ماه رمضان
تصویر برگزیده

در مورد آدم هایی مثل ابراهیم حاتمی کیا؛

دوربینی که از جنگ برنگشته

آرتنا: حاتمی کیا نماینده شرافتمندانه ترین جریان فکری هنر انقلاب اسلامی است، جریانی که عملش بیش از ادعایش است.جریانی که راه و بیراه آنتن تلویزیون را برای تبلیغ محصولات فکری‌اش حرام نمی کند.جریانی که فکرش را معطوف به نظریه پردازان کافه نشین نمی‌کند، جریانی که دلسوز است...

zoom
دوربینی که از جنگ برنگشته

نوشته: علی سلیمانی
 در مورد آدم های مهم مثل ابراهیم حاتمی کیا آن قدر گفته اند و گفته اند که گاهی فکر می کنم این گفتن ها بیشتر از فکر کردن هاست؛ و البته که این عادت ماست که بیشتر می گوییم تا فکر کنیم. ابراهیم حاتمی کیا بی شک یکی از شاخص ترین کارگردان های چند دهه ی اخیر سینماست ولی وقتی با این تقسیم بندی مقامش را ستایش کنیم انصاف نداشته ایم.
حاتمی کیا بیشتر از این هاست و بیشتر از شاخص بودن است و حتی بیشتر از کارگردان بودن است. در واقع حاتمی کیا همه این هاست و این ها همه ی حاتمی کیا نیست. حاتمی کیا نماینده شرافتمندانه ترین جریان فکری هنر انقلاب اسلامی است، جریانی که عملش بیش از ادعایش است. جریانی که راه و بیراه آنتن تلویزیون را برای تبلیغ محصولات فکری اش حرام نمی کند. جریانی که فکرش را معطوف به نظریه پردازان کافه نشین نمی کند، جریانی که دلسوز است ...
به زعم من تمام آثار ابراهیم حاتمی کیا آثار انقلابی ست حتی در فیلم هایی که علی الظاهر ربطی به انقلاب و فکر انقلابی ندارد ابراهیم حاتمی کیا با هوشمندی اش حرف انقلابی می زند. مثلا در به رنگ ارغوان که سال ها در قفسه فیلم های توقیف شده غبار گرفته بود رنگی از اصلاح فضای اجتماعی به چشم می آید و این اصلاح از جنس فروریختن نیست، اصلاح به نیت اصلاح است.
ابراهیم حاتمی کیا نشان داد سینمای جنگ محدود به نشان دادن آرپی جی و تانک نیست، او در دورانی که سینمای جنگ تنها در میدان و پشت خاکریز روایت می شد عشق را و زندگی را در جنگ نشان داد. و البته آن جا که لازم دید سکانسی چون نشستن هلی کوپتر چمران را رشک بر انگیزتر از هر سکانس جنگی دیگری ساخت.
سینمای حاتمی کیا سینمای ماست و ما با سینمای حاتمی کیا زندگی می کنیم و در زندگی غصه و شادی با هم آمیخته است و حاتمی کیا کارگردانی را مبنای معلمی می داند و به مخاطب می آموزد راه همیشه هموار نیست اما به مقصد رسیدن آرمان ماست و چقدر دشوار است این آرمان را در ظرفی بریزی که جز هنر رنگی به خود نداشته باشد.
فی الواقع اگر روزی دغدغه صادر شدن سینمای ارزشی به حقیقت بدل شود مدیون امثال حاتمی کیاست چرا که چشم آبی های آن وردنیا منتظرند تا ارزش های ما را در قالب های نسنجایده ای که گاه برایشن می سازیم زیر سوال ببرند. سینمای حاتمی کیا قاب مطلوبی ست برای بازگویی تاریخی که روزهای ارزشمندش دارد از خاطره ها محو می شود.
حاتمی‌کیا عاشق است و جنگ ما حماسه‌ای عاشقانه بود ...

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید