تصویر برگزیده

با ترجمه وحیداله موسوی؛

بهترین رمان وحشت 2010 آمریکا منتشر شد

آرتنا: کتاب «انجمن اُخوت ناقص‌العضوها» نوشته ی برایان اِوِنسن و ترجمه وحیداله موسوی توسط نشر «شورآفرین» در زمستان 1393منتشر می‌شود.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، برایان اِوِنسن (متولد 1966، آمریکا) با نخستین کتابش «زبان آلتمن» توانست جایزه‌ی اُ. هنری را در سال 1998 از آن خود کند. موفقیت این کتاب تا آن‌جا بود که ژیل دلوز فیلسوف بزرگ فرانسوی درباره‌ی این کتاب نوشت: «کتاب زبان آلتمن به‌دلیل شیوه‌ی زبانی و سبک غیرمعمولی‌اش، و به‌دلیل خشونت و قدرت واژه‌‌گانش، آن‌چنان نظرم را جلب کرد، که ناگزیر به ستایش آنم.» اِوِنسن، بعد از موفقیت چشمگیر «زبان آلتمن»، و انتشار چند رمان دیگر، با انتشار «انجمن اُخوت ناقص‌العضوها» توانست عنوان بهترین رمان وحشت سال 2010 آمریکا را به دست بیاورد. از این نویسنده بزودی کتاب‌های «زبان آلتمن» و «پدر دروغ‌ها» با ترجمه وحیداله موسوی منتشر می‌شود.

«انجمن اُخوت ناقص‌العضوها» رمانی است متشکل از دو رمانک به‌هم‌پیوسته: «انجمن اُخوت ناقص‌العضوها» و «آخرین روزها»؛ هر دو داستان یک خط مشترک دارد: با تمام‌شدن اولی، دیگری آغاز می‌شود، و ما درون نوعی کالبد داستانی جدید قرار می‌گیریم؛ کالبدی که تمام‌وکمال آدم را به یاد همان کتابی می‌اندازد که تازه تمام کرده‌ایم و از آن بیرون آمده‌ایم. شیوه‌ی روایتگری با همان ژست‌های دقیقا مشابه انباشته شده؛ یعنی با همان لحن مینی‌مال، و همان مقصود، تا نسخه‌یی از رمان کاراگاهی هارد بویل وارد عالم اِوِنسنی شود، که موقعیت‌ها، تمهیدات، و انتظارات مختص ژانرش را بتوان وارونه کرد، نادیده انگاشت، انکار کرد، و به جدی‌ترین شکل به سُخره گرفت.
در داستان اول، آقای کلاین کارگاه مخفی پلیس با فرقه‌یی به نام «ناقص‌العضوها» مواجه می‌شود: این انجمن شبه‌مذهبی معتقد است که دست خطاکار بشر باید قطع شود تا بدین‌گونه انسان بتواند به معنویت برسد. اعضای این انجمن معتقدند که با قطع‌کردن اعضای بیش‌تر بدن می‌توان به مقام بالاتر رسید. در داستان دوم، آقای کلاین از سوی رییس فرقه‌ی دیگری که منشعب از فرقه‌ی اول است و «پال‌ها» نام دارد، دستور می‌گیرد که رییس فرقه‌ی اول را بکشد. «پال‌ها» درواقع شبیه به‌هم لباس می‌پوشند و موهای‌شان را زرد می‌کنند و همگی‌شان خود را پال می‌نامند. آن‌ها یک دست بیش‌تر ندارند و خود را منشعب از فرقه‌ی اول می‌دانند.

نگاه مطبوعات جهان درباره‌ی برایان اونسن و کتاب «انجمن اخوت ناقص‌العضوها»:
پال ویتکاور، لوکِس: آنچنان نگاه اونسن به واقعیتِ کاملا افراطی- که در پی کاویدن آن برمی‌آید- عمیق و جدی است، که نوعی شرارت اسرارآمیز بر موقعیت‌ها، شخصیت‌ها و رویدادهای داستان چیره می‌شود... یکی از بهترین آثار کاملا اضطراب‌آور و مشوش‌کننده‌ی ادبیات وحشت، که پس از داستانِ کوتاهِ بهترین داستان وحشت جدید از جو هیل خوانده‌ام.

چاز دبلیو. در وردپرس: زاک بارون، ویلج‌وویس: این کتاب طنز قدیمی توراتی را با پوچی بیکران و آغشته به خون بکتی درآمیخته است.
در این کتابی که قطع اعضای بدن به حد نهایی‌اش می‌رسد ... اونسن فضایی عجیب و غریب برای ما ترسیم می‌کند، با این وجود از چنان زبان زیبا، عاری از احساس و صریح هارد-بویل‌گونه‌ای برخوردار است که باید آن را یک اثر مهیج و پر از تعلیق دانست.

مَت بِل: سیاه، خشن و آکنده از بهترین نثری که می‌توان یافت. من همیشه از هر اثری که از اونسن خوانده‌ام، لذت برده‌ام، و این کتاب سرآمد همه‌ی آثارش است.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید