ماه رمضان
تصویر برگزیده

اختصاصی آرتنا/

حاشیه ای که مدیری را به حاشیه برد!

آرتنا: چرا نباید به زبان طنز یا تیغ قلم دمل های چرکین جامعه را گشود ؟ ! اکنون باید از خود بپرسیم چرا باید تا این حد خطوط قرمز اطرافمان را گسترده و پررنگ کنیم ؟ تا آنجا که حریمی امن برای بسیاری از زشتی ها بسازیم ؟!

zoom
حاشیه ای که مدیری را به حاشیه برد!

نوشته: رضا سیف پور؛ کارشناس رسانه/  خبرگزاری هنر «آرتنا»

بالاخره نود قسمتی سازِ معروفِ تلویزیونِ ایران تصمیم گرفت هنوز خیلی مانده به نیمه راه ، آخرین سریال خود را که پس از سال ها چشم انتظاری به تلویزیون آورده بود تمام کند و با چند جمله ساده بینندگان خود را چشم انتظار بخش دوم و سوم این سریال در زمانی که هنوز معلوم نیست قرار دهد و شاید خود به دنبال پاسخ این پرسش تکراری برود که ؛ بالاخره یک هنرمند چه چیز را می تواند دستمایه طنز قرار دهد؟!!
« در حاشیه » مهران مدیری اگرچه به لحاظ فنی و البته متن از نقاط ضعف بسیاری برخوردار بود و همانطور که در مقالات پیش از این اشاره کردم نمیتوان آن را ادامه در خوری بر سیر پیشرفت مدیری ، در جریان طنز ایران تلقی نمود اما به لحاظ پرداختن به یکی از دغدغه های اساسی جامعه ، یعنی بی توجهی عمومی به « سلامت جامعه » - که در آن برخی پزشکان سودجو و سوداگران جان انسان ها، تنها بخشی از آن چرخه محسوب می شوند - توانست بار دیگر نام خود را در ورق تاریخ طنز تلویزیون ماندگار کند.کیست که تصور نکند این اتمام شتابزده « سریال درحاشیه » و تلاش مدیری برای یک « هپی اند » سطحی ، آن هم در این وانفسای خنده و نشاط در رسانه ملی حاصل اعتراض و پیگیری های ناپسند بخشی از جامعه پزشکی بود که پرسش های طنازانه « درحاشیه » را بی پاسخ می یافتند؟! .
شکی نیست جامعه شریف پزشکی از تمام آنچه ما از آن به عنوان زشتی یاد می کنیم بری است، اما پاکی جامعه پزشکی و شرافت دستان شفا بخش جمع کثیر پزشکان و پرستاران و دیگر اعضای این خانواده محترم نمی تواند آلودگی ها ، کج روی ها و عملکرد ناشایست بخش بسیار مهمی از سوداگران جان انسان را که در میان آنها از پزشکان فوق تخصص گرفته تا متصدی تزریقات دیده می شود ، توجیه نماید و مدیری می خواست با «در حاشیه » خود ، در کنار گل لبخند بر لبان مردم ، این تلخی را به عنوان واقعیتی انکار ناپذیر در جامعه متذکر شود و به نظر من بیش از همه مسئولان کشور مخاطب این سریال بودند و نه پزشکان . با اینحال باز هم «در حاشیه » محکوم به همان حکمی شد که ده ها فیلم و سریال و کاریکاتور و ..... در این جامعه به آن محکوم شده اند ؛ خاموشی !!!..... و به نظر نگارنده یکی از مهمترین علت های آن هم چیزی نیست جز « قومیت گرایی افراطی » بخشی از جامعه ایرانی که سالهاست نام خود را « جامعه در حال گذار ! به توسعه یافتگی » نهاده است بدون آنکه بداند « قومیت گرایی افراطی » ، « تعصب کورکورانه » و « مطلق نگری » بی چون و چرا و در یک کلام انسداد جریان « نقد اجتماعی» و  برنتافتن حضور « منتقد » همان چیزی است که باعث شده سالها بر سر این پیچ خطرناک گذار ! گیر کند ، بدون آنکه در یابد واژگانی متعالی همچون « همت » و « غرور » و « عزت » و « وطن دوستی » با آنچه گفتیم فرسنگ ها فاصله دارد .
      « قومیت گرایی افراطی » گاهی در بیان اقوام مختلف ساکن در نواحی و استان ها است که تجلی می یابد و گاهی در طومار های امضا شده « اقوام صنفی »!! بله .... اقوام صنفی ! ... همچون قوم پزشکان ، قوم وکلا ، قوم قضات ، قوم پلیس و ..... و این پرسش همچنان باقیست که بالاخره طنز پرداز باید با چه کسی شوخی کند ؟ چه چیز را باید دستمایه طنز خود قرار دهد ؟ و مهمتر از همه چه کسانی را میتوان به نقد کشید ؟ شاید اکنون وقت آن باشد که از خود بپرسیم تا کی باید این نگاه قومیت گرایی افراطی را حفظ کنیم و به بهانه های نادرستی همچون توهین و تخریب شخصیت و هتک حرمت ، در مقابل هرگونه نقدی مقاومت نماییم ؟! .
پاسخ این سوال را باید در فضای فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی خودمان جستجو کنیم. جریانی که باعث شده سالها بر سر پیچ ورود به دنیای مدرن و توسعه یافته توقف کنیم و خودمان نام آن را گذاشته ایم « دوران گذار » . امروز دنیای توسعه یافته ، دنیایی است که با حفظ « ارزش های مادی و معنوی » حاکم بر خود و تلاش برای «احیای سنت های پسندیده » سعی می کند تا « عقل گرایی » را سر لوحه امور خود قرار دهد و با نگاه نقادانه در همه چیز از جمله خود ( خودانتقادی )، برای جامعه افقی روشن و بی عیب ترسیم نماید . در عوض شاهد آن هستیم که در جوامعی همچون جامعه ما هنوز « تابو انگاری » بسیاری پدیده ها که ذاتا قابل نقد و بازنگری هستند زنجیری سنگین بر پای توسعه و تعالی افکنده اند .
       باید بپذیریم ، به عنوان مثال ؛ آنچه یک « ارزش » محسوب می شود و باید در همه حال مورد احترام شمرده شود تلاش برای نجات جان انسان ها است و نه یک شغل مثل پزشکی و یا نظام مدیریت حاکم بر آن شغل و یا عملکرد پزشکان و اگر این اصل را بپذیریم باید از خود بپرسیم ؛ چرا نباید به زبان طنز یا تیغ قلم دمل های چرکین جامعه را گشود ؟ ! اکنون باید از خود بپرسیم چرا باید تا این حد خطوط قرمز اطرافمان را گسترده و پررنگ کنیم ؟ تا آنجا که حریمی امن برای بسیاری از زشتی ها بسازیم ؟! تا جایی که پس از هر نگاه نقادانه یا بیان طنازانه شاهد اعتراض های سطحی و بی دلیل باشیم.
از ویژگیهای اصلی جوامع توسعه یافته امروزی ، بدون توجه به واژگان حساسیت زای « مدرنیسم » و « سنت » که موافقین و مخالفین سرسختی دارد توجه آحاد آن جوامع بر لزوم گسترش « خود انتقادی » و نقش بارز « رسانه های جمعی »  در این فرآیند است . چگونه می توان انتظار پیشرفت و توسعه داشت اما تحمل شنیدن کوچکترین سخن حقی را نداشت ؟ کیست که نداند وضعیت سلامت و بهداشت جامعه ما زیبنده مردم شریف این مرزو بوم با فرهنگ غنی ایرانی – اسلامی نیست ؟! . پزشکان محترم ، بخصوص آنها که تصدی امور دولتی و سیاستگذاری را بر عهده دارند و یا آنها که دستی بر سهام بیمارستان ها داشته یا بر شلوغی مطب خود در ساعات پس از نیمه شب تا صبح !! افتخار می کنند آیا لحظه ای به خود آمدند و از خودپرسیدند چقدر به وجدان انسانی خود نزدیکند ؟ سوگند نامه ای که به آن قسم یاد کرده اند بماند! و اگر این پرسش را از خود مطرح می کردند هیچگاه طومار چند هزار نفری در اعتراض به یک سریال طنز شبانه امضاء نمی کردند . سریالی که در کنار بیان و یاد آوری بخشی از همه آن تلخی ها توانسته بود اندکی آمال مردم را کاهش داده و لحظه ای لبخند بر لبانشان بنشاند .
ما باید به آینده بنگریم .آینده ای که بدون نگاه نقادانه به امروز نمی تواند روشن و زیبا باشد و در این میان کار « رسانه » ها به مراتب مهمتر از دیگر ارکان جامعه است و چه زبانی زیباتر و لطیف تر از زبان  هنر برای بیان تلخی ها ؟ امیدوارم وعده مدیران رسانه ملی وعده درستی باشد و مهران مدیری به زودی با متنی قویتر و طراحی جدی تر که در شان نام او و مخاطبین بیشمار او باشد دوباره برگردد و این پایان تلخ دیگری نباشد بر جریان طنز در جامعه ما .
 

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 1

حسن مالمیر
|
6ارديبهشت ماه 1394
0
0
علت اصلی عدم باور کارگزاران صدا وسیما به نقد است وبه حاصل آن که در دراز مدت جامعه توسعه یافته خواهد بود،مدیران صدا وسیما باید به عنوان اصلی ترین رسانه این تابو شکنی را آغاز کنند تا جامعه باور کند این بزرگترین شرکت تبلیغاتی اندکی هم به فکر توسعه است.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید