ماه رمضان
تصویر برگزیده

صلحجو: محدودیتها باعث خودسانسوری فیلمنامه نویس می شود

سیاوش حقیقی: سینما باید تلنگرهایی به جامعه بزند

آرتنا: اصغر نقی زاده و سیاوش حقیقی مهمان برنامه «هفت» اول خرداد بودند و میزگرد هم با موضوع «بررسی وضعیت فیلمنامه در سینمای ایران» با حضور همایون اسعدیان، شادمهر راستین، طهماسب صلح جو و محمد تقی فهیم منتقدان سینما برگزار شد.

zoom
سیاوش حقیقی: سینما باید تلنگرهایی به جامعه بزند

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، اصغر نقی زاده (بازیگر سینما) و سیاوش حقیقی (دبیر پنجمین جشنواره فیلم شهر) مهمان برنامه «هفت» اول خرداد بودند و بخش دیگری از برنامه به میزگردی در خصوص «بررسی وضعیت فیلمنامه در سینمای ایران» با حضور همایون اسعدیان(کارگردان)، شادمهر راستین(فیلمنامه نویس)، طهماسب صلح جو، محمد تقی فهیم منتقدان سینما اختصاص داشت.
محمود گبرلو، سردبیر و مجری برنامه «هفت» در ابتدای صحبتهای خود، ضمن تبریک «ایام اعیاد شعبانیه» گفت: امیدوارم زندگی مردم ایران از وجود ائمه معصومین و توسل جستن به آنها، پربرکت باشد.
وی افزود: هفته گذشته، سفری به «کن» داشتیم تا با شرکت در جشنواره بتوانیم از نزدیک شاهد چگونگی حضور و وضعیت سینمای ایران باشیم، اما قبل از توجه به عرصه های بین المللی باید به عرصه های داخلی توجه کنیم.
گبرلو افزود: فیلمهای متفاوتی در سینماها در حال نمایش بوده، هست و خواهد بود اما از فروش مناسبی برخوردار نیستند، دلیل فروش نکردن فیلمها و عدم استقبال مردم مشخص نیست.
وی در ادامه گفت: امیدوارم مسئولین سینمایی با پیگیری ها و برنامه ریزی های جدی، پاسخگوی مردم باشند، البته فیلمسازان هم باید وضعیت سینما را مورد بررسی قرار دهند. اگر با این شرایط پیش برویم، وضعیت مطلوبی برای سینمای ایران ایجاد نخواهد شد.
گبرلو افزود: بهتر است تلاش زیادی از طرف مسئولین و فیلمسازان صورت گیرد و فیلمهای خوبی با استفاده از راهکارهای مناسب با وضعیت امروز ساخته شود.
در بخشی از برنامه، سردبیر برنامه هفت به علت درگذشت «مصطفی عبدالهی» (بازیگر و کارگردان تئاتر) و محمد رضا مقدسیان (مستندساز) به خانواده هایشان و اهالی تئاتر و سینما تسلیت گفت.
گبرلو ضمن تبریک به مناسبت سوم خرداد (روز آزاد سازی خرمشهر) گفت: همه هنرمندان و اهالی سینما، مدیون خون شهدا و دلاوری هایشان هستند. به همه قهرمانان دفاع مقدس، به خصوص کسانی که در آزادسازی خرمشهر شرکت داشتند، درود می فرستم.
وی در خصوص فیلمهای دفاع مقدس گفت: فیلمی که به آرمانها و اعتقادات و ارزشهای یک جامعه بپردازد، مورد توجه قرار می گیرد؛ مانند فیلمهای دفاع مقدسی که در سالهای گذشته ساخته شده است.
در ابتدای برنامه تصاویری از پشت صحنه فیلم «رستاخیز» ساخته احمدرضا درویش و گزارش تصویری از جشنواره «کن» و حضور فیلم «ناهید» ساخته آیدا پناهنده پخش شد و در بخش دیگر، اصغر نقی زاده (بازیگر سینما) مهمان ویژه برنامه «هفت» بود.
اصغر نقی زاده: 4 سال است بیکارم
نقی زاده در خصوص حضورش در فیلمهای دفاع مقدس گفت: خوشحالم که در اینگونه فیلمها بازی کردم و مردم با دیدنم در کوچه و خیابان به یاد رزمنده ها و جنگ می افتند.
نقی زاده در مورد شروع کارهنری خود و همچنین کار در سینما گفت: کار هنری را از تئاتر در آموزش و پرورش و اولین کار در سینما را در سال 61  با فیلم «توبه نصوح» با همکاری در پشت صحنه، شروع کردم و اولین  بار با فیلم «مهاجر» جلو دوربین رفتم.
نقی زاده در پاسخ به این سئوال که چگونه به این موقعیت و مرحله رسیده گفت: مدیون اساتید بزرگی چون؛ خسرو شکیبایی، پرویز پرستویی، رضا کیانیان و... هستم.
«اصغر نقی زاده» درباره دلایل باورپذیر بودنش در بازیها بیان کرد: یکی از این دلایل این است که نقشها بر اساس شخصیت واقعی خودم نوشته می شود، دلیل دیگر حس و حالی است که من در کارها و بازیها دارم.
وی در پاسخ به این سئوال که آیا کار با کارگردان خاصی را می پذیرد یا خیر گفت: با هر نوع کارگردانی کار می کنم و در این مورد مشکلی ندارم.
نقی زاده در مورد وضعیت امروز سینمای ایران گفت: سینمای ایران تابع سیاستهای کلان فرهنگی است، اگر سیاست در مرحله ای در جهت دفاع مقدس باشد، به اصغر نقی زاده ها کار داده می شود و اگر سمت فیلمهای اجتماعی و پرفروش حرکت کند افرادی مثل ما بیکار می شوند.
وی افزود: به مدت چهار سال است که بیکارم، آخرین فیلمی که کار کردم «سلام بر فرشتگان» در سال 90 بود.
نقی زاده درباره دلایل ماندن در سینما گفت: دلایل لازم در این زمینه نادیده گرفتن شهرت، پول، داشتن رفتار حرفه ای و همواره آموختن  است.
وی گفت: بهتری درس برای کارگردان و بازیگر دیدن فیلم است.
نقی زاده در مورد فیلمهای جشنواره گفت: فیلمها را ندیدم، چند سالی است که برای جشنواره دعوت نشدم، عضو نبودنم در خانه سینما شاید دلیل این امر باشد.
در بخش دیگری از برنامه «هفت» گزارشی از جشن عکاسان سینمای ایران بر روی آنتن رفت و بخشی نیز به گزارش های تصویری از دوربین «هفت تا هفت» اختصاص داشت که گزارش هایی از افتتاحیه اکران فیلم «من دیه گو مارادونا هستم»، مراسم رونمایی از فیلم سینمایی «هاری»، نشست بررسی سینمای دهه 60 ایران، همایش «داکیو منتری» به روایت ایرانی، عیادت رئیس سازمان سینمایی از رضا داود نژاد و عیادت اصحاب رسانه از رضا ایرانمنش، پخش شد.
سیاوش حقیقی : هیچ جشنواره ای نباید خودش را با فجر مقایسه کند
سیاوش حقیقی : گاهی سینما باید تلنگرهایی به جامعه بزند
سیاوش حقیقی (دبیر پنجمین جشنواره فیلم شهر)، مهمان بخش دیگری از برنامه «هفت» بود.
حقیقی در خصوص جشنواره شهر گفت: در جشنواره شهر قرار است سبک زندگی ایرانی و هویت اسلامی به نمایش در آید.
وی در ادامه گفت: یکی از وظایف شهرداری ها ایجاد فرهنگ سازی در جامعه است و الحمدالله  شهرداری تهران در چند سال گذشته این کار را انجام داده و با این کار از سینماگران حمایت می کند.
گبرلو در ادامه گفت: بعضی ها معتقدند که جشنواره ها یعنی هیاهو و هیچ سودی ندارند حتی جشنواره فجر.
حقیقی در ادامه صحبتهای گبرلو گفت: قضیه فجر جداست چون فجر پیشانی جشنواره های جمهوری اسلامی ایران است و هیچ جشنواره ای نباید خودش را با فجر مقایسه کند، ولی در جشنواره فیلم شهر به دنبال آنیم که در سالهای آینده ب طبق سیاستهای تعیین شده فیلمهایی را از طریق شهرداری یا مراکز فرهنگی تولید کنیم.
حقیقی در مورد زمان شروع جشنواره گفت: از سوم خرداد (روز آزادسازی خرمشهر) بخش «محله» جشنواره آغاز می شود، در ششم خرداد، بخش بین الملل و سینمای ملی با حضور پنجاه مهمان خارجی در تهران برگزار می شود و اختتامیه جشنواره روز نیمه شعبان خواهد بود.
وی درباره بخش «محله» گفت: به دلیل فرهنگ سازی، از مردم بیست و دو منطقه تهران خواستیم تا به صورت رایگان آموزش فیلمسازی ببینند، بعد از مدتی امکاناتی را در اختیار آنها قرار دادیم و فیلمهای 137 ثانیه ای ساختند. با این کار مردم نسبت به سینما و فیلسازی اگاه تر می شوند.
حقیقی در مورد فیلمهای ایرانی انتخاب شده در جشنواره گفت: سی فیلم انتخاب شده که پانزده فیلم از فیلمهای سالهای گذشته و پانزده فیلم هم از فیلمهای اکران نشده است. فیلمهای «امروز» میرکریمی، «دربند» شهبازی و «دوران عاشقی» رئیسیان برای بخش بین الملل انتخاب شده اند.
وی در مورد هزینه جشنواره گفت: بودجه زیادی را هزینه نکردیم و امیدواریم شاخصه های جشنواره که بر اساس محورهای مورد نظر مقام معظم رهبری انتخاب شده بود، رعایت شود. محورها عبارت بودند از: سبک زندگی ایرانی اسلامی، اشاعه فرهنگ مهربانی، تقویت روحیه صبر میان شهروندان، گسترش نشانه های فرهنگ اسلامی_ایرانی و...
حقیقی در مورد دستاورد جشنواره امسال گفت: از سیاستهای برگزار کنندگان جشنواره،  ایجاد تعامل با کشورهای دیگر در حوزه نمایش است.
وی در ادامه گفت: از سوابق دبیران جشنواره فجر (آقایان عباسیان، حیدری و خزاعی) استفاده می کنم و آنها در این راه به من کمک می کنند، امیدوارم با اتخاذ سیاستهای درست فیلمهای خوبی برای دوره های بعد تولید شود.
حقیقی در مورد داوران جشنواره گفت: داوران بخش سینمای ایران آقایان احمدرضا معتمدی، محمد خزاعی، محمدحسین حقیقی، رسول صدرعاملی، مجید رضابالا، عزیزالله حمیدنژاد و امین تارخ، هستند.
دبیر جشنواره فیلم شهر در باره گرایش تلخ فیلمهای اجتماعی گفت: معتقد به تلخی جامعه نیستم ولی گاهی اوقات باید تلنگرهایی به اجتماع زده شود که این مسئله فرق می کند.
وی افزود: باید فرهنگ سازی درستی انجام شود و با کسانی که علیه ایران کار می کنند و هزینه هایی را در این مورد صرف می کنند، با استفاده از فرهنگ غنی برخورد کنیم. ساختن کارهایی در مورد شهدا (کار شهید حسن باقری ) در فیلم «آخرین روزهای زمستان» می تواند یکی از این راهها باشد.
در بخشی از برنامه گفتگوی محسن سرافراز با محمد مهدی عسگرپور(مدیر عامل سابق خانه سینما) و سیدرضا میرکریمی(مدیر عامل خانه سینما) بر روی آنتن رفت.
اسعدیان: ادبیات نمایشی باید پابه پای فیلمنامه نویسی رشد کند
صلحجو: محدودیتها باعث خودسانسوری فیلمنامه نویس می شود
فهیم: تعدادی از فیلمنامه نویسان در کشور بیشترین فیلمنامه ها را می نویسند
راستین: محدودیت در ایده، اجرا و نظارت دلیل ضعف فیلمنامه نویسی است
بخش پایانی برنامه «هفت» اختصاص داشت به میزگردی در خصوص «بررسی وضعیت فیلمنامه در سینمای ایران» با حضور همایون اسعدیان، شادمهر راستین، طهماسب صلح جو و محمدتقی فهیم.
طهماسب صلح جو در مورد وضعیت نامناسب فیلمنامه در سینمای ایران گفت: معمولأ از روی فیلمها در مورد فیلمنامه قضاوت می کنیم که این کار صحیح نیست، وضعیت فیلمنامه در سینمای ایران همواره به همین شکل بوده است.
وی ادامه داد: با این نظر مخالفم که فیلمهایی که فاقد قصه هستند فیلمنامه خوبی ندارند، به باور من فیلمنامه قصه نیست بلکه اصل قضیه در فیلمنامه روایت است.
صلح جو افزود: چیزی که فیلمنامه ها را متفاوت می کند، توانایی نویسنده در روایت ماجراهاست. به نظرم فیلمنامه یکی از شاخه های ادبیات سینمایی و ادبیات دراماتیک است.
محمد تقی فهیم در این باره گفت: هالیوود دارای دوازده هزار فیلمنامه نویس است و سالانه کمتر از هزار فیلم تولید می شود، اما کشور ایران صدو پنجاه عضو دارد و کمتر از صد فیلم در سال ساخته می شود، تعدادی از فیلمنامه نویسان در کشور بیشترین فیلمنامه ها را می نویسند.
وی افزود: همیشه فیلمنامه نویس های مشخصی از طرف مدیران برای نوشتن انتخاب می شوند و به خلاقیتها و استعدادهای دیگران توجهی نمی شود، در این حالت با بحرانی روبه رو می شویم که اندیشه ای وجود ندارد.
فهیم در ادامه گفت: وقتی می گوییم هر اثر هنری شامل دو فاکتور اندیشه و تکنیک است، چگونه فیلمسازان در مدت کوتاهی می توانند فیلمنامه بنویسند، به نظر من اساسأ فضای سیستم بیمار است و عادلانه عمل نمی کند.
همایون اسعدیان در این زمینه گفت: سینمای غرب متکی به یک سنت ادبی دوهزار و پانصد ساله است. ادبیات نمایشی در ایران مانند غرب نبوده و ادبیات ما بر اساس نظم است و همه به نوعی طبع شعر دارند.
وی ادامه داد: ادبیات نمایشی باید پابه پای فیلمنامه نویسی رشد کند. فیلمنامه نویسی یک مسئله اموزشی نیست، تا زمانیکه در ادبیات نمایشی مشکل داشته باشیم در فیلمنامه ها هم دچار مشکل خواهیم شد.
راستین درباره آمار فهیم گفت: این آمار در مورد کارگردانهایی است که فیلمنامه نویس شده اند، کانون دویست و چهار عضو دارد و در پنج سال گذشته تنها بین پنج تا هشت فیلم نوشته شده است.
شادمهر راستین افزود: ما سینماگر حرفه ای هستیم بر اساس سفارش و ایده ها کار می کنیم و مهمترین اصل ما ایجاد جذابیت برای مخاطب است.
وی در مورد علت ضعف فیلمنامه گفت: محدودیت در ایده ها، محدودیت در اجرا و نظارت در این کار از دلایل ضعف فیلمنامه است.
راستین ادامه داد: ما دارای ادبیات نمایشی غنی هستیم و ضعفی در این مورد نداریم و تنها امتیاز این سینما داشتن ادبیات نمایشی غنی به شکل دیگری است که از قران و فردوسی و... گرفته شده است که جهان سه پرده ای و پایان قطعی را نمی پذیرد و نباید با هالیوود مقایسه شود.
وی افزود: باید براساس فرهنگ و انسانیت خودمان در ایران شرایطی را بپذیریم که چرا در سینمای ما کارگردانها می نویسند، چه تألیفی به این اندازه با اهمیت است و چرا مدیران با کارگردانها رابطه سازنده ای پیدا می کنند، این بحران شاید به عنوان حسن سینمای ایران باشد.
اسعدیان در ادامه صحبتهای راستین گفت: نکاتی که اشاره کردید در مورد نوعی از سینماست اما کلان سینما بحث دیگری است. بعضی از ممنوعیت ها باعث شکست فیلمنامه ها شده اند چون مدیران بر اساس سلایق خود، خط قرمزهایی را تعبیه کردند.
وی ادامه داد: نقد اجتماعی نقد نظام نیست بلکه قوت نظام است، تا زمانیکه این موضوع حل نشود خودبه خود به سوی فیلمنامه های خنثی پیش می رویم.
اسعدیان افزود: هیچ فرصت و امکاناتی برای باز تولید فیلم در اختیار فیلمنامه نویس قرار نمی گیرد.
صلح جو با اشاره به نیاز ایران به داشتن سینمای حرفه ای گفت: برای این کار مدیریت لازم است، سینما بیش از هنرهای دیگر به مدیریت اقتصادی نیاز دارد.
وی افزود: محدودیتهای اخلاقی و شرعی باعث خودسانسوری فیلمنامه نویس می شود.
فهیم در پایان گفت: تا زمانیکه صنف فیلمنامه نویسان، صنف قدرتمندی نشود و تا زمانیکه عملکرد انها بر اساس دفاع از حقوق ، بیمه، عدالت اعضای آن نباشد، همچنان دچار این مشکل خواهیم بود.
راستین در این زمینه گفت: فیلمنامه نویسی به عنوان مجموعه شغل است که فقط به شکل فیلمنامه دیده می شود، اگر به سینما و سینماگران تجاری و حرفه ای شخصیت لازم داده شود، دیگر همه آنها به دنبال تألیف نمی روند.
وی افزود: سینمای حرفه ای نیازمند تجرب و تکرار موفقیت هاست. تکنیسین و حرفه ای بودن در سینمای ایران جمله بدی است و همه علاقه مندند که هنرمند و مؤلف باشند، در صورت جدا کردن آنها می توانیم، صنف حرفه ای داشته باشیم که با مخاطب کار کند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید