ماه رمضان
تصویر برگزیده

اختصاصی آرتنا/

اشعار و موتیف های «همنوازان آبنوس» نشان از دانش تنظیم کننده و آهنگساز داشت

آرتنا: گروه موسیقی «همنوازان آبنوس» در بخش رقابتی سی امین جشنواره موسیقی فجر در تاریخ 28 بهمن ماه به رقابت پرداخت.

zoom
اشعار و موتیف های «همنوازان آبنوس» نشان از دانش تنظیم کننده و آهنگساز داشت

نوشته: بهرنگ امیر مفیدی /خبرگزاری هنر «آرتنا»

گروه موسیقی همنوازان آبنوس متشکل از مسعود عباسی کشکولی، محمد مهدی نجات حسین مرادی پرهام بهزاد نیا، حسین ایزدی اکبر زاهدی، زهرا خزامی، شیوا دشتی، فاطمه جعفری، آرش بیات، احسان نیرنیا و جواد بیات 28 /93/11 ساعت 18:15 در برج آزادی به روی صحنه رفت.
داوران این بخش اساتید اردشیر کامکار، مسعود شعاری، مظفر شفیعی، بهداد بابایی و داریوش پیرنیاکان بودند که به دقت به کار هنرمندان نظارت می کردند.
برنامه ای که نواخته شد در دستگاه چهارگاه بود که شرح آن در بروشور برنامه آمده بود. قطعاتی مثل؛ بیگاه چهار مضراب، تصنیف عشقبازان، خروش گذر، تصنیف ایران زمین و 9 ضربی چهارگاه.
 

نقد و توصیف گروه:
آنسامبل گروه متشکل از سنتور، سنتور سوپرانو، سنتور باس دو نفر، تار نواز، تار باس، عود، قیچک آلتو دو نفر، کمانچه نواز و تنبک بود.
قطعات به صورت کنتر پوان چند بخشی تنظیم گردیده بود و در قطعات مدولاسیون به دستگاه ماهور هم صورت گرفت. در گروه ساز کششی باس دیده نمیشد. در قطعات حول گوشه های درامد زابل و مخالف بودند. موتیف هایی که برای عود نوشته شده بود بسیار زیبا بود و در کنار بم تار به راحتی به گوش می رسید. اما دلیل وجود دو نوازنده تار و دو نوازنده کمانچه که قالبا تقسیم ملودی برای آنها نوشته شده بود خیلی ضروری به نظر نمیرسید. فضاسازی ها قالبا با سنتور می کوک انجام می گرفت. در قطعات استفاده زیادی از تعلیقات انجام گرفته بود که باز هم ضروری نبود. در قطعات ضربی فاصله های زمانی سینک نبود که موتیف ها در هم فرو رفته به گوش می رسیدند. اما آواز به نسبت گروه ضعیف بود اغلب شروع آوازها فالش بود و تحریرها کیفیت مناسبی نداشت در گوشه مخالف آواز فالش شروع شد.

ادامه برنامه حاکی از سر حال نبودن صدای خواننده بود. در تصنیف آخر توجه به شعر نشده بود و شعر در بین موسیقی خلط میشد و آکسانهای خوبی برای بیان شعر انتخاب نشده بود، تاکید روی سیلابهای تک واجی و موسیقی روی شعر قرار گرفته بود. در قطعه آخر بیشتر اونیسون و تقسیم ملودی بود.
نکات مثبت: منظم بودن گروه در شروع و پایان. لباسهای گروه به صورت دو به دو هم شکل بودند که نمای خوبی به گروه داده بود. نکته قابل توجه و بسیار عالی این بود که تمامی قطعات از ساخته های آهنگساز گروه بود و کاری بازسازی نشده بود. انتخاب خوب شعر برای آوازها، خلاقیت تنظیم کننده برای استفاده از کنترپوان و جملات خوب برای سازها نشان از دانش تنظیم کننده و آهنگساز داشت.
در حاشیه : صدابرداری خوب برج آزادی حائز اهمیت بود. به دلیل رد و بدل شدن هوا کوک سازها بی اندازه خالی شده بودند و زمان زیادی صرف کوک کردن مجدد می شد. مخاطبان خوبی برای اجرا امده بودند و کنسرت بدون صدای اضافه اجرا شد.
 

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید