تصویر برگزیده

در مراسم رونمایی از آلبوم تصویری آواز با عشق عنوتن شد:

فرهاد فخرالدینی: سریر آن چه را که حس می کند به زبان موسیقی بیان می کند

آرتنا: مراسم رونمایی از آلبوم تصویری «آواز با عشق» (یادمان محمد نوری) به آهنگسازی و رهبری دکتر محمد سریر، سه شنبه 21 بهمن در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»،  مراسم رونمایی از آلبوم تصویری «آواز با عشق» (یادمان محمد نوری) به آهنگسازی و رهبری دکتر محمد سریر، سه شنبه 21 بهمن با حضور لوریس چکناوریان، حمیدرضا نوربخش، مصطفی کمال پورتراب، داریوش پیرنیاکان، داوود گنجه ای، فرهاد فخرالدینی، هوشنگ کامکار و جمعی از هنرمندان و علاقمندان حوزه موسیقی در تالار استاد شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
در ابتدای این مراسم فیلمی درباره آثار زنده یاد محمد نوری و همچنین خلاصه ای از اجرای یادمان نوری پخش شد. سپس حمیدرضا نوربخش «مدیرعامل خانه موسیقی» پشت تریبون قرار گرفت و گفت:  امشب در اینجا جمع شدیم که از یک اثر ماندگار رونمایی کنیم و به دکتر محمد سریر ادای احترام داشته باشیم. این اثر در یکی از شب های جشن خانه موسیقی و به یاد محمد نوری  اجرا شد و به همت یکی از ناشران آماده عرضه شده است.
نوربخش در ادامه با اشاره به شخصیت محمد سریر گفت: شخصیت دکتر محمد سریر چند وجهی است وقتی نام ایشان را می آوریم فقط  وجه موسیقی به موسیقی ذهن نمی آید  و ایشان وجوه شخصیتی مختلفی دارند. ایشان نوازنده و آهنگساز خوبی هستند. مدیریت هم یکی از وجوه شخصیتی ایشان است که سالیانی که در بخش های مختلف حضور داشتند، توانایی خاصی را به ایشان بخشید است که هم ذاتی و هم تجربه های ایشان است و تبدیل به دکتر سریر شده اند که امروز هم ریاست هیئت مدیره خانه موسیقی و ریاست شورای عالی خانه هنرمندان ایران را بر عهده دارند. این مسئولیت ها بخاطر کارکرد هایی است که ایشان دارند؛ در واقع به ایشان تحمیل شده است. ایشان دیپلمات عالی رتبه ای بودند و امیدواریم همیشه سلامت باشند.
نوربخش در ادامه با اشاره آهنگسازی دکتر سریر گفت: اصل آهنگسازی یک گوهر خدادادی است و ملودی پردازی جانمایه اصلی آهنگسازی است. این ملودی پردازی از هر کسی بر نمی آید. دکتر سریر یکی از ملودی پردازان بر حق است و جمله پردازی موسیقایی در آهنگشان موج می زند و ابتکار و خلاقیت فراوان دارند. برای بروز خلاقیت، آهنگساز باید یک ذهن پالایش شده داشته باشد. ایشان در طول سالیان با موسیقی ناب سر و کار داشته اند و وقتی ملودی خلق می شود، وجه هنری فراوانی دارد و اهل فن بر آن مهر تایید می زنند.
وی با اشاره به احاطه دکتر سریر به موسیقی کلاسیک غرب گفت: ایشان ساله ای سال در این زمینه تحصیل کرده اند و این هم در ملودی پردازی به مدد ایشان آمده است. ایشان همچنین به موسیقی ایرانی هم احاطه فراوان دارند. یکی از ویژگی های محمد سریر این است که موسیقی ایرانی را می شناسند و در محضر محمود تاجبخش سه تار آموختند و به همین دلیل رد پای موسیقی ایرانی در کارهای ایشان وجود دارد و به ذائقه مردم ایران هم خوش آمده است.
نوربخش گفت: دکتر سریر به شعر هم احاطه فراوان دارند و سال ها با شاعران معاشرت داشند و به همین خاطر انتخاب هایی که داشتند اشعار نابی بوده است. یکی از ویژگی های موسیقی ایشان این است که نه موسیقی ایرانی خالص است و نه موسیقی و نه کلاسیک خالص. ما نمی توانیم به اصطلاح امروزی به آن پاپ بگوییم. یعنی اصول این موسیقی ای است که اصول موسیقی کلاسیک است ولی فواصل موسیقی ایرانی را هم در آن می بینیم. این خلائی بوده که وجود داشته و بعدا پرشده و توسط افرادی مانند دکتر سریر قوام یافته است. این موسیقی فاخر است اگر چه موسیقی روز است و توانسته طیف گسترده ای از مردم را در بر بگیرد که اهمیت فراوانی دارد.
وی افزود: قبلا یک مرز بندی وجود داشت که موسیقی علمی را موسیقی غرب می گفتند و موسیقی غیر علمی را موسیقی ایرانی می گفتند که این به موسیقی ایرانی جفا است. به همین دلیل بسیاری از موسیقی دانانی که موسیقی غربی کار می کردند فواصل موسیقی ایرانی را نمی شناختند و این یک فاجعه است که کسی در این جغرافیای ایران زندگی می کند با موسیقی کشور خودش بیگانه باشد.
نوربخش در با اشاره به خوانندگان این اثر گفت: خوانندگانی که در این اثر اجرا داشتند هر سه خواننده توانا و خوش تکنیکی هستند که بر نئوری موسیقی احاطه دارند و خوانندگان کار بلدی هستند. زنده یاد نوری هم همینطور با آواز کلاسیک آشنا بود و تکنیک و گوش موسیقایی بسیار قوی داشت.
نوربخش با اشاره به وضعیت موسیقی امروز گفت: باید در اینجا بگویم که موسیقی ما به کدام سمت می رود. چرا هر موسیقی بی هویتی در جامعه ما عرضه می شود و می تواند برای خود مخاطب جلب کند. آیا رسانه های ما وظیفه ای ندارند؟ همه باید این مطلب را به خودمان گوشزد کنیم. این موسیقی که به وفور هم اجرا می شود آیا موسیقی خوب است؟ آیا این خوانندگانی که هر روز یک اسم جدید می شنویم آیا همه تخصص دارند؟ چطور یک شبه خواننده می شوند؟ و چرا مردم ما سهل پذیر شدند؟ باید به جامعه شکی بدهیم که بیدار شود. امروز سمت و سوی خوبی برای موسیقی نمی بینیم و متاسفانه به نوعی دچار انحطاط شده ایم. ابتذال دارد دامنگیر همه می شود.
پس از این سخنان، اکبر عالمی که اجرای مراسم را بر عهده داشت آلبوم «آواز با عشق» را به حضار معرفی کرد و در ادامه میلاد کیایی «نوازنده سنتور» پشت تریبون قرار گرفت و گفت: من از سال 41 با دکتر سریر دوست هستم. سریر در دورانی رشد کرد که بوی عشق می داد.  ما معمولا با سازمان حرف می زنیم. سریر یکی از هنرمندان اخلاق مدار و با فرهنگ است و باید یک درجه پروفسوری روابط عمومی به او اهدا شود.
وی افزود: هنرمندانی هستند که ساز می زنند ولی اگر سازشان را از آن ها بگیریم بضاعتشان را از دست می دهند ولی یکی از کسانی که توانایی های زیادی دارد، دکتر محمد سریر است. چقدر خوب است خوانندگان ما وقتی به اوج شهرت می رسند، نام آهنگسازان خود را فراموش نکنند؛ زیرا ساخت یک آهنگ مراحل زیادی را باید طی کند.
کیایی گفت: بعد  از روح الله خالقی یک یک موسیقی دانان ما با فرهنگ بودند،  دکتر محمد سریر هم همین گونه است. ایشان ابعاد گسترده دارد. مدیریت کردن هنرمندان کار ساده ای نیست.
این نوازنده سنتور در پایان  سخنان خود گفت: در طول تاریخ به دفعات ثابت شده است، که هنرمندان و دانشمندان میزبانان تاریخ بوده اند اما سیاست ورزان میهمان بودند.
پس از این سخنان محمدرضا صادقی به همراه نگین سریر(پیانو) و نیلوفر ابراهیمی (فلوت) دو قطعه اجراکرد. صادقی در سخنان کوتاهی گفت: باید از استاد محمد نوری تشکر کنم که مرا به دکتر محمد سریر معرفی کردند و ایشان در این عرصه دست مرا بگیرند. من از سال 80 نزد دکتر سریر هستم و امیدوارم این راه را درست ادامه دهیم.
در ادامه لوریس چکناوریان «آهنگساز و رهبر ارکستر» پشت میکروفون قرار گرفت و گفت: ما باید مقابل هنر دکتر سریر تعظیم کنم. من هر جا می روم دکتر سریر همه جا هست امروز دیدم یک نفر اینقدر استعداد دارد. من در عجبم که چگونه در این ترافیک وقت می کند که چنین آهنگ های زیبایی را بنویسد.
وی افزود: ملودی نوشتن سخت ترین کار دنیا است. ملودی از بالا می آید و خدا دکتر سریر را دوست دارد که چنین ملودی های زیبایی را به او الهام کرده است. ملودی های دکتر سریر جاودانه است.
چکناوریان گفت:  بسیار خوشحال شدیم که این اثر رونمایی شد چون یک جای خالی بین موسیقی ایرانی و موسیقی کلاسیک بود. این موسیقی لایت کلاسیک واقعا جایش در ایران خالی بود.
در ادامه برنامه ماریو تقدسی به همراه نگین سریر(پیانو) و نیلوفر ابراهیمی (فلوت) دو قطعه عاشقانه ها و آرزو ها را به اجرا در آورند. در ادامه هوشنگ کامکار «آهنگساز و عضو شورای عالی خانه موسیقی» گفت: خواننده های پاپ باید زنده یاد محمد نوری را سرمشق قرار دهند. ایشان صدایی بسیار زیبا داشتند و آواز خوانی تحصیل کرده، آشنا به موسیقی کلاسیک، مسلط به سلفژ، نت خوانی  بودند. ایشان صدای قوی و پر تحرک داشتند و با حالتی قوی به بیان احساسی اشعار می پرداختند. همچنین انسان والا و افتاده بودند و شخصیت هنری بودند.
کامکار همچنین به آشنایی خود با دکتر سریر اشاره کرد و گفت: با ایشان بعد از انقلاب و در خانه موسیقی آشنا شدم. ویژگی های ایشان را دیگر دوستان گفتند ولی یک ویژگی را من می گویم که علاقه بسیار زیادی به مسئولیت های اجتماعی دارند. من از نزدیک می دانم که ایشان در «محک» چقدر وقت می گذارند و چقدر فعالیت دارند و کمک های بسیاری دارند که امیدوارم در هنرمندان دیگر هم رشد پیدا کند.
وی افزود: در این موقعیت که موسیقی با این سیستم های کامپیوتری رو به انحطاط می رود، چنین آهنگسازی تمام عمر خودشان را به موسیقی اختصاص دادند که با ارکستراسیون کار کنند و واقعا قابل تقدیر است. سیک کار ایشان دنباله رمانتیک ها است که مثل شوبرت با آوازهای تنها اجرا می شود که در اواخر رمانتیک با ارکستر اجرا می شود. من چنین حالتی را در کار دکتر سریر می بینم. بسیاری از کارها بر اساس مد های قدیم ساخته شده و ملودی های زیبایی دارد.
کامکار در ادامه افزود: اکثر آهنگساز ها به دنبال این هستند که اثرشان را به کدام خواننده بدهند که درآمد بیشتری داشته باشد و دنبال ارزش هنری نیستند. در صورتی که در دکتر سریر چنین چیزی ندیدم. آثار ایشان مثل اپرا است که قطعات تاثیر گذار با آواز خوانده می شوند. توجه به موسیقی های ملی در کارشان بسیار ارزشمند است و باید جوانان هم چنین ویژگی هایی در کارهایشان باشد.
در ادامه افشین یدالهی «شاعر و ترانه سرا» پشت تریبون قرار گرفت و با قرائت شعری سخنان خود را آغاز کرد و گفت: شانس این را داشتم از سال های قبل با دکتر سریر آشنایی داشتم و در مورد زنده یاد محمد نوری هم با ایشان همکاری داشتم. هر وقت از ایشان خواستم که در جلسات ترانه سرایی شرکت کنند همیشه زود تر از همه و بدون حاشیه حاضر شدند.
این شاعر و ترانه سرا در ادامه با ذکر خاطره ای از زنده یاد محمد نوری و قرائت شعری به سخنان خود پایان داد. سپس فرهاد فخرالدینی «آهنگساز، رهبر ارکستر و عضو شورای عالی خانه موسیقی» پشت تریبون قرار گرفت و گفت: زندگی فقط در لحظه نیست وقتی به گذشته ارتباط پیدا می کند اهمیت داد. گذشته مارا کسانی می سازند که برای ما خاطرات خوب ایجاد کردند و نوای خوب برای ما ساختند. ما این آهنگ ها را یاد گرفتیم و زمزمه کردیم. صدای نوری در وجود ما نقش بسته است و این آهنگ ها را افرادی مانند دکتر محمد سریر ساختند.
وی افزود: وقتی وجود انسان صاف باشد ملودی ها را می گیرد. کسانی که نیروی آفرینش در آنها است یک موهبت هنرمند داده می شود. از کار محمد سریر خیلی خوشم آمد که با این کار یاد محمد نوری را زنده کرد شاید کسانی باشند که نوری را نشناسند. لازم است که بیش از اینها به گذشتگان خودمان بها دهیم و از آنها یاد کنیم تا نسل جوان هم این را یاد بگیرد.
فخرالدینی گفت: فراموش نکنیم  در موسیقی زمینه فعالیت برای خیلی ها فراهم است. آن چیزی که دکتر سریر را متمایز می کند وفاداری به حس اش است. برای خلق آثار خوب باید به حس خودمان وفادار باشیم. موسیقی دانان ما در کارهایشان وفادار به ردیف بودند ولی سریر این کار را نمی کند که به نظرم خوب است. وفاداری به حس ایجاب می کند که انسان هر چیزی را که حس می کند آن را به زبان موسیقی بیان کند.
در ادامه رشید وطن دوست به همراه پیانو دکتر محمد سریر دو قطعه  «در خموشی های ساحل» و «مارال»  را اجرا کرد. در ادامه دکتر محمد سریر پشت تریبون قرار گرفت و گفت: از همه دوستانی که در گروه و ارکستر با من همکاری کردند باید تشکر کنم و اینها از نسل های مختلفی هستند. این قطعات را با مهر نواختند و این در نگاهشان پیداست. خوانندگان ما هم از نخبگان هستند. مثلا  آقای وطن دوست اینقدر ساده هستند و اصلا فکر نمی کنیم از 45 سال پیش روی صحنه بوده باشند.
 دکتر سریر گفت: ما در عالم هنر کمتر به هم عشق می ورزیم و کمتر به کار هم گوش می دهیم. کارها را باید تشویق کنیم تا بالا بیایند نه اینکه به پایین بروند. دوستان عزیز من هنرمندانی هستند که کمبودی حس نمی کنند که از کسی تعریف نکنند. واقعیت این است که حوزه هنر ما بخصوص موسیقی مظلوم است در صورتی که حاضر ترین هنر موسیقی است.
دکتر سریر همچنین در ادامه یادی از زنده یاد علی هاشمی دوست دیرینه اش کرد که دو سال قبل در در مراسمی مشابه سخنرانی کرده بود.
در ادامه مصطفی کمال پور تراب «آهنگساز و نایب رئیس شورای عالی خانه موسیقی» در سخنان کوتاهی گفت: من سخنران خوبی نیستم ولی فکر نمی کنم معلم بدی باشم کما اینکه شاگردان بسیاری داشته ام. باید بگویم خرد تنها چیزی است که بشر را از سایر موجودات متمایز می کنه و هنرمند کسی است که با پایه های علمی  کار می کند و روز به روز سطح هنرش را بالاتر می برد. من از ملودی های زیبای دکتر سریر لذت بردم و از ایشان تشکر می کنم.
در ادامه مصطفی کمال پورتراب قطعه ای را با پیانو اجرا کرد که مورد توجه همگان قرار گرفت.
پایان بخش این مراسم، اجرای دو قطعه «جان مریم» و  «ایران ایران» بود که توسط رشید وطن دوست، ماریو تقدسی و محمدرضا صادقی به همراه نگین سریر(پیانو) و نیلوفر ابراهیمی(فلوت) به اجرا در آمد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید