كه سال 54 منتشر شده است، شعر بلندی دارم كه در آن اثر به مضمون عاشورا پرداخته ام؛ این شعر را سال 51 در قالب نیمایی سروده ام.
محمدرضا عبدالملكیان در سال ۱۳۳۶ در نهاوند متولد شده است. از آثار این شاعر می توان به مجموعه های «مه در مه»، «ریشه در ابر»، «مهربانی»، «رد پای روشن باران»، «آوازهای آبادی» و «رباعی امروز» اشاره كرد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید