تصویر برگزیده

در نخستین آیین سال نوای موسیقی ایران؛

از مقام هنری «ابراهیم لطفی» تجلیل شد

آرتنا: نخستین برنامه سال نوای موسیقی ایران و آئین نکوداشت و تجلیل از مقام هنری ابراهیم لطفی نوازنده صاحب نام و بنیان‌گذار «گروه کوارتت زهی تهران» شامگاه جمعه 8 خرداد ماه در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، در ابتدای این مراسم فرهاد هراتی به عنوان مجری ضمن عرض خوش آمد گویی به همه حضار شرکت کننده در ارتباط با خصوصیات اخلاقی و رفتاری ابراهیم لطفی گفت: لطفی از جمله معلمان  متین و آرام است.وی  از دوران کودکی  با نشان دادن هوش بالای خود توانست وارد دنیای حرفه ای موسیقی شود.نوازندگی وی در ارکستر ها بسیار خوب و عالی بود.شاگردانش می گویند وقتی در کلاس درس وی حضور پیدا می کنیم اعتماد به نفس بالایی بدست می آوریم. عده ای دیگر از شاگردانش وی را جامعه شناسی قهار می نامند چراکه نه تنها وی راه  درست نواختن  را می آموزد بلکه در ابعاد دیگر دنیای هنر نیز گره گشا است.شاگردانش معتقدند وی به جای حرف زدن هر آنچه برای آموزش دارد در نواختنش ودر کلاس های درسش به هنر جو می آموزد.

حمیدرضا دیبازر آهنگساز و منتقد نیز به عنوان سخنران در صحبت هایی در خصوص دلایل احترامش به ابراهیم لطفی گفت: عده ای می روند و عده ای به هر دلیلی می مانند.آقای لطفی جزو افرادی هستند که پذیرفتند بمانند و این خطه از کره زمین را برای زندگی انتخاب کردند.این انتخاب در حوزه آموزش موسیقی در حیطه موسیقی کلاسیک  بسیار هوشمندانه بود چرا که فکر می کرد در اینجا بهتر می تواند مفید واقع شود تا حضور در خارج از کشور. من برای این عزیزانی که این خطه را برای انجام کار موسیقی  انتخاب کرده اند احترام زیادی قائلم. یک نسلی بعد از انقلاب تصمیم گرفتند میراث موسیقی کلاسیک در ایران منقطع  نشود. ماندند و جوانانی که در جریان بعضی از  تحولات آن موقع  نبودند را محروم از انتقال این میراث نکردند. این مهم بسیار ارزشمند است. امیدوارم تصمیمی که گرفته ایم برای ماندن را به فال نیک بگیریم و این سرزمین را بسازیم. حضور ابراهیم لطفی در امر آموزش تصمیمی با ارزش است.

علی جعفری پویان نوازنده ویولن و مبتکر ویژه برنامه «سال نوا» نیز در این برنامه گفت: این برنامه که در چارچوب اولین ویژه برنامه سال نوای موسیقی ایران برگزار می شود تلاش تعداد زیادی از شاگردان ابراهیم لطفی است که امشب فقط تعدادی از آنها بین ما حضور دارند و به نظر من برای استاد ابراهیم لطفی که حداقل مسیر زندگی من را تغییر داد کار بسیار کوچکی است که می توانستیم برای وی انجام دهیم.

وی افزود: همانطور که شاگردان استاد لطفی می دانند روز سوم خرداد مصادف با سالروز تولدشان هم هست، که ما دیدیم برای ابراهیم لطفی مراسم تولد برگزار کردن اصلا کافی نیست بنابراین در قالب یک ویژه برنامه به نام «سال نوا» مراسم بزرگداشتی را نیز برای این هنرمند برگزار کردیم و این ایده را در آینده نیز به کار می بریم. البته برای برگزاری این برنامه و صد البته ادامه مسیری که برای این فضا ترسیم کرده ایم لازم بود که یک جای مناسب فرهنگی را برای کار انتخاب کنیم.از این رو آمدیم پیش آقای عباس سجادی و پیشنهاد برگزاری مراسم را به او دادیم و تا لب تر کردیم ایشان از این درخواست استقبال کرد.

این نوازنده ویولن در بخش دیگری از صحبت های خود پیرامون پروژه «سال نوا» تصریح کرد: ما به هنرمندان زیادی مدیون هستیم که در این مدت خیلی از آنها بی خبریم. هنرمندانی چون منوچهر انصاری، علیرضا خورشیدفر، علی رییس فرشید، منوچهر بیگلری ، رحمت افشار، خاچیک باباییان و ارسلان کامکار که اگر بتوانیم به سهم خود از زحمات آنها در این چند سال تقدیر کنیم کوچکترین کاری است که انجام داده ایم.  به هر ترتیب امیدوارم بتوانیم مراسم «سال نوا» را برگزار کنیم و با معرفی یک هیات انتخاب این پروژه را در طول سال نیز برگزار کنیم. البته ما در ابتدا می خواستیم که این پروژه سال نوای موسیقی کلاسیک نام بگیرد اما عباس سجادی پیشنهاد داد به خاطر اینکه این فضای ارزشمند محدود نشود، پروژه به نام سال نوای موسیقی ایران برای مخاطبان معرفی شود.

در ادامه این برنامه آلبومی از اجرای کوارتت زهی تهران که در سال 78 با نوازندگی ابراهیم لطفی انجام گرفته بود، همراه با یک تندیس ویژه به طراحی و ساخت فرید احمدی در حضور احمد پژمان، بردیا کیارس، علی جعفری پویان، ارسلان کامکار و سید عباس سجادی به ابراهیم لطفی اهدا شد و سپاسنامه و هدیه ای از سوی بنیاد آفرینش های هنری نیاوران نیز در این مراسم به وی اهدا گردید.

ابراهیم لطفی به عنوان آخرین سخنران در  سخنانی گفت: آن قدر از من تعریف کردند که نمی دانم چطور راه برم. باور کنید آنچه من تاکنون انجام دادم فقط وظیفه بوده و غیر از این هم نیست. فقط در اینجا چند آرزو دارم. من آرزو دارم صلح، امنیت، رفاه، سلامت در همه دنیا برای مردم جهان وجود داشته باشد. من آرزو دارم عدل و برابری بر جنگ و خشونت غلبه کند و من آرزو دارم رشد و تعالی هر چه بیشتر برای هنر ایران زمین روزافزون باشد.

ارسلان کامکار نیز در گفتگویی  پیرامون این برنامه خاطر نشان کرد: مراسم خوب، با شکوه و صمیمی بود. همانطور که در فیلم هم گفتم 34 سال است بنده با وی معاشرت دارم. معلمی بسیار خوب و بااخلاق است. وی شاگردان زیادی تحویل ارکستر های موجود در ایران داده است.امسال اولین سالی بود که این برنامه برگزار گردید.امیدوارم همه ساله این چنین مراسمی برای موزیسین هایی که زیاد دیده نمی شوند برگزار شود.

کامبیز روشن روان نیز در سخنان کوتاهی عنوان کرد: آقای لطفی در زمینه آموزش از اساتید زبده و خبره هستند. شخصیت وی جدی و  دقیق و منظم است. شاگردان وی لطفی را معلمی برجسته می نامند و به نظر من برای چنین شخصیتی میبایست چنین مراسمی گرفته شود دست همه کسانی که چنین مراسمی را برگزار می نمایند میفشارم.

در پایان این مراسم هم با اجرای یک قطعه موسیقایی توسط بردیا کیارس، علی جعفری پویان و دیگر شاگردان استاد ابراهیم لطفی تولد این هنرمند پیشکسوت موسیقی کلاسیک کشورمان جشن گرفته شد.

اجرای یک قطعه موسیقایی به رهبری ارکستر سهراب کاشف و پخش فیلمی مستند از ابراهیم لطفی از دیگر بخش های مراسم نکوداشت این هنرمند با اجرای فرهاد هراتی بود.

۱۴:۵۰ ::: ۹ / ۳ / ۱۳۹۴

ARTNA آرتنا-> موسیقی -

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید