تصویر برگزیده

«محسن سلیمانی فاخر» در گفتگو با آرتنا:

«سعادت آباد» حدیث تقابل زندگی ظاهری و باطنی است

آرتنا: «فیلم سعادت آباد» روایت رودررویی و تقابل زندگی ظاهری و باطنی است و برداشتی رها و خود محورانه برای جمع کردن، تکه‌هایی از تفکرات و منش های جامعه در زیر یک سقف است به گونه ای که سعادت ظاهری را در مقابل شقاوت باطنی زوجینی قرار می دهد که هر یک بیان‌گر آسیب هایی است که تعامل گروهی ناهدایت شده ای دارند.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، محسن سلیمانی فاخر؛ منتقد و نویسنده سینما در گفتگو با خبرنگار «آرتنا»، با بیان مطالب فوق، گفت: اثر سعی می کند رنگ لعاب زندگی را از سعادت باطنی جدا کند. فیلم از ویرانی شهر و مظروفاتش حرف می زند و منفعت و خودخواهی را بر احساس و معنای بنیادین خانوه و خانواده چیره می کند و خوشبختی در نزد جامعه آمار فیلمساز واژه مفقودهایی است که معنای آن با معنای واقعی در نزد کاراکترها تفتوت زیادی است.
وی افزود: سعادت آباد برشی از زندگی نمونه هایی از جامعه است که با بی اعتمادی و خیانت و پنهان کاری حرمت مقدس جامعه را جریحه دارکرده اند و حریم خانواده را با سیاه نمایی به تصویر کشانده اند.
سلیمانی فاخر با بیان اینکه اثر به انواع انحرافات خانوادگی و اجتماعی اشارات مستقیم دارد تاکیدکرد: لاله به راحتی و به کمک جمع دوستان اجتماعی سقط جنین می کند تا به بی‌خیالی و آزاده‌ گی و سربه‌هوایی‌اش آسیب نرسد و مرد متهم می شود به ترس و تحصیل و دگم صفتی. «مازیار میری» با این نشانه قصد دارد از چنین اشل کوچکی انتقاد کند و به مخاطب نشان دهد که عیب کار در کجاست؟ اما به عنوان کردن و برجسته کردن بی حرمتی ها بسنده می کند و دیگر هیچ گونه راهی را برای کاراکترها و تماشاگرانش برنمی گزیند راهی که از عاطفه و زندگی خبری باشد.
وی با اشاره به اینکه سعادت آباد با تماس تلفنی در گره ای می افتد که چندان به اوج و تعلیق نمی رسد  افزود: مخاطب با چنین تلنگری که در ذهنش ایجاد شده به دنبال نقاط دیگری از افزایش بار سنگین بر پرسوناژ ها و حس دراماتیک قصه است و این اتفاق به همان نرمی شروع پیش می رود مقدمه چینی به نرمی با پرداخت خوب شخصیت ها و معرفی ذاتی انان پیش می رود اما در گام افزودن بربار دراماتیک قصه افت می کند هر چند که با بیانی سخت و مبهم مخاطب را به فکر و شخصیت سازی هدایت می کند.
این منتقد در پایان گفت: بهره گرفتن از لوکیشنی محدود به یک آپاراتمان و پلاتو کارگردانی قدری می خواهد، که میری نیز به خوبی از فضا استفاده می کند و مخاطب را همراه خود می کشاند همچنین  بازیگران در رل خود می درخشند حتی مهناز افشار که با ژست های تیپ گونه همرا بوده در این اثر موفق عمل می کند. امیر آقایی هم استعداد دیگری در بازیگری است  و از حسین یاری، حامد بهداد کم نمی آورد.

۲۳:۱۸ ::: ۳۰ / ۵ / ۱۳۹۰

ARTNA آرتنا-> سینما - گفتگو -

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید