ماه رمضان
تصویر برگزیده

کانون ملی منتقدان تئاتر ایران:

تئاتر حرفه ای، امنیت شغلی می خواهد

آرتنا: نشست نقد و بررسی نمایش «کاریزما» توسط کانون ملی منتقدان تئاتر ایران برگزار شد.

zoom
تئاتر حرفه ای، امنیت شغلی می خواهد

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، در دهمین نشست فصل نوین برنامه­ های «دوشنبه­ های نقد تئاتر» کانون ملی منتقدان تئاتر ایران که از مهر 1393 آغاز شده است، نشست نقد و بررسی نمایش «کاریزما» نوشته­ی «کرامت یزدانی» و به کارگردانی «حامد مهریزی­زاده» دوشنبه 15 دی 1393 پس از اجرای این نمایش در حوزه­ ی هنری برگزار شد.
در این نشست «سهراب سلیمی» به عنوان کارشناس مهمان و «مسعود موسوی» و «عرفان پهلوانی» از منتقدان کانون ملی منتقدان تئاتر ایران، نمایش «کاریزما» را نقد و بررسی کردند. این نشست با حضور علاقه­ مندان به فرهنگ و هنر همراه بود و در آن کارگردان نمایش کاریزما، هنرمندان و اهالی تئاتر از جمله «بهروز بقایی»، «حسین پارسایی» و «توحید معصومی» حضور داشتند.
در آغاز این نشست، عرفان پهلوانی، بازرس کانون ملی منتقدان تئاتر ایران که مدیریت نشست­های دوشنبه­ های نقد تئاتر را بر عهده دارد، گفت: امشب افتخار این را دارم که میزبان دو استاد هنرمند و بزرگوار، سهراب سلیمی و مسعود موسوی، باشم. این دو عزیز یک ویژگی کم­ نظیر دارند. هر دوی این گرامیان سال­هاست که با مهر و عشق به شهرهای گوناگون ایران­ زمین می­روند و در آن شهرها کارگاه ­های آموزشی و یا نشست­های نقد و بررسی را برگزار می­کنند و یا به عنوان داور حضور می­یابند. بچه­ های تئاتری شهرهای گوناگون کشور، اغلب این دو بزرگوار را می­شناسند و بسیار گرامی می­دارند.
استاد سهراب سلیمی در این نشست گفت: من دوستان عزیزی را در یزد از سال­های دور به واسطه­ ی داوری جشنواره ­ها و کلاس­های تئاتری که در آن جا داشتم، دارم. (نمایش کاریزما توسط گروهی که از یزد به تهران آمده بودند، اجرا شد.) من خودم از جاها و شهرستان­های دور کارهای تئاتری خودم را آغاز کردم و معتقد هستم و بوده­ ام که تئاتر کشور را تئاتر شهرستان­ها رقم می­زنند. شاهد نمونه ­اش هم کاری که امشب با هم دیدیم. من این را هرگز نه به منزله­ی شعارگونه نه به منزله­ی خوشایند دوستان شهرستانی که الآن در کنار هم نشستیم نمی­گویم. این باور من است که چه به لحاظ کمی و چه به لحاظ کیفی تئاتر شهرستان ناجی تئاتر کشور است. به اعتقاد من اگر سیاست­ها و مدیریت درست وجود داشته باشد، قطعا تئاتر شهرستان­ها و استان­ها نه تنها هیچ کم و کاستی از تئاتر پایتخت ندارند، گاهی برتر از آن هم خواهند بود.
سهراب سلیمی در ادامه افزود: تئاتر حرفه ­ای، یک واژه است. اما من در این کشور تئاتر حرفه ­ای ندیدم و نمی­ شناسم. چون تعاریف تئاتر حرفه­ا ی یک جایگاهی دارد و یک امکاناتی را حیطه­ ی خودش می­طلبد که هنوز در این مملکت شاهد آن نیستیم و فقط از واژه­اش استفاده می­شود، ولی در واقع شرایط تئاتر حرف ه­ای وجود ندارد. تئاتر حرفه­ای، امنیت شغلی می­ خواهد. تئاتر حرفه­ای امکاناتی را می­خواهد که در زمانی که یک گروه کار می­ کنند، دارای شرایط مناسبی باشند و در غیر این صورت پایگاه­هایی که در وزارت کار وجود دارد و قانونمند هستند، آن­ها را حمایت کنند، در شرایطی که بی­کار هستند. تا وقتی که این تعاریف به وجود نیایند، قطعا ما نمی­توانیم از تئاتر حرفه­ای صحبتی داشته باشیم.

مسعود موسوی، از اعضای باسابقه­ ی کانون ملی منتقدان تئاتر ایران در این نشست گفت: بسیار خوشحالم که باز دوباره خدمت دوستان یزدی می­رسم. در این شرایط وانفسای تئاتر کنونی که دارد به اوضاع تئاتر ایران فشار می­ آورد و همه چیز را به قهقرا می­کشاند، خوشحال هستم که شاهد تلاشی صادقانه از سوی دوستانی بودم که با تمام وجود آن چه را در چنته­ ی خودشان داشتند، ارائه دادند. ایشان در ادامه گفتند: به نظر من آسیب ­شناسی کارهای تئاتری از انجام خود اثر مهم­تر است.
حامد مهریزی­زاده، کارگردان نمایش «کاریزما»، در این نشست گفت: یزد در چند سال گذشته تلاش داشت تا با تولید آثاری که برخاسته از فضای بومی این شهر و با استفاده از موضوع­ هایی که مرتبط با این اقلیم باشد، یک نگاه دیگری را نسبت به تئاتر یزد ایجاد کند. تا پیش از این معمولا سمت و سوی کارها، موضوع­ ها و نمایشنامه­ ها چیزهایی که بود که از شهرهای دیگر و علی الخصوص تهران به یزد می­رسید. تئاتر یزد تلاش کرد تا در این چند سال اخیر به سمت خودش برگردد و نگاهش را به سمت خودش بیاندازد. نمایش کاریزما یکی از کارهای ماحصل این رویکرد است. تلاش داریم تا پس از اجرای تهران، این نمایش را به خاطر نزدیکی سوژه و موضوع در شهرهایی مانند اصفهان، کرمان و بوشهر به صحنه ببریم.
عرفان پهلوانی در ادامه­ی این نشست گفت: بیشتر ماها هنگامی که از تهران بیرون می­رویم و به تماشای تئاتر می­نشینیم و یا هنگامی که نمایشی از شهری دیگر به تهران می­آید و به صحنه می­رود، دوست داریم تا نمایشی را رنگ و بو و مزه­ ی آن فرهنگ و شهر و دیار بیننده باشیم. کاریزما نمایشی است که از این دیدگاه با دستی پر به پایتخت آمده است. سهراب سلیمی با تایید این نکته گفت: بسیار جالب توجه است  اگر کسانی که در حوزه­ ی ادبیات نمایشی فعالیت می­کنند، به بسط و توسعه ­ی مسایل حیطه­ ی جغرافیایی خود بپردازند. او تاکید کرد که رفتن به سمت آیین­ها و مراسم آن چنان که مستندگونه هست، درام نیست.
مسعود موسوی در ادامه­ ی این نشست پیرامون چگونگی اجرای نمایش کاریزما گفت: به نظر من نریشن­ ها به شدت به متن صدمه زد. متن داشت تماشاگر را با خود می­برد و با احساس و ایده­ای تماشاگر را درگیر می­کرد، اما ناگهان یک نریشن با زبانی کاملا متفاوت با زبان بومی که وجود داشت می­ آمد و حرف­های جهانی می­زد. به نظر من همه­ ی نریشن­ ها می­توانست پیرامون بعد جهانی این تفکر در بروشور نمایش بیاید و تماشاگر مدام از داستان جدا نشود.
مسعود موسوی همچنین گفت: از یک جایی به بعد متن دچار تکرار می­ شود. چرا باید بازیگران، تماشاگران را مخاطب بگیرند و با ایشان صحبت بکنند؟ دلیل این کار چیست؟ چرا باید از یک جایی به بعد نمایش دچار شوخی­ های سطحی شود؟
در ادامه­ ی این نشست مسعود موسوی، نمایشنامه، کارگردانی، بازیگری، موسیقی و طراحی صحنه و لباس نمایش «کاریزما» را مورد نقد و بررسی قرار داد و نشست نقد و بررسی این نمایش با گپ و گفتی چالشی میان منتقدان، کارگردان و حاضران در نشست ادامه یافت و بیش از شصت دقیقه به درازا انجامید.
یازدهمین نشست از فصل نوین دوشنبه­­های نقد تئاتر کانون ملی منتقدان تئاتر ایران با حضور «مهرداد ابروان» و «عرفان پهلوانی» به نقد و بررسی نمایش «باور کنید من گره گوار سامسا هستم» به نویسندگی «سمیرامیس بابایی» و کارگردانی «آرش واحدی» خواهد پرداخت. این نمایش ساعت 20 و در تماشاخانه­ی استاد خسرو شکیبایی (سه نقطه) به صحنه می­رود.
ورود به این نشست­ ها برای تمامی علاقه­ مندان به فرهنگ و هنر آزاد است و کانون ملی منتقدان تئاتر ایران امیدوار است که این نشست­ها با حضور چشمگیر علاقه­ مندان به فرهنگ و هنر و به ویژه دانشجویان و هنرجویان رشته­ های هنرهای نمایشی همراه باشد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید