ماه رمضان
تصویر برگزیده

با مشارکت جامعه سینمایی و هنری کشور صورت می گیرد:

ایجاد انگیزه برای شهروندان برای شهری ایده آل تر

آرتنا: مصطفی کیایی، شهرام شاه حسینی و آرش معیریان معتقدند که ساخت فیلم های شهری در مقایسه با گونه های دیگر سینمایی سخت تر است.

zoom
ایجاد انگیزه برای شهروندان برای شهری ایده آل تر

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، این روزها که شاهد برگزاری گسترده پنجمین جشنواره بین المللی فیلم شهر با حضور 366 اثر از ایران و 52 کشور جهان هستین فرصت مغتنمی فراهم شده تا فیلمسازان و فعالان حوزه سینمایی شهری به طرح مشکلات و دیدگاه هایشان بپردازند. در همین زمینه سه کارگردان جوان سینمای ایران که تجربه تولید و ساخت فیلم های اجتماعی و شهری را در کارنامه شان دارند معتقدند که ساخت فیلم های شهری در مقایسه با گونه های دیگر سینمایی سخت تر است.
تولید فیلم شهری بسیار سخت است
مصطفی کیایی معتقد است که جشنواره فیلم شهر باید تخصصی تر باشد و از روابط شخصی خارج و گسترده تر شود ضمن اینکه در این جشنواره به فیلمسازانی که فضای شهری را نشان می دهند بها داده شود تا فضای جشنواره بهتر و متفاوت تر باشد.
مصطفی کیایی کارگردان سینمای ایران گفت: وقتی درباره شهر صحبت می کنیم بیشتر سمبل شهر را تهران در نظر می‌گیریم زیرا تهران پایتخت است البته فکر می کنم معرفی فضای مدرن تهران در اذهان بین المللی تاثیرگذار است بنابراین حمایت از فیلم های شهری ضروری است.
وی افزود: همانطور که می دانید تولید فیلم شهری با جغرافیای شهری در ایران سخت است زیرا همه المان های شهر از جمله خیابان، بانک، مغازه، پیاده رو، بزرگراه و... و به طور کلی شهر و همه مختصات آن باید نشان داده شود به همین دلیل کمک شهرداری برای این نوع فیلمسازی بسیار موثر است.
کارگردان فیلم سینمایی«عصر یخبندان» ادامه داد: اگر فیلم ها را به خیابان ها بیاوریم و مردم را با پوشش و نوع زندگی فضاسازی شهری نشان دهیم کمک می کند تا فیلم های شهری ما به دنیا معرفی شود. شاید یکی از دلایلی که امروز فیلم ها آپارتمانی شده اند همین موضوع باشد زیرا فضای شهر سخت است بنابراین اگر شهرداری کمک کند تا فیلمسازان راحت تر فیلم بسازند اتفاقات بسیار خوبی در این زمینه خواهد افتاد.
کیایی همچنین گفت: می توان فیلم های شهری را از دو منظر محتوا و جغرافیا مدنظر قرار داد. ممکن است داستان فیلمی در آپارتمان اتفاق افتد و درباره معضلات شهروندی و شهری باشد که در این صورت قطعا فیلم شهری محسوب می شود. فیلم شهری فیلمی است که در جغرافیای یک شهر اتفاق بیافتد یعنی تمام معضلات ومشکلات شهری را به تصویر بکشد.
کارگردان فیلم سینمایی«خط ویژه» خاطرنشان کرد: فیلم شهری باید جغرافیای شهری اعم از از خیابان ها ،مغازه ها، بافت، جمعیت، آدم ها و ... را به تصویر بکشد.
کیایی درباره ضرورت برگزاری جشنواره فیلم شهر نیز گفت: نفس برگزاری جشنواره بسیار خوب است اما جشنواره فیلم شهر باید اهداف از پیش تعیین شده اش را هم دنبال کند و همچنین باید تخصصی تر باشد و از روابط شخصی خارج و گسترده تر شود ضمن اینکه در این جشنواره به فیلمسازانی که فضای شهری را نشان می دهند بها داده شود تا فضای جشنواره بهتر و متفاوت تر باشد.
فیلم شهری باید فرهنگ شهر را انعکاس دهد
یک سینماگر معتقد است که حتی یک فیلم می تواند داخل ساختمان هم باشد البته به شرطی که چشم اندازی از آپارتمان به بیرون داشته باشد و شهر یک کاراکتر فیلم و یا آپارتمان باشد.
شهرام شاه حسینی گفت: درابتدا شهرداری باید توجه داشته باشد تا شهر تهران به خاطر معماری، چهره زشتی پیدا نکند و از یک معماری با ثبات در ساختمان سازی پیروی کند.
وی افزود: امروزه فیلمسازان شهری می توانند درهر کجای شهر تهران فیلمی را بسازند و بگویند در شهر دیگری است درحالیکه شهر تهران به عنوان پایتخت نباید این چنین باشد.
کارگردان فیلم«خانه دختر» خاطرنشان کرد: در سایر کشورها زمانیکه در پیاده روها قدم می زنیم سالن های موسیقی، تئاتر، سینما، اپرا را می بینیم و همین زیاد بودن و تعدد سالن های فرهنگی مردم را ترغیب می کند تا ساعاتی از زندگی خود را صرف دیدن این مکان های فرهنگی کنند و گوش و چشمشان هم عادت کند اگر بتوانیم در ایران هم چنین چیزی داشته باشیم قطعا استقبال خواهد شد.
شاه حسینی ادامه داد: درست است که شهر تهران باید بزرگتر و وسیع تر شود اما مهم این است که این بزرگ شدن از یک فرم ورنگ پیروی کند زیرا همه این عوامل موجب می شود تا زمانیکه یک فیلمساز می خواهد درون شهر تهران فیلم بسازد با کمبودهایی مواجه نباشند و زمان خود را صرف پیدا کردن لوکیشن مناسب نکند.
وی در تعریف فیلم شهری گفت: فیلم شهری فیلمی نیست که همه اتفاقات آن در خیابان بگذرد بلکه می تواند چهار سکانس در خیابان داشته باشد و یا یک آدمی مسیری را در یک تاکسی طی کند و این خود فیلم شهری محسوب می شود.
کارگردان  فیلم «زن ها فرشته اند»همچنین خاطرنشان کرد: باید دقت داشت که حتی یک فیلم می تواند داخل ساختمان هم باشد البته به شرطی که چشم اندازی از آپارتمان به بیرون داشته باشد و شهر یک کاراکتر فیلم و یا آپارتمان باشد.
شاه حسینی همچنین گفت: یکی از کسانی که بهترین فیلم شهری را ساخت« فریدون گله» بود که فیلم کندو را ساخته بود که هرچند بیشتر در شب می گذشت اما کاراکتر اصلی فیلم نماد خود شهر است و همچنین نماد جا به جا شدن از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر است.
کارگردان فیلم«آقای هفت رنگ»با بیان اینکه یکی از اصلی ترین معضلات شهر ترافیک است گفت: این مشکل تا بدان جا پیش رفته است که روی اخلاق شهروندان هم تاثیرگذاشته است و باید فکر اساسی برای آن شود که همین موضوع می تواند فیلم شهری خوبی برای آن ساخته شود.
در سینمای ایران نگاه اختصاصی  به شهر از بین رفته است
آرش معیریان معتقد است که وظیفه مسئولان و هیات داوران جشنواره در کشف فیلم هایی است که با نهایت صداقت قابلیت های شهری را به نمایش بگذارند و ایجاد انگیزه برای شهروندان برای شهری ایده آل تر داشته باشند.
این فیلمساز در تعریف فیلم شهری گفت: زمانی یک فیلم را می توانیم فیلم شهری محسوب کنیم که تمامی معادلات و مناسبات رفتارشناسی، روانشناسی  و جامعه شناسی که متعلق به اجتماع شهری است در آن لحاظ شده باشد.
وی در ادامه افزود: به همین دلیل هم شاید الزامی نداشته باشد تا خود شهر را در تصاویر فیلم ها به صورت مصداقی داشته باشیم و اگر مقررات شهری در فیلم اشاره شده باشد باز هم فیلم را شهری می دانیم البته با این توضیح می شود گفت فضای بصری فیلم  محدود به نمود عینی فیلم نمی شود.
کارگردان فیلم«ساعت شلوغی»خاطرنشان کرد: اگر یک فیلم داخل یک خانه هم فیلمبردری شده باشد به شرط آنکه مناسبات و ملاحظات مختص شهر را باشد جز فیلم های شهری محسوب می شود و اگر بخواهیم دقیق تر بگوییم زمانی فیلمی را به طور کامل سینمای شهری قلمداد می کنیم که از نظر عینی و مفهومی از مختصات جامعه شهری باشد.
معیریان با بیان اینکه متاسفانه عمده تمرکز صنعت فیلمسازی در سینمای ایران محدود به شهر تهران است، گفت: فعالیت های تولید فیلم  اگر از محدوده تهران خارج باشد و به طور عینی اشاره داشته باشیم  اینکه هر فیلمی تمدن شهری را در بافت دراماتیک داشته باشد فیلم شهری است و هر فیلمی مانند فیلم های جاده ای ، جنگی و روستایی متماز از فیلم شهری هستند.
وی با بیان اینکه اگر در تصویر نمود از شهر نبینیم اما در رفتار و گفتار ها وجود داشته باشد فیلم شهری  است ، ادامه داد: در سینمای ایران نگاه اختصاصی به شهر از بین رفته است و به دلیل اینکه فیلم ها به نوعی شهری تولید می شود نگاه تخصصی و انتقادی از بین رفته است.
کارگردان  فیلم «سایه روشن» همچنین گفت: در سینما با وجود اینکه شهرداری به یمن  وجود فعالیت های دلسوزانه شهردارها جلا و جلوه متمدن شهری را دارد اما به این دلیلی که وظیفه سینما این است که نمود چشمگیری داشته باشد شائبه شهرزدگی و تجمل گرایی و فریبندگی مظاهر شهری به غلط از جانب مخاطب استنباط می شود و از دلایلی است که موجب می شود به لایه ها و جنبه های کم رنگ جلوه های شهری روی آوریم و خودمان را از قابلیت های زیبای شهرها محروم کنیم تا ممیزی پیش نیاید.
معیریان درباره عملکرد شهرداری در زمینه فرهنگی نیز گفت: تلاش های شهرداری برای پیشرفت امروزی در شاخه های مختلف فرهنگی غیرقابل انکار است.
وی خاطرنشان کرد: مشکلی که ما فیلمسازها در فضای شهری داریم این است که هر فیلمی در فضای شهری می سازیم آن فضا برای تماشاگر است بنابراین زمانیکه می خواهیم تصویربرداری کنیم از فضای شهرداری منطقه و پیمانکاران برای استفاده از فضا هزینه می گیرند.
معیریان گفت: برای استفاده بصری از فضای مدرن شهری شهرداری و یا پیمانکار نباید محدودیتی برای فیلمسازان بوجود آورند زیرا همین موضوع موجب شده تا اغلب فیلمسازان به سمت فضاهای داخلی روی آورند و به جای فیلم های شهری اغلب شاهد فیلم های آپارتمانی باشیم.
وی ادامه داد:مسئولین و مجریان فضای شهری باید با فیلمسازان همکاری خوبی داشته باشند.
کارگردان «چپ دست» پیشنهاد داد: قطعا جشنواره فیلم شهر دارای هیات داوران حرفه ای است که از نظر تخصصی برای خود تعریف مختص سینمای شهری در قالب یک بیانیه دارند. اینکه نمودهای شهری در این نوع فیلم ها چگونه باشد و با یک نگاه دلسوزانه به نیات فیلمسازان به مقوله شهر نگاه کنند.
معیریان ادامه داد:  من به عنوان یک فیلمساز همواره تلاشم این بوده تا در خصوص شهری که در آن به دنیا آمدن و زندگی می کنم حساسیت و دلسوزیی ام را به تصویر بکشم و جذابیت های آن را نمایش دهم و وظیفه مسئولان و هیات داوران در کشف فیلم هایی است که با نهایت صداقت قابلیت های شهری را به نمایش بگذارند و ایجاد انگیزه برای شهروندان برای شهری ایده آل تر داشته باشند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید