تصویر برگزیده

اسماعیل امینی در جمع شاعران جوان:

کاهش فاصله‌ی میان مطلوب‌ها و موجودها، شادمانی شعر شاعر را بیشتر می‌کند

آرتنا: دبیر نهمین جشنواره بین المللی شعر فجر گفت: کاری که در تحلیل شعر انجام می‌دهیم این است که میان عینیت و ذهنیت حرکت می‌کنیم تا ببینیم چه نسبتی میان این دو وجود دارد و نسبت این دو چقدر فاصله‌ی طبیعی‌ای با هم دارند.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، کارگاه آموزشی «چگونگی تحلیل و خوانش شعر» با حضور اسماعیل امینی، شاعر و دبیر نهمین جشنواره بین المللی شعر فجر در دومین اردوی آموزشی بانوان شاعر انقلاب اسلامی (آفتابگردان ها) برگزار شد.
این پژوهش‌گر و منتقد ادبی، در ابتدا ضمن اینکه اشاره داشت هر شاعری و در هر سطحی نیازمند این است که شعر خود را قوت بخشد، تصریح کرد: «شعر نیازمند برجسته شدن است؛ این برجسته شدن می‌تواند در مضمون باشد و مضمون را از محدودیت‌های دیگر آزاد کند. در تحلیل شعر، اینکه بتوانیم میان بخش‌های مختلف شعر نسبتی برقرار کنیم، اهمیت بسیاری دارد و می‌تواند شعر را از سایر محدودیت‌ها آزاد کند. علاوه بر این، ساختارمند بودن شعر و وابستگی اجزاء شعر به هم، تنها در وابستگی نحوی دیده نمی‌شود و باید مضمون هم بتواند این وابستگی را نشان دهد.»
این شاعر و طنزپرداز در ادامه اشاره کرد: «برای فهم شعر، مهم‌ترین نکته این است که ببینیم شعر شاعر بیشتر در مورد عینیات است یا ذهنیات. این سوال را درباره‌ی تمام شعرها باید به کار برد. این عینیات و ذهنیات، معادل اسم ذات و اسم معنا است. کاری که در تحلیل شعر انجام می‌دهیم این است که میان عینیت و ذهنیت حرکت می‌کنیم تا ببینیم چه نسبتی میان این دو وجود دارد و نسبت این دو چقدر فاصله‌ی طبیعی‌ای با هم دارند. اگر فاصله‌ای میان این دو وجود داشته باشد، کار تحلیل‌گر این است که فاصله‌ی میان این دو را کاهش دهد و به هم نزدیک نماید.»

وی در ادامه اشاره کرد: «در هر قالبی، شاعر می‌تواند از کلماتی که بسیار ذهنی و انتزاعی هستند، حالتی عینی استخراج کند. ضمن اینکه هر انسانی یک جهان عینی و واقعی دارد و یک جهان دل‌خواه که آرمانی است و انسان نمی‌خواهد آن را از دست دهد. لحظه ی وصال در مواجهه‌ با معشوق بیم زوال و از دست دادن وجود دارد. عالمی که عالم واقعی است در مقابل عالم ایده‌آل و حقیقی قرار می‌گیرد. در شعر نشانه‌هایی از وجود این دو عالم قرار می‌گیرد. هر چقدر به سمت واقعیت حرکت می‌کند، تلخ می‌شود و هر چقدر به سمت دنیای ایده‌آل حرکت می‌کند، شیرین‌تر می‌شود و هر چقدر فاصله ی این دو زیاد می شود باعث ایجاد ناامیدی در شعر می‌شود. علاوه بر این باید توجه داشته باشیم که به میزانی که واقعیت و مطلوبیت شاعر بر هم منطبق می‌شوند، شادمانی شاعر درون شعر بیشتر می‌شود.»
علاقمندان می‌توانند به آدرس اینترنتی www.shahrestanadab.com مراجعه کنند و مشروح کارگاه های آموزشی را که به زودی منتشر خواهد شد ملاحظه کنند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید