تصویر برگزیده

مریم کاظمی:

کودکان قادر به درک هر موضوعی به روش خاص خود هستند

آرتنا: مریم کاظمی نویسنده و کارگردان تئاتر پس از دیدن نمایش خرس آرکانسا درباره موضوع و گروه سنی مخاطبان این نمایش گفت: در اواخر قرن بیستم نمایشنامه ها و فیلم ها و داستان هایی نوشته شد که کودکان را در شناخت مشکلاتشان یاری دهند و به پدرومادرها وبزرگترها هم آموختند که کودکان قادر به درک هرموضوعی به روش خاص خود هستند.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، کاظمی محدود کردن خلاقیت گروه نمایشی را برای تمرکز بر یک گروه سنی نفی کرده وافزود: صحبت در مورد گروه سنی ، نه تنها کمکی به نمایش ها نمی کند بلکه محدودیت فکری – حرکتی برای گروه های نمایشی به وجود می آورد.
وی ادامه داد: طبیعی است وقتی در آغاز نمایش در نور موضعی بازیگر نقش دختربچه را می بینیم ، فکر می کنیم این نمایش برای رده سنی زیر هفت سال مناسب است. زیرا شخصیتی که نویسنده آفریده ، تیپ کودکان سالهای پایانی قرن بیستم و مربوط به زمانی است که رسانه های جمعی و دیجیتال و الکترونیکی فراگیر و در اختیار کودکان نبود. پیش از گستردگی فناوری الکترونیکی،  کودکان در دنیای سادگی و بی آگاهی اجتماعی نیازهایی داشتندکه معمولا از طرف بزرگترها جدی گرفته نمی شد.  در همان دوره نمایشنامه ها و فیلم ها و داستان هایی نوشته و ساخته شدند تا نه تنها کودکان را در شناخت مشکلاتشان یاری دهند بلکه به پدرومادرها وبزرگترها هم آموختند که کودکان قادر به درک هرموضوعی به روش خاص خود هستند.
کارگردان "خاله مرجان و خروس" در پاسخ به این سوال که پرداختن به موضوع مرگ و از دست دادن عزیزان را چگونه ارزیابی می کنید گفت: وقتی دختربچه کوچک در عصر دیجیتال و ماهواره معصوم و بی اطلاع در صحنه ایستاده است ، مجبوریم رده سنی اورا خیلی پایین بپنداریم ، و بازیگر با بازی کودکانه این برداشت مارا قویتر می کند.  ولی گروه نمایش به خاطر آنچه اینروزها به آن جذابیت می گوییم مجبور است  نمایش را برای همه قابل دیدن کند. برای همین درک موضوع به قول شما از دست دادن عزیزان تفاهم مشترک اتفاق نمی افتد و تماشاچی با ادراک و موقعیت خود در لحظات متفاوت  کلید داستان را به دست می آورند.
این نمایشنامه نویس و بازیگر تئاتر در بخش دیگر این گفت و گو درباره استفاده کارگردانان از نمایشنامه های خارجی گفت: متن ایرانی و خارجی تفاوتی ندارد . یک نوشته یا قابلیت دراماتیک برای اجرا دارد یا ندارد.  تمرکز روی تفاوت ها و یافتن خوبی ها و بدی ها ی یک نوشته به اصول دیگری برمی گردد که ربطی به اینکه توسط یک ایرانی یا خارجی نوشته شده ندارد.
وی افزود: اینکه کودکان و نوجوانان را جدی بگیریم و به احساسات ، خواست ها و مسائلشان اهمیت بدهیم پدیده ای جهانی است که مثل همه چیزهای دیگر از کشورهایی که اولین بار به آن پرداختند پرواز کرد و از مرزها رد شد. ابزارش آموزش داده شد و مورد قبول قرارگرفت . ظرفها و قالب های آن مشخص شد. کودکان و نوجوانان در این جهان زندگی می کنند و اگر تغییری بهتر در آینده بشر انتظارداریم توسط همین کودکان یا زنان و مردان آینده شکل می گیرد.
وی تاکید کرد: پس به جای توجه و تمرکز روی موضوع پیشنهادی و استفاده درست از ابزار و آموزش هایی که اتفاقا از خارج آمده ، با طرح تفاوت های بیهوده وقتمان را تلف نکنیم.همه چیز به سرعت درحال تغییر است. نظراتمان را کمی تعدیل کنیم.
کارگردان نمایش "کلوچه دارچینی" در پاسخ به این سوال که آیا نمایشنامه های ایرانی موفق وجود دارند که مسائل بزرگ را به سادگی و زبان کودکانه مطرح کنند گفت: نمایش نامه های ایرانی کمترروی موضوعات بزرگ اجتماعی تمرکز دارند ؛ به سوالات بنیادی  که برای هرکسی در هر سنی پیش می آید نمی پردازند . سوال های بنیادی، زندگی را با هدف و معنی می کند. پرداختن به مسائل تربیتی و اخلاقی  خاص فرهنگها و مناطق جعرافیایی،  خاص است ، پرداختن به آنها برای شیوه های زندگی خودمان هم خوب است ولی همه موضوعات در این ها نباید خلاصه شود.
وی در نقد واژه ساده سازی موضوع برای کودکان تاکید کرد: ساده سازی یک دستورالعمل نیست  که ضروری باشد همه از آن اطاعت کنند ، یک شیوه اجرایی است که به خواست گروه نمایش یا ترکیب نمایشنامه انتخاب می شود. ساده سازی در یک عبارت خلاصه نمی شود که آن را جایی شنیده باشیم و تصمیم بگیریم به کار ببریم ، باید شناخت درستی از گونه های مختلف باشد و سپس یکی از آن ها انتخاب شود.
مریم کاظمی در پایان از کار روی دو اثر نمایشی جدید برای کودکان و نوجوانان خبر داد: دو نمایش آینده گروه تئاتر مستقل  اجرای نمایش نامه  "شاهزاده خانم بدترکیب" واپرانمایش "سه بچه گاو" خواهد بود که برای کانون پرورش فکری و تالار هنر تولید خواهیم کرد.

۱۳:۴۴ ::: ۱۴ / ۹ / ۱۳۹۳

ARTNA آرتنا-> تئاتر - هنر کودک -

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید