ماه رمضان
تصویر برگزیده

اختصاصی آرتنا/

یک کارت زرد به هیئت انتخاب جشنواره تئاتر فجر

آرتنا: نمایش کودک وحشی نوشته برونو کاستان و کار مری پرووانس، تولید شرکت بهشت هفتم از کشور فرانسه، در روز دوم و سوم جشنواره تئاتر فجر در سالن اصلی تئاتر شهر اجرا شد.

zoom
یک کارت زرد به هیئت انتخاب جشنواره تئاتر فجر

نوشته: فرزانه رحیمی
 نمایشی از کشور فرانسه درباره‌ی یک کودک وحشی است که پس از 12 سال تنهایی و زندگی در یک جنگل، توسط یک شکارچی پیدا می شود.
بلاویو فرانچولی، سونیا پینتور، فیلیپ لوی و متیو بون فیس بازیگران این نمایش و همچنین دیمین تیل، طراحی نور و آهنگسازی، ژان ژاک سانچز، طراحی رقص و کاترین الیویرا، طراحی لباس این نمایش بودند.
این نمایش با یک طراحی صحنه ساده و بازی‌های به شدت ضعیف و یک کارگردانی کاملاً دبستانی سعی می‌کند با دیالوگ‌های فرانسوی که حتی زیرنویس هم نمی‌شوند با مخاطب ایرانی ارتباط برقرار کند.
ارتباط که برقرار نمی‌شود هیچ؛ تماشاگر فراری هم می‌شود. متاسفانه هیات انتخاب آثار خارجی، احتمالاً این اثار را صرفاً براساس اینکه با موازین کشورمان مشکلی نداشته باشد انتخاب نمی‌کند و دیگر کاری به اینکه آیا چنین کاری در حد تئاتر ما هست یا نه ندارد. اینکه اصلاً تئاتر هست یا نه؟
واقعاً دیالوگ‌های نمایش لازم نیست زیرنویس شوند؟! آن هم کاری که سراسر دیالوگ است بدون هیچ جلوه‌ی بصری مناسبی؟! آیا فرانسه تئاترش در همین حد است؟! با یازیگرانی که هنوز ایست صحنه را به درستی نیاموخته‌اند؟ کارگردان ریتم و میزانسن را نشناخته و استفاده صحیحی از نور نمی‌کند؟!
جدا از بدن خوب بازیگر در نقش کودک وحشی که البته چیز تازه‌ای نیست؛ تئاتر دانشجویی ما یک سر و گردن از چنین تئاترهایی بالاتر بوده و هست و جای تاسف دارد دعوت از چنین گروهی برای شرکت در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر بعد از سی و سه دوره!
نمایش کودک وحشی از همه لحاظ ضعف دارد از بازی بد بازیگران گرفته تا طراحی صحنه به شدت ابتدایی و موسیقی و فضاسازی لازم جهت ارائه موضوع؛ مشکل اساسی استفاده از دیالوگ‌هایی‌ست که به هیچ عنوان شکل بصری پیدا نمی‌کنند تا تماشاگر حداقل در حرکت و میزانسن متوجه کلام شود.
این داستان را پیش‌تر تورفو نیز به فیلم تبدیل کرده است؛ کودکی که در جنگل و در کنار جانوران وحشی رشد و نمو کرده و از قلب جنگلی انبوه به مرکز یک شهر متمدن امروزی آورده می شود، در نخستین برخوردهایش با زندگی مدرن ، دچار گیجی و گنگی و خشونت خاصی است . او ، در مسیر تطبیق دادن خود با این زندگی تازه ، پیوسته دچار دردسر می شود. پروفسوری که قصد دارد تا با آموزش و بویژه زبان آموزی او، دریچه ای تازه پیش روی این کودک وحشی بگشاید.
اما در نمایش کودک وحشی کارگردان از اینکه بتواند موضوع را به درستی پیش بکشد ناتوان است و از هیچ‌یک از ابزار صحنه‌اش از بازیگر گرفته تا میزانسن و فضاسازی و ... بهره لازم را نمی‌گیرد.

 

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید