ماه رمضان
تصویر برگزیده

کارگردان فیلم دو:

دو چیز به یک چیز واحد تبدیل نمی شوند

آرتنا: سهیلا گلستانی: فیلم «دو» بر اساس داستان کفش های خدمتکارسینمایی را بدون هیچ ادعایی ساختم و روایت این اثر بر اساس داستان کفش خدمتکار تهیه شد.

zoom
دو چیز به یک چیز واحد تبدیل نمی شوند

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، نشست خبری فیلم سینمایی «دو» به کارگردانی سهیلا گلستانی با حضور عوامل این فیلم در برج میلاد برگزار شد.
در ابتدای این نشست که اجرای آنرا آنتونیا شرکا برعهده داشت سهیلا گلستانی درباره اینکه چرا نام فیلم «دو» شد، توضیح داد: منظور از دو این است که دو چیز به یک چیز واحد تبدیل نمی شوند و همیشه مانند دو خط موازی پیش می روند.
وی ادامه داد: داستان این فیلم از داستان کوتاه «کفش های خدمتکار» ترجمه ای از امیر مهدی حقیقت آمده است که من چند سال قبل خوانده بودم و رفته رفته به فیلم نامه تبدیل شد. البته نمی توان گفت فیلم نامه اقتباسی است و فقط حال و هوا و نگاهی از این داستان کوتاه را دارد.
این کارگردان درباره هماهنگی هایی که در زمینه تدوین داشته اند، گفت: اگر هماهنگی اتفاق افتاده است، به این دلیل است که ما در گفت و گوها به حال و هوایی که می خواستیم، دست پیدا کنیم.
گلستانی با اشاره به اینکه چند سالی روی فیلم نامه این اثر سینمایی کار کرده است، گفت: در این مدت چندین بار ماهیت فیلم تغییر کرد، اما زمانی که ساخت فیلم قطعی شد، چهارماه طول کشید تا به فیلم نامه نهایی دست پیدا کنیم.
وی همچنین عنوان کرد: امروز خیلی خوشحالم که دست به جسارت زده ام و سراغ موضوعی رفته ام که کمتر کسی برای تجربه اول به سراغ آن می رود. فیلم «دو» زمینه فقدان و زندگی را به تصویر می کشد و دغدغه و نگرانی های شخصی من نیز در آن نهفته است.
این کارگردان با اشاره به اینکه سردی های روابط در فیلم عامدانه بوده است، گفت: دلیل ساخته شدن فیلم را نمی توانم به وضوح توضیح دهم، و نمی خواهم خودم را به فیلم سنجاق کنم، اما روی تلاشی که برای این فیلم سینمایی انجام دادیم، پافشاری زیادی دارم و سلیقه من در سینما همان چیزی است که در این فیلم به نمایش گذاشتم.
گلستانی اظهار کرد: این فیلم را بدون ادعا ساختم، اما گروه حرفه ای مرا یاری کردند و امیدوارم این فیلم با حال خوبی دیده شود.
در ادامه پرویز پرستویی به عنوان بازیگر و تهیه کننده فیلم «دو» گفت: تهیه کنندگی دغدغه من نبوده و نخواهد بود.
وی ادامه داد: اول برای بازی در این فیلم انتخاب شدم، سناریو را که خواندم خوشم آمد و با توجه به شناخت از روحیات و همکاری های قبلی با خانم گلستانی دوست داشتم و تلاش کردم تا این کار ساخته شود.
وی در پاسخ به اینکه چه چیزی باعث شد تهیه کنندگی این فیلم شود، گفت: تهیه کنندگی علت نمی خواهد و من هم خیلی تهیه کننده نیستم، خلوت بازیگری را با دنیا عوض نمی کنم؛ اما نقاط مثبت این کار من را به وجد آورد که تهیه کننده آن شوم.
بازیگر فیلم "امروز" در ادامه بیان کرد: هر مخاطبی بعد از دیدن فیلم آزاد است و حق دارد که نظر خود را در مورد فیلم اعلام کند. قرار نیست هیچ فیلمی صد در صد نمره قبولی بگیرد و حسن این نشست ها این است که نقاط ضعفمان را پیدا کنیم.
پرستویی ضمن تشکر از همه کسانی که با سابقه کاری بالا حاضر شدند حتی در یک سکانس از فیلم بازی کنند، افزود: قصه «دو» جدید نیست اما نوع پرداخت و نگاه سهیلا گلستانی برای من مهم بود و باعث شد خودم را کامل در اختیار کارگردان قرار دهم.
هایده صفی یاری که تدوین این فیلم سینمایی را به عهده داشته است، در این نشست گفت: معمولا فیلم هایی که پر جنب و جوش نیستند و ریتم درونی شلوغ ندارند تدوین مشکل تری خواهند داشت.
وی افزود: پیدا کردن لحن این فیلم مشکل و متکی به موقعیت هایی بود که آدما در آن قرار می گرفتند.
این تدوینگر ادامه داد: چیزی که در فیلمنامه برایم جالب بود، آدم های قصه بودند که هر کدام به نوعی درگیر ماجراهای متعددی هستند اما قبل از اینکه درگیر این ماجراهای شوند احوالات شخصی خودشان را نشان می دهند.
صفی یاری عنوان کرد: بدون اغراق می گویم "دو" از سخت ترینی فیلم هایی بود که کار کردم زیرا همواره باید فکر می کردیم که چگونه با شخصیت ها پیش برویم تا تماشاگر، فیلم را تا انتها دنبال کند.
مانی هاشمیان، صداگذارفیلم سینمایی "دو" گفت: صدایی که امروز در سالن شنیدم با صدای ۶ سالن دیگری که سینماهای مردمی شنیدم کاملا متفاوت است. امیدوارم که بتوانیم به ساختار حرفه ای صدا در سینما برسیم.
وی بیان کرد: متاسفانه در همه جای فیلم صدای یک دستی را شاهد نیستیم و من از بابت احساس رضایت نمی کنم. این کار فضاهای شلوغ و گاهی خلوتی دارد که می تواند حس سینما را بیان کند و این ژانر در کل ژانر سختی است.
پیمان شادمان فر، مدیر فیلم برداری این اثر سینمایی نیز با تشکر از پرویز پرستویی گفت: تمام بخش های مختلف این فیلم با دوربین روی دست فیلم برداری شده است و این کار با اینکه خیلی سخت بود، اما بسیار هم لذت بخش بود.
سوگل خلیق که جوان ترین بازیگر این فلیم سینمایی بوده، با اشاره به اینکه برای رسیدن به نقش «سمانه» از راهنمایی های گلستانی و پرستویی بهره برده است، گفت: سمانه در سنی است که مانند خیلی از دخترها سرکشی می کند، یاغی گری دارد و پر از هیجان نیز هست و به دلیل اینکه خودم هم در این دوران بودم و تجربه کرده بودم، توانستم راحت با نقش ارتباط برقرار کنم.
وی ادامه داد: این اثر سینمایی اولین تجربه بازیگری من بود که به بهترین شکل اتفاق افتاد.

۱۷:۳۶ ::: ۱۶ / ۱۱ / ۱۳۹۳

ARTNA آرتنا-> سینما -

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید