ماه رمضان
تصویر برگزیده

نگاهی به «رخ دیوانه» ساخته ابوالحسن داودی؛

سینمای جذاب اجتماعی؛ از مجاز تا واقعیت

آرتنا: «رخ دیوانه» در یک سوم ابتدایی خود دچار لکنت می شود اما در ادامه، ریتم یک اثر روان و گویا را به خود می گیرد و در زمان مناسب خود هم به پایان می رسد.

zoom
سینمای جذاب اجتماعی؛ از مجاز تا واقعیت

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، حسن شیخ حائری عضو انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران نوشت:

«رخ دیوانه» ساخته ابوالحسن داودی کامل ترین فیلم داودی و با اختلاف، بهترین فیلم جشنواره سی و سوم فیلم فجر تا امروز و البته احتمالا تا پایان جشنواره است. باید گفت فیلمنامه چفت و بست دار محمدرضا گوهری در کنار کارگردانی هوشمندانه ابوالحسن داودی و تجربه بیتا منصوری، اثری پیشرو و کم نقص پدید آورده است.

فیلمنامه البته پی در پی به دنبال غافلگیری مخاطب است و مواردی مانند اشاره به خون کردن به عنوان یک نذر و یا جان بخشیدن به مادر ماندانا، به خوبی در اثر نشسته است؛ اما باید گفت مواردی مانند فضای نسبتا غیر قابل باور کافه و به ویژه پلان سقوط در پایان فیلم، قابل خدشه و البته بحث است؛ اگر چه انتخاب نام "رخ دیوانه" به عنوان اصطلاحی خاص در شطرنج، مستلزم چنین پایان خاصی هم هست؛ حتی اگر برای مخاطب قابل باور و هضم نباشد و آن را پایانی مجازی برای فیلم بداند! فیلمنامه این حُسن را هم دارد که در قصه گویی زندگی روزمره زوج های "غزل – کاوه"، "پیروز – ماندانا" و "مسعود – شکوفه"، می تواند تا حدودی زوج "غزل – کاوه" را به آرامشی نسبی برساند تا این اثر از شائبه سیاه نمایی – البته به زعم برخی که نان روزشان در گسترش سیاه نمایی و نگاه منفی به هر پدیده است! - به دور بماند.

شخصیت پیروز البته مجازی ترین شخصیت فیلم است تا جائیکه خود فیلم هم از زبان او روایت می شود و حتی ارتباط او با مادرش نیز با نگارش یادداشت های کاغذی همراه است. شکل روایت اثر هم به صورت بازی اول، دوم و ...، فضایی برای مخاطب ایجاد می کند تا در بین هر یک از روایت های فیلم، چند ثانیه تنفس کند و قصه را پی بگیرد.

«رخ دیوانه» البته در یک سوم ابتدایی خود گاهی دچار لکنت می شود اما در ادامه، ریتم یک اثر روان و گویا را به خود می گیرد و در زمان مناسب خود هم به پایان می رسد. در مجموع باید گفت فیلمنامه توانسته است با آرامش و به دور از پیچیدگی های مرسوم امروزی، قصه خود را تعریف و مخاطب را با خود همراه کند و این، مهم ترین نقطه قوت فیلمنامه است؛ فیلمنامه ای که در بطن خود و از منظر جوانان امروزی، نگاهی هم به مباحث اجتماعی روز مانند اعتیاد، ثروت اندوزی و مهاجرت به خارج از کشور داشته است.

ساعد سهیلی و البته تا حدودی طناز طباطبایی، بهترین بازیگران فیلم هستند و فیلمبرداری و صدابرداری کار، انصافا در اوج است و همچنین نمی توان از تیتراژ خلاقانه اثر به سادگی گذشت. رخ دیوانه به نوعی تداوم نگاه قابل دفاع فیلم "تقاطع" محسوب می شود؛ با این تفاوت که این نگاه به تکامل نزدیک شده و شاید بتواند با فیلم بعدی، سه گانه ای به یاد ماندنی را رقم بزند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید