تصویر برگزیده

«لاله افتخاری» در برنامه هفت:

وظیفه داریم از هنرمند خود دفاع کنیم

آرتنا: «بهروز افخمی» گفت: متاسفانه جامعه صنفی و سینمایی ما با دخالت های سیاسی برخوردهایی منفعلانه داشته است.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، برنامه هفت در آخرین برنامه خود در آبان ماه 93 میزبان مهران احمدی و مناظره ای تحت عنوان سینمای اجتماعی و مرز سیاه نمایی و سینمای اجتماعی  با حضور دو تن از اهالی سیاست و هنر بود.
محمود گبرلو سردبیر مجله تصویری هفت در مقاله آغازین خود در این برنامه بیان داشت: واقعیت این است که سینما و تلویزیون به یکدیگر احتیاج دارند. آن گونه که درداخل کشوربا تعدد شبکه و با نیاز مردم به شبکه های با کیفیت و سرگرم کننده روبرو هستیم واز طرفی با طیف گسترده هنرمندانی که دوست دارند آثارشان نشان داده شود و از این رسانه ها پخش شود، مواجه ایم.  اما آنچه در این میان اهمیت دارد تعامل میان این دو است وسینما و تلویزیون باید برای این تعامل راه حل مناسب پیدا کنند. هنرمندان سینما تاثیرات رسانه در جامعه را متوجه می شوند و از سویی دیگر نیز هنرمندان سینما نیز می توانند قدرت عمل داشته باشند به شرطی که مهندسی عمل در کشوربه درستی به ایفای نقش بپردازد.
اما برنامه این هفته هفت نیز همزمان با صحبت های محمود گبرلو؛ سردبیر برنامه و نمایش گزارشی از رویداد های سینمایی هفته در قالب آیتمی با نام از هفت تا هفت نیز در بخش مهمان ویژه به گفتگو با مهران احمدی؛ بازیگر سینما و تلویزیون پرداخت. برنامه این هفته هفت اگرچه برنامه ای خلوت و بی حاشیه به لحاظ تعداد مهمان و محتوا بود اما در هر بخش نیز بار محتوایی و حرف های گفته شده بسیار غنی و در خور مخاطبان این برنامه بود.
در بخش گفتگویی مهران احمدی در ابتدای صحبت های خود دربیان ایفای نقش های متفاوت درعرصه تصویرگفت: ایفای نقش های متفاوت ازوظایف بازیگری است واز نظرمن بازیگرکسی است که توانایی ایفای نقش های متفاوت را داشته باشد در غیر این صورت نمی توانیم وی را بازیگر خطاب کنیم.
وی ادامه داد : 23 تا 24 سال تجربه بازیگری و شاگردی درمکتب بازیگری خیلی چیزها به آدم می آموزد و آنچه که دیده می شود این است که به یک باره در فاصله سال های 86 و 87  این بازیگر بروز و ظهور می کند در صورتی که این اتفاقات به سال 69 بر می گردد و مرتب تئاتر کار کردن و عرق ریختن در حوزه سینما و تئاتر و در همین میان دانشگاه رفتن و استعداد نهفته ای که سعی کردم از آن درست استفاده کنم اما درهر حال هرزمان که می خواهم نقش جدیدی را بازی کنم به گونه ای تلاش می کنم و وقت می گذارم که گویی تازه وارد این عرصه شده ام.
این بازیگردرتوضیح به کارگیری اصطلاح مکتب بازیگری اذعان داشت: مکتب بازیگری قطعا می تواند در ایران جا داشته باشد اما این حرفه کار پرزحمتی است که به همین واسطه نیز یکی از سخت ترین کارهای دنیا شناخته شده است اگرچه که بخشی از آن با پول همراه است اما بخش دیگری از آن " آن ذاتی " است که در درون بازیگر باید وجود داشته باشد. در واقع بازیگری یک دروغ بزرگ است که ما با واقعی ترین شکل قرار است آن را بروز دهیم.
احمدی که تا کنون درچند فیلم با عبدالرضا کاهانی همکاری داشته است در پاسخ به اینکه کاهانی برای خلق شخصیت در فیلم های خود چقدر تاثیر گذاراست بیان کرد: حضور کاهانی دراین میان قطعا موثراست چرا که عرصه بازیگری را به واسطه اینکه خود پیش از این بازیگر بوده است به خوبی می شناسد و از دیگر سو بسیار آدم با هوشی است و در همین راستا بازیگر را خوب هدایت می کند و اتمسفر خوبی درکارها ایجاد می کند. اما در هر صورت یک فیلم محصول کار گروهی است و خوب این است که افراد در این کار محترمانه در کنار یکدیگر کار گروهی انجام دهند که متاسفانه ایپدمی توهمی وجود دارد که گمان می کنند که کار صورت گرفته تنها کار خودشان است.
بازیگر فیلم آلزایمر دربخش دیگری از صحبت های خود گفت:  نمونه ای که به عنوان مهران احمدی در اینجا حضور دارد نمونه ای است که با زحمت و مشقت به اینجا رسیده است و اگرچه از این جایگاه خود راضی نیستم و برای آن همچنان تلاش می کنم اما هیچ گاه منت کسی را برای بازی در این عرصه نکشیده ام و از یک زمانی با تمرین و ممارست شروع کردم تا بازیگر شوم. اما این شیوه نیز ضررهایی دارد به گونه ای که تنها خودتان هستید و دچار اندیشه ای هستید که هیچ گاه به خاطر پول نقش هایی را که قبول ندارید بازی نمی کنید و در هیچ گروه و باند سینمایی نیز حضور ندارید که اگرچه تحمل این شرایط سخت است اما من مقاومت می کنم .
وی درخصوص کاراخیر خود، شیار 143 اظهار کرد: زمانی که فیلمنامه را خواندم کاملا می دانستم که فیلمنامه زنانه ای است که سید علی بمون تک نقش مرد این اثر محسوب می شود. اما آنچه که موجب بازی من دراین اثرشد صداقتی بود که در فیلمنامه وجود داشت. درابتدا احساس کردم که شاید این کارسفارشی باشد و اولین سوال من نیز همین بود اما پس از صحبت با تهیه کنندگان و کارگردان اثر متوجه شدم این گونه نیست و کار کاملا دلی است. اما آنچه که موجب راز موفقیت شیار 143 شده است صادقانه بر خورد کردن آن بوده است. زمانی که روابط واقعی باشد مردم تماشای آن اثر و قبول آن را پس نمی زنند.
احمدی در پایان صحبت های خود در بیان وضعیت سینمای ایران اذعان داشت: هنوز با امید می شود همه چیز را ساخت و هنوز امیدوارم که سینما ایران از تحت لوای دولتی بودن خارج شود و اندیشه های مستقل در سینمای ایران رشد کند چرا که اگر می خواهیم سینما پیشرفت کند باید به سینمای مستقل بها دهیم.
اما مناظره پرده آخر این هفته نیز درادامه موضوع هفته پیش هفت تحت عنوان سینمای اجتماعی و مرزسیاه نمایی درسینمای اجتماعی از سر گرفته شد که سخن رانان آن را از اهالی هنر و سیاست دعوت کرده بودند. رسول صدر عاملی کارگردان سینمای ایران و لاله افتخاری؛ نماینده مجلس شورای اسلامی و دبیر کمیسیون فرهنگی مجلس نیز دو تن از مهمانان این هفته مناظره بودند که به تشریح و تصریح مواضع و صحبت های خود پرداختند.
رسول صدرعاملی نیز که در کارنامه کاری وی می توان آثاری از سینمای اجتماعی را یافت در توضیح سینمای اجتماعی اذعان داشت:  سینمای ایران از بدو تاسیس به خصوص از بعد از انقلاب تا به امروز در وجه غالب فیلم های خود، سینمای اجتماعی بوده است و بهترین نوع سینمایی که می توانیم به سبب شرایط اجتماعی و موقعیت حال حاضر به سراغ آن رویم سینمای اجتماعی است. سینمای اجتماعی یک سینمای پرسشگر و مدعی آنچه که ماموریت دارد است که تلویزیون قادر به نمایش آن نمی باشد و این نوع سینمای اجتماعی است که ماندگار می شود و در صورتی که اجازه دهند کار خود را انجام دهد تاثیر گذاری خود را خواهد داشت. اما کاردرسینمای اجتماعی درطول سال های گذشته آرام تر شده است و سینماگران برجسته کم کارتر شده اند. درسینمای اجتماعی فیلمساز و فیلمنامه نویس با توجه به اطراف  و محیط اثر خود را می سازد که اگر غیر این باشد سینمای خوبی نخواهد بود.
لاله افتخاری نیز در ادامه صحبت های صدر عاملی در بیان دیدگاه های خود اذعان داشت:  ما نیز قبول داریم که سینمای اجتماعی لازم داریم و باید وجود داشته باشد اما باید این را تعریف کنیم و باید دید که چه اهدافی را باید برای آن در نظر بگیریم باید همه این موارد مشخص شود و از دیگر سومرزها باید درست معین شود و چون بعضی اوقات مرزها را تعریف نکردیم گاه پاها از مرزها فراتر گذاشته شده است. ما باید در نظر بگیریم که در جنگ نرم قرار داریم. جنگی که دشمن علیه ما در حال برنامه ریزی است و از دیگر سو در صدد یافتن بهانه های مختلفی است که نشان دهد این نظام موفق نیست درحالی که اگر ما نیز شاخص هایی تعریف کنیم متوجه می شویم که در کشورهای خود آنها نیز مسائل بسیاری از این نوع وجود دارد اما هیچ گاه در سینمای اجتماعی خود سینمایی که برای نمایش این نوع مسائل است درصدد نمایش و جلوه آنها نیستند. گاه من هنرمند ممکن است که از زاویه ای به هنر و جامعه نگاه کنم اما همه این ها نیز ممکن است مصادیق جزئی داشته باشد. برای مثال اگر دو نفر دچار یک نوع بیماری شده اند ازآن تحت عنوان سونامی یاد می کنند در حالی که ممکن است سونامی نباشدو تنها تعدادی از افراد پیرامون ما به آن دچار شده باشند. بنابراین دلیلی ندارد که من آن را به جامعه تعمیم دهم و دلهره ایجاد کنم و یک حالت بحرانی ایجاد کنم و یک عکس العمل نا مناسبی از سوی آنان در حال شکل گیری باشد یا امنیت کشور خود را به خطر بیندازم و یا به بهانه های مختلف دشمن را علیه خود نیز تحریک کنم.
وی ادامه داد:  بنده به نوبه خود استقبال می کنم که نقد کنند. نقد واقعی آنچنان که در کارهای آقای ده نمکی دیده می شود که نقد صورت می گیرد اما بسیار قشنگ و از سر دلسوزی و با نشان دادن یکسری واقعیت هایی که وجود دارد و در عین حال به گونه ای نیست که بهانه ای به دست دشمن دهد.
 اما صدرعاملی نیز در بخش دیگری از صحبت های خود و در پی صحبت های افتخاری گفت: ما در چارچوب قانون اساسی و قوانینی که در آنجا مدون شده است کار می کنیم و رعایت آن قوانین دیگر هیچ مرزی را نمی شناسد که این نه تنها مختص سینما است بلکه هنر را نیز در برمی گیرد و چه کسی است که بخواهد این مرز را تشخیص دهد غیر از آن چیزی که رسمی و قانونی است. وقتی وزیر ارشاد و فرهنگ اسلامی از نمایندگان مجلس رای اعتماد می گیرد باید اجازه دهید که کارخود را انجام دهد.
وی افزود: همه عرصه های به خصوص عرصه هنر، عرصه آزمون و خطا است. ما باید خطا کنیم. فیلم های متوسط و فیلم های بد بسازیم تا بعد بتوانیم فیلم های خوب بسازیم و اساسا چه کسی می خواهد بگوید که این مرز است غیر از آنچه که دولت و قانون اساسی تعیین کرده است. وقتی پروانه ساخت و پروانه نمایش داریم و مراحل قانونی را طی می کنیم این به چه معناست که کمیسیون فرهنگی مجلس در کاری غیر منصفانه هشت فیلم را توقیف می کند و اساسا آیا ما می دانیم که چگونه می شود که فردی کیانوش کیاری می شود و چه رنج هایی کشیده است تا بدین جا رسیده است.
این کارگردان بیان کرد: من در این جامعه بزرگ شده ام و سی و پنج سال است که در حال فیلمسازی در این جامعه هستم. طبق بیانات شما قانون اساسی کافی نیست اما شورای عالی انقلاب فرهنگی را داریم و مواضع روشن و شفاف رهبری نیز هست و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در این میان وجود دارد اما کمیسیون مجلس در این میان چه می گوید. این حالت نا امنی که شما با حرف هایتان به فیلمساز می دهید . یک جایی باید سازو کاری تعریف کرد که احساس امنیت به فیلمساز دهد و فیلمساز بداند که کاری که در حال انجامش است زمانی که  فیلمنامه آن تصویب شود می تواند با آرامش فیلم خود را بسازد و اکران کند و به نتیجه رسد و در این صورت است که می توان امیدوار بود هنر در این ممکلت بسط و گسترش یابد.   
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس نیز در ادامه در بخش دیگری از صحبت های خود قانون اساسی را قانونی کلی دانست که مجلس شورای اسلامی باید این قوانین را برمصادیق پیدا کند و اذعان داشت: هنرمند فرزند این جامعه است و متعلق به این نظام است و اگر هنرمند نمایی آمد و هنرش را در اختیار دیگران قرار داد می خواهیم که از هنرمند واقعی تفکیک شود و ما می خواهیم از هنرمند خود دفاع کنیم چرا که وظیفه این کار را داریم. اما نماینده مجلس نیز از مردم است و جز مردم نیست و مردم حقوق و مطالبات خود را از نماینده دارند بنابراین باید دفاع کند چرا که سوگند یاد کرده و وظیفه او نیز همین است.
وی در پایان صحبت های خود گفت: در بحث قرآن نیز پیگیری کرده ایم و شورای توسعه فرهنگ قرآنی را تشکیل دادیم. در این شورا مسئولین و نمایندگان گروه های مختلف قرآنی نیز حضور دارند که کنار وزیر نیز آن نماینده هم رای دارد در سینما هم باید به همین ترتیب باشد و دریک خرد جمعی به توافق برسند.   
 اما در ادامه صحبت های صدرعاملی و افتخاری دو تن از سینماگران؛ بهروز افخمی و پرویز شیخ طادی روی خط هفت آمدند و به بیان دیدگاه های خود در خصوص صحبت های انجام شده پرداختند که افخمی در این تماس اذعان داشت : متاسفانه جامعه صنفی و سینمایی ما با دخالت های سیاسی برخوردهایی منفعلانه داشته است که این سخن نیز مورد نقد افتخاری قرار گرفت.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید