ماه رمضان
تصویر برگزیده

«چیستا یثربی» در گفتگو با آرتنا:

آرای مردمی جایزه من بود/ هنوز تکلیف اجرای عمومی نمایشها مشخص نیست

آرتنا: «چیستا یثربی» گفت: از رئیس جدید مرکز نمایش تئاتر شهر انتظار داریم تا از گروه های پیشکسوت که از چهره های سینمایی و ورزشی استفاده نمی کنند، حمایت کرده و برای اجرای عمومی ما را به زحمت نیندازند.

zoom
آرای مردمی جایزه من بود/ هنوز تکلیف اجرای عمومی نمایشها مشخص نیست

گفتگو: سمیرا قاسمی / خبرگزاری هنر «آرتنا»

چیستا پثربی بعد از سه سال دوری از صحنه تئاتر؛ در سی و سومین جشنواره فجرامسال با نمایش «فقط به خاطر من» که با استقبال شدید مخاطب همراه شده بود، حضور خود را برای مخاطبین اعلام کرد.
اگر چه اقبال وی با بازخود مناسب مردمی در جشنواره سی و سوم همراه بود اما همچنان در انتظار اجرای عمومی نمایش خود به سر می برد.  
یثربی جشنواره تئاتر امسال را یکی از عجیب ترین جشنواره های فجر در دوران فعالیت هنری اش  ارزیابی کرد و بیان داشت: شاید بتوان گفت که بعد از سه دهه به عنوان داور، منتقد، نمایش نامه نویس و کارگردان برگزیده جشنواره فجر برای اولین بار اتفاقات بسیار عجیب و نادری را در جشنواره سی و سوم شاهد بودم که یکی از مهمترین آن ها شیوه طبقه بندی بخش مسابقه بود. مثلاً همیشه شاهد بودیم بخش تولیدات تازه ی تئاتر ایران با هم و بخش مرور با هم مقایسه می شوند.
نویسنده فیلم «دعوت» مطرح کرد: بخش بین الملل تعریفی دارد که لااقل متن، سوژه، کارگردان، یا یکی از بازیگرانش بین المللی باشد. اما امسال علارغم این تعریف با تعجب شاهد بودیم که تمام کارهای روی صحنه که در حجم وابعاد عظیم، دکورسنگین و گران، بازیگران پرکار، طراحی لباس و موسیقی دقیق در حال اجرا بودند که مدتها پیش از اعلان و اطلاع رسانی به تمرین و ساختار تئاتر خود پرداخته بودند. این گروه ها در بخش بین الملل در کمال تعجب بدون اطلاع قبلی سایر گروه ها ناگهان وارد بخش مسابقه شدند. رقابت با آرتور میلر و بسیاری از آثار خارجی ارزشمند است. اما وقتی شرایط رقابت یکسان نیست و ما در زمان بسیار کوتاه و بدون اسپانسرکار را آماده کرده ایم ترجیح می دهیم که داوری نشویم. با این اوصاف ما را از بخش مسابقه ایران به بخش بین الملل بردند. درست است که آن ها برای حفظ شان من؛ نمایشم را از بخش مسابقه ایران به بخش بین الملل بردند ولی وقتی داور خارجی متن پر دیالوگ من را نمی فهمد و ما وقت و سرمایه  کافی برای بالا نویس نداشتیم عملا از صحنه داوری خارج می شدیم. وقتی کاری 60 شب اجرای عموم داشته باشد بدیهی است که بسیار آماده تراز کاری است که فقط یک اجرا در جشنواره داشته است و اصلا برای جشنواره آماده شده است.
وی افزود: متاسفانه در بخش اجرا تشددی به چشم می خورد. مثل این که  یکسری کارها ناگهانی وارد بخش بین الملل مسابقه جشنواره شدند که بیشتر این کارها هم جایزه گرفتند. این کارها اصلن قرار نبود وارد جشنواره شوند در حالی که دوران اجرای عمومی خود را می گذراندند و یا آن را طی کرده بودند. خیلی از آن کارگردانان به من گفتند ما حتی فرم جشنواره را پر نکردیم چون در فجر حضور نخواهیم داشت. مگر می شود کاری که فرم جشنواره را پر نکرده ناگهان وارد مسابقه بین الملل شود؟!
کارگردان «از خواب تا مهتاب» همچنین مطرح کرد: من قبل از فجر از نمایش «مرگ فروشنده» دیدن کردم و با وجود احترامی که برای همه ی گروه قائلم دیدم برخی از اعضا گروه از این که در بخش تولیدات تازه تئاتر ایران در فجر شرکت کرده ام تعجب کرده اند و می گویند چرا در فجر شرکت کرده ای؟ تو که نیازی به فجر نداری. اما بعد در کمال تعجب آن ها را در بخش مسابقه بین الملل دیدم! اگر من نیازی ندارم در فجر شرکت کنم پس آن ها هم نیازی نداشتند. در حالی که بسیاری از این گروه ها  عوامل حرفه ای تئاتر ایران را داشتند و سی شب اجرای خود را تمام کرده بودند و من فقط در طول یک ماه  با زحمت و تلاش شبانه روزی همه گروهم، خود را به فجر رساندم و خوشبختانه بهترین واکنش را از تماشاگر دیدیم. بحث بر سر رقابت نیست که هر کسی ممکن است در فجر برگزیده شود یا نشود. بحث بر سر سیاست گذاری و تدبیر عادلانه برای سال های آینده است. دربخش مسابقه تئاترایران هم که گروه های کم سن و سال در آن شرکت  کرده بودند من به دلیل تجربه و  برگزیده شدنم در هشت دوره جشنواره تئاتر فجر و شرایط خاص تدریس در دانشگاه  نمی خواستم  با دانشجویانم مسابقه بدهم. بخش مرور هم که شامل حال ما نمی شد. پس می توانیم بگوییم بین بخش ها تناسبی وجود نداشت. یعنی به هیچ وجه نمی فهمیدیم که کارها بر چه اساسی برای بخش های مختلف انتخاب شده اند.
این نمایش نامه نویس عنوان کرد: متاسفانه هنوز تکلیف اجرای عمومی کارها مشخص نیست. من چندین بار با مرکز و تئاتر شهر تماس گرفتم که گفتند هنوز چیزی معلوم نیست. من باید به یک گروه جواب پس بدهم که دو ماه شبانه روزی وقتشان را در اختیار من گذاشتند و به خودم که دو ماه خواب آرام نداشتم تا این کار به سرانجام برسد. کار ما در جشنواره بسیار درخشید و اجرای عمومی حق طبیعی آن است ولی در حال حاضرهیچ مدیری پاسخگو نیست.
وی ادامه داد: اگر اجرای عمومی داشتیم قردادی تیپ خواهیم داشت یا گیشه؟ واگر گیشه باشد ما باید بدانیم که تمهیداتی  برای جلب تماشگر بیشتر بیندیشم چون همه می دانند که متاسفانه  تئاتر گیشه به سمت جذب اسپانسر و تجاری شدن می رود که من به شدت با آن مخالفم. انتظار ما از رئیس جدید مرکز نمایش تئاتر شهر این است که از گروه های پیشکسوت ولی اصیلی مثل ما که از چهره ها ی سینمایی و ورزشی در کارهایمان استفاده نمی کنیم حمایت کنند و برای اجرای عمومی ما را به زحمت نیندازند. چرا که بخش تولیدات تازه تئاترایران که در آن شرکت کردم، همیشه ضمانت اجرای عمومی داشته است.
یثربی در پایان افزود: به هر حال جشنواره سی وسوم گذشت و مهم تاثیری است که بر مخاطب می گذاریم و همیشه یادش می ماند. جایزه داوران که پول است و خرج می شود. جایزه مردم مهمتر است که نام تو را در تاریخ تئاتر ایران ماندگار می کند. من مدیون تمام تماشاگرانی هستم که هنوز «سرخ سوزان» من را به اندازه «سیلویا» تا « شعبده و طلسم»، «برخورد نزدیک از نوع آخر»، «زنان مهتابی، مرد آفتابی»، «پری خوانی عشق و سنگ» و «رضا میرزاده عشقی» دوست دارند. و امسال هم «فقط به خاطر من» را به خاطر گروه ما دیدند و پسندیدند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید