تصویر برگزیده

در گفت‌و‌گوی با دنینگ آیزلس عنوان شد:

رسانه‌ها، فضا را برای ارائه تصویر درست بسته‌‍‌اند+عکس

آرتنا: دنینگ آیزلس، مستندساز و نوازنده استرالیایی و سازنده مستند "wasted" با موضوع وقایع سوریه معتقد است: در شرایطی که رسانه‌ها فضا را برای ارائه تصویر درست بسته‌‍‌اند، فیلم‌های مستند جایگاه خوبی می‌توانند داشته باشند.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، مستندسازی یکی از راه‌های قدرتمندی است که بسیاری از فعالان این عرصه در سراسر دنیا برای بیان حرف‌های خودشان از آن استفاده می‌کنند. حرف‌هایی که به گفته آیزلس، مستندساز استرالیایی از طرف رسانه‌های جریان اصلی خریداری و حمایت نمی‌شود.

دنینگ آیزلس، مستندساز و نوازنده جوان استرالیایی است که با مستند "wasted" توانست جایزه تقدیرشدگان بخش مستند جشنواره بین‌المللی فیلم کانادا را به خود اختصاص دهد. موضوع این مستند در مورد وقایع و پشت پرده مشکلاتی است که امروز مردم سوریه بدلیل حضور تروریست‌های تکفیری با آن مواجه شده‌اند.

این مستندساز در تلاش است که دومین مستند خود را نیز با همین موضوع درباره سوریه بسازد. با او به گفت‌و‌گو نشستیم که نظرات وی را در مورد رسانه‌ها و جایگاه مستندسازی در بیان حقایق جهان جویا شویم.

دنینگ آیزلس با اشاره به اینکه پیش از فعالیت ثابت در مستندسازی در عرصه فیلم‌های کوتاه داستانی کار می‌کرده است، گفت: بعد از سفرهای مختلفی که به فلسطین و سوریه در زمان کنونی جنگ داشتم از خودم پرسیدم که چرا نباید در این عرصه فعالیت کنم. من به خودم گفتم که باید در این عرصه فیلم بسازم تا نتیجه کار شیرین بشود و اینگونه شد که وارد این عرصه شدم و اولین مستند خودم را در مورد سوریه ساختم.

وی در پاسخ به سوالی مبنی بر میزان تاثیرگذاری فیلم‌های مستند بر مردم برای شناخت بیشتر واقعیت‌های دنیای کنونی خودشان گفت: فیلم‌های مستند یکی از راه‌های اساسی ارتباط هستند که چیزی را به شکل مستقیم به دست مخاطب می‌رسانند و به مردم اجازه می‌دهد که در مورد خودشان و آن موضوع گفت‌و‌گو کنند و به نظر من فیلم‌های مستند بهترین روش برای ایجاد این گفت‌و‌گو است.

آیزلس ادامه داد: مشکل آن است برخی از مواقع مسائل برای مردم کلیشه می‌شوند و مردم دیگر به آنها توجه نمی‌کنند و این مسئله‌ای است که من می‌خواهم با استفاده از فیلم‌های مستند از آن جلوگیری کنم. در شرایط کنونی که رسانه‌ها فضا را برای ارائه تصویر درست بسته‌‍‌اند قطعا فیلم‌های مستند در این عرصه می‌توانند جایگاه بسیار خوبی را پیدا کنند. البته قدری به شانس هم نیاز دارد چرا که ممکن است شما همه چیز را به درستی انجام دهید اما نتیجه خوبی را بدست نیاورید.

این مستندساز تصریح کرد: مثلا در مورد یکی از مستندهایم درباره سوریه با یک نفر صحبت می‌کردم که اصلا مشتاق صحبت کردن و شنیدن حرف‌های من در مورد شرایط کنونی آنجا نبود و حتی من را در شبکه اجتماعی توییتر بلاک کرد. این نشان از آن است که ما ممکن است آماده گفت‌و‌گو باشیم اما بسیاری مخالف ما باشند.

وی با اشاره به اینکه من هیچوقت قدرت رسانه را انکار نکرده‌ام، افزود: باید گفت این روزها بیش از پیش باید از اینترنت متشکر باشیم که فضایی را فراهم کرده است که ما حرف‌های خودمان را بزنیم و اینترنت زمین‌های بازی را برای گفت‌وگو و فعالیت برای ما باز کرده است.

آیزلس تصریح کرد: ساخت فیلم می‌تواند راه خوبی برای تغییر باشد. من فکر می‌کنم هرکس که به علاقه خود اهمیت دهد قطعا جلو می‌رود. این کارها در ابتدا کوچک هستند اما جلو می‌روند و شما نمی‌دانید که نتیجه و نهایت آنها چه خواهد بود. زندگی من با ساخت اولین فیلم من تغییر کرد. من بیش از پیش به رسانه‌ها توجه می‌کنم چرا که قدرت این رسانه‌ها در کنار ترسناک بودنشان می‌توانند شما را به هدفتان نزدیک کنند.

سازنده مستند "wasted" ادامه داد: البته نکته اینجاست که شاید ما سازندگان قدرتمندی نباشیم و بسیاری از آثار ما توسط رسانه‌ها دیده و پخش نمی‌شود. اما دلیل این نیست که ما قدرت کافی نداریم بلکه مسأله این است که ما با آنها و به دستور آنها کار نمی‌کنیم. شاید تصور شود که آثار ما در مورد مسائل سیاسی است اما فعالیت‌های ما به هیچ وجه سیاسی نیست. این نوع رفتارها باعث شده است که ما فقط آثارمان را در اینترنت و وب‌سایت‌های همسو و در برخی از جشنواره‌ها پخش کنیم.

وی با اشاره به مشکلاتی که برخی از مستندسازان در این عرصه دارند، گفت: قطعا فعالان این عرصه مشکلات فراوانی پیدا خواهند کرد. البته باید گفت که اگر ناکارآمدی و ترس اینگونه مستندسازان نبود هیچگاه مستندسازان از فعالیت در این عرصه‌ها نمی‌ترسیدند.

آیزلس در پاسخ به چگونگی ساخت اولین مستندش در مورد سوریه گفت: من بعد سفری که به سوریه داشتم سه ماه روی آلبوم موسیقی الکترونیک خودم کار می‌کردم و حتی برخی شب‌ها از اینکه مستند را تمام نکرده‌ام کابوس می‌دیدم و بعد از آن بود که برخی از آثار موسیقی خودم را در داخل مستند به کار بردم و همین شد که تصمیم گرفتم این مستند را نهایی کنم چرا که احساس کردم حرف‌هایی که در آن مستند وجود دارد از ته قلب زده می‌شود. حرف‌هایی که زندگی آنهایی که این مستند را می‌بینند، تغییر خواهد داد. البته هنوز من در حال یادگرفتن هستم.

این مستدساز ادامه داد: در فضای کنونی، رسانه‌ها تصویری را از جهان نقاشی می‌کنند که ما آنها را ندیدیم. همه این تصاویر برای ایجاد جنگ است. جنگی که برای پول و قدرت ایجاد شده است. من امیدوارم که دوران این رسانه‌ها تمام شده است. اکنون برخی از روزنامه‌های ما در استرالیا به شدت بی‌عقل و دیوانه شده‌اند. یکی از روزنامه‌ها هفته پیش به شدت اعتقاد داشت که حمله تروریست‌های افراطی رفتاری خنثی است و تاثیری ندارد. این روزنامه در تیتر خود آورده بود: «سیدنی تحت محاصره»؛ من با یکی از دوستانم در مورد موضع‌گیری این روزنامه صحبت کردم و او گفت که اغلب اینها می‌خواهند فقط روزنامه‌شان را به مردم بفروشند چرا که دیگر کسی بخاطر وجود اینترنت روزنامه نمی‌خرد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید