ماه رمضان
تصویر برگزیده

نمایشگاه "این تنی که پوشیده‌ام" در گالری اُ ؛

چه کنیم با این همه بودن که مانده روی دستمان؟

آرتنا: گالری اُ میزان آثار مسعود کشمیری با عنوان "این تنی که پوشیده‌ام" شده است.

zoom
چه کنیم با این همه بودن که مانده روی دستمان؟

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، نمایشگاه "این تنی که پوشیده‌ام" حاصل یک سال کار مداوم مسعود کشمیری در گالری اُ به تماشا درآمده است. هنرمند اين آثار كوشيده است در بطن آثار فیگوراتیو خود نوعی راه ارتباطی بین اندام انسان و مخاطب را دنبال کند؛ در واقع هر اثر این نمایشگاه نوعی روایت از لحظه، کاراکتر، حس و حتی روزمرگی انسانى  را در بطن خود دارد که به نوعی با خاموشی در لحظه ثبت شده است. اين آثار اغراق آمیز نیستند و روایتی ساده و خطی را در بدو امر به مخاطب القاء می‌کنند اما با نزدیک شدن به آثار چیزی فراتر از یک تصویر ساده همراه با تمام جزئیات بودن و زیستن انسانی دیده می‌شود، نگاهی که کاملا بر روی پیکره انسانی متمركز است.
این دومین نمایشگاه انفرادی این هنرمند است؛ کشمیری ایده شکل گیری این نمایشگاه و مجموعه آثار را مربوط به سه سال گذشته می‌داند اما به گفته خود او ایجاد زمان و کار کردن بر روی این آثار به طول انجامید تا اینکه طی یک سال گذشته به اجرا رسید.
آثار این نمایشگاه مملو از احساساتی است که با نگاه گیچ، گنگ، خسته و چشمان ساکت فيگورهاى اثر همراه شده است. کشمیری که انتخاب این نوع کار را بازگويى دغدغه درونی خود می‌داند در این باره می‌گوید: در این کار به دنبال یک برخورد درونی تر با نقاشی فیگوراتیو بودم. زیرا این نوع نقاشی همانطور که می دانید بسیار رایج است اما من بیشتر از فیگور مفاهیم و درونیات افراد را مد نظر قرار دادم.
این هنرمند که برای نشان دادن حس و حال افراد و بیان لحظه‌های درونی آن‌ها پرداخت ویژه جزئیات را مد نظر قرار داده می‌گوید: در جریان اجرای کار به این نتیجه رسیدم که برای انعکاس این لحظات نیازمند یک پس زمینه فلت هستم تا پیکره در مرکز کار باشد و با تاکید دیده شود.
نام نمایشگاه نوعی شاعرانگی و فلسفه زیستی را در درون خود دارد تا جایی که می‌توان چروک‌های لباس آثار را با برجستگی رگ‌هایشان در یک سو دید. کشمیری درباره انتخاب نام نمایشگاه می‌ گوید: این نام نیز بیانگر ایده ای است که در ذهن داشتم. در واقع به نوعی قسمت بصری کار یعنی پوشش و تن انسانی را در درون خود دارد. "این تنی که پوشیده ام" اشاره به محمولاتی است که همه ما با خود حمل می کنیم. من خود به فلسفه ارسطو که انسان حمل کننده محمولات خود است، علاقه دارم. این فلسفه اشاره دارد که فرد چه بخواهد و چه نخواهد بخشی از این محمولات را با خود دارد. به نظر من این تن نیز جزئی از آن محمولات است که ما چه بخواهیم و چه نخواهیم با خود حمل می‌کنیم.
شعری در نمایشگاه روی دیوار نوشته شده است که به گفته مسعود کشمیری بخش مهمی از درونیات آثار او را به زبانی که او دوست دارد بیان می‌کند. " چه کنیم با این همه بودن که مانده روی دستمان" همان نکته ای است که کشمیری معتقد است در نگاه تمام افراد و پیکره‌های آثارش دیده می‌شود. افرادی که با وجود تمام زندگی که در درونشان جریان دارد اما در حالتی از منگی و گیجی مانده‌اند و به قولی آستانه را تجربه می‌کنند.
مسعود کشمیری متولد سال 1355 مشهد و فوق لیسانس انیمیشن از دانشگاه هنر تهران است. این هنرمند سه نمایشگاه گروهی و یک نمایشگاه انفرادی دیگر را نیز در کارنامه کاری خود دارد. کشمیری فعالیت‌های گسترده‌ای در زمینه طراحی و تصویرسازی انجام داده که به نوعی انعکاس آن روی آثار همين نمایشگاه در گالری اُ قابل دیدن است. در واقع تکنیک اجرای آثار این نمایشگاه صرفا نقاشی است، اما طراحی، رنگ گذاری، شیوه قلم زنی و ترکیب بندی به گونه‌ای انجام شده که مخاطب توان قصه ساختن و ترسیم یک روایت را داشته باشد.
نمایشگاه "این تنی که پوشیده‌ام" تا 13 خرداد ماه در گالری اُ واقع در خیابان ویلا، کوچه خسرو، پلاک ۴۶ ادامه دارد.‏

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید