تصویر برگزیده

بخش دوم گزارش بررسی عملکرد 15 ساله خانه موسیقی؛

کیوان فرزین: می‌خواهیم کار صنفی کنیم نه سیاسی

آرتنا: رضا مهدوی گفت: دولت‌ها نمی‌توانند مسائل و مشکلات موسیقی را حل کنند. جامعه موسیقی باید اتحاد داشته باشد و خودش معضلات و مشکلات خودش را بتواند حل بکند.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، در بخش اول برنامه «گفتمان ضرب اصول» از ساعت 16 با حضور رضا مهدوی (کارشناس مجری)، داریوش طلایی، نادر مشایخی، ساسان فاطمی و بسیاری از اهالی موسیقی و رسانه در پردیس سینمایی قلهک برگزار شد و در بخش دوم برنامه که به پرسش و پاسخ حاضران در سالن اختصاص داشت کیوان فرزین و رامتین غفاری سخن گفتند.
پس از پایان سخنرانی مدعوین دومین نشست گفتمان ضرب‌اصول که به موضوع نقد عملکرد 15 ساله خانه موسیقی اختصاص داشت، برخی از اهالی موسیقی که در سالن حاضر بودند. به ایراد سخنرانی پرداختند و نکته هایی را درخصوص مباحث مطروحه، عنوان کردند.
*کیوان فرزین: می‌خواهیم کار صنفی کنیم نه سیاسی
کیوان فرزین اولین نفر از اعضای حاضر در سالن بود که پشت تریبون قرار گرفت و گفت: اول از همه بگویم که کیوان فرزین هستم و کار موسیقی کردم و در نشریات موسیقی هم دستی دارم اما عضو خانه موسیقی نبودم و نیستم. خیلی از دوستان می‌گفتند بیا خانه موسیقی عضو بشو بیمه‌اش خوب است. بله به بیمه هم نیاز داشتم شاید خیلی بیشتر از خیلی‌ها...  اما چه شد که نرفتم و نتوانستم بروم؟ به نظر من یک بخشی که در صحبت دوستان در این جلسه هم بود و آن هم شاید نبود نگاه صنفی و جمعی و همین‌طور نبود دموکراسی در ساختار یک نهاد باعث می‌شد که نتوانم بروم. گاهی وقت‌ها هم که به یک علتی وسوسه می‌شدم برای رفتن معمولا یک واکنشی دیده می‌شد که نهایتا پشیمان می‌شدم و می‌گفتم که یک مقدار صبر کنم.
وی در واکنش به صحبت‌های حمیدررضا نوربخش در نشست خبری هفته گذشته، گفت: شخصیت آقای نوربخش کاملا قابل احترام است و ما نقدی نداریم و صحبت‌هایی که می‌کنند نظر ایشان است. ما می‌توانیم با هم صحبت بکنیم. اما وقتی از دید یک نهاد صنفی اینها گفته می‌شود نشان می‌دهد حاکمیت دیدگاهی است که بر آن نهاد تصری داده می‌شود و خیلی از مشکلاتی که می‌بینیم روزمره با آن در ارتباط هستیم شاید از همین نگاه باشد که به وجود می‌آید و ما با آن دست به گریبان هستیم.
فرزین در ادامه با اشاره به ارکان دموکراسی گفت: خیلی کوتاه بگویم که دانشمندان علوم اجتماعی برای جامعه دموکراتیک، چهار رکن در نظر گرفتند: رکن اولی که دارد مشارکت فعال شهروندان در فعالیت‌های اجتماعی است. رکن دوم شفافیت‌های کنش‌های حکومت است و سومی پاسخگو بودن حاکمیت است. رکن چهارم هم که مطبوعات است. البته در این روزها کمی در حق اهالی رسانه جفا شد. چون خود من یک بخشی از کارم به رسانه و مجله در حوزه موسیقی مربوط می‌شود خواستم این نکته را عنوان کنم.
سردبیر نشریه فرهنگ و آهنگ ادامه داد: مدیر عامل خانه موسیقی دو روز بعد از مصاحبه مطبوعاتی‌شان در سایت گام مصاحبه‌ای انجام دادند که در این مصاحبه وقتی در مورد خبرنگاران از ایشان می‌پرسند، می‌گوید: «خبرنگاران دنبال چیزهای دیگری بودند، که حالا خودشان می‌دانند اما هر چیزی را هم بگوییم فایده‌ای ندارد». بعد این ضرب‌المثل را هم آوردند که: «کسی که خوابیده را می‌شود بیدار کرد اما آدمی را که خودش را به خواب زده به هیچ‌وجه نمی‌توانید بیدار کنید» این یک مسئله است و از طرف دیگر هم یک چیزهایی اتفاق افتاده، خیلی‌ها می‌گویند فلان سایت دست ارشاد است و فلان سایت مخالف است و فلان سایت با خانه موسیقی سر و سری دارد.
وی تصریح کرد: عده‌ای می‌گویند که چه نشستید که شدیدا بازیچه دست یکسری سایت که دغدغه‌شان موسیقی نیست و دغدغه سیاسی دارند شده اید. شما همه بازیچه هستید حرف نزنید و... یک عده دیگر هم که مهربان‌ترین آدم‌ها هستند می‌گویند اصلا حرف نزنید، چون بعد مردم می‌گویند که این موزیسین‌ها چه اشخاصی هستند که با هم دعوا دارند و در نهایت  آبروی ما می‌رود. اصلا صحبت نکنید. خیلی از این صحبت‌هایی که هست این است که اصلا حرف نزنید، اما به نظر من باید به رکن چهارم هم اعتماد بکنیم. اما این رکن اول یعنی ما اگر فعال باشیم در جامعه موسیقی‌مان می‌توانیم جلوی آن را هم بگیریم اگر خواست سوءاستفاده‌ای بکنند و جهت‌گیری سیاسی در آن بشود، ما معتقد هستیم که می‌خواهیم کار صنفی بکنیم نه سیاسی.
کیوان فرزین در ادامه خاطرنشان کرد: یک ضرب‌المثل آقای نوربخش گفت یک ضرب‌المثل هم من بگویم؛ می‌گویند که یک سوزن به خودت بزن بعد یک جوالدوز به سایرین. می‌خواهم که هر کدام از ما با خودمان فکر بکنیم که برای مسائل صنفی‌مان چقدر ارزش گذاشتیم، چقدر برایمان مهم است؟ هر کدام از ما یک ژن داریم که دیکتاتور کوچکی است و گاهی اوقات یک جاهایی فعال می‌شود، یکدفعه یک منصب یا مقامی به ما می‌دهند؛ سرپرست گروه، استاد دانشگاه، معلم کلاس، مدیر نشریه، دبیر یک سایت و... می‌شویم. این ژن به ناگاه خودش را نشان می‌دهد. این را گفتم که خود من اول از همه باید در رفتارهای اجتماعی و رفتارهای صنفی‌مان تمرین دموکراسی بکنیم، حال به این زودی‌ها که نمی‌شود اما اگر 40، 50 سال دیگر شدیم جزو هیأت‌مدیره همین خانه موسیقی، یک عده نروند برایمان بگذارند نقد عملکرد صدوپنجاه‌ساله خانه موسیقی و نقدمان بکنند و بگویند که تاریخ تکرار شد.
وی ضمن اشاره به این نکته که ما همیشه ایرادهای طرف مقابل را می‌بینیم و ایرادهای خودمان را نمی‌بینیم، گفت: از آنجایی که دوستان خانه موسیقی خیلی روی مسئله لغو کنسرت‌ها تأکید داشتند که دارند کار می‌کنند، باید بگویم که یک اعتراض به لغو کنسرت‌ها توسط آقای پیرنیاکان به عنوان سخنگوی خانه موسیقی در تابستان سال 91 شد که عنوان شد در کرمان کنسرت‌هایی لغو شده. در آن دوره چند کنسرت دیگر هم لغو شد آخرین آنها کنسرت آقای شهراد روحانی در کرمان بود که لغو شد و که خانه موسیقی هیچ موضعی نگرفت، اما یک هفته بعد کنسرت گروه شهنازی در کرمان لغو شد و خانه موسیقی بیانیه داد.
فرزین ادامه داد: در  اسفند 93 کمپین حمایت از صنف موسیقی تشکیل می‌شود در ابتدای این نشست دکتر سریر می‌گوید«امروز قرار است در مورد گرفتاری‌هایی که در حوزه موسیقی پیش آمده و قبلا نبود صحبت کنیم.» و در ادامه آقای نوربخش می‌گوید که«با کمال تأسف امروز ما مصیبت‌هایی را تجربه می‌کنیم که در این سی سال هیچ‌گاه سابقه نداشته. همه می‌دانیم که این بگیر و ببندها در حوزه موسیقی در نقاطی شروع می‌شد و من چند ماه پیش در همین نشست‌های ماهیانه گفتم که در برخی از استان‌ها از حضور بانوان نوازنده روی صحنه جلوگیری می‌کردند که این مسئله هیچ وجه قانونی ندارد». من نمی‌دانم یا ما خبر نداریم واقعا لغو کنسرت‌ها مال همین چند ماه اخیر است یا نه ما الان سال‌هاست که با آن دست به گریبان هستیم.
وی ادامه داد: حضور بانوان سال‌هاست در خیلی‌ از استان‌ها ممنوع بوده و نمی‌گذاشتند و مجوز نمی‌دادند. آقایان واقعا تازه فهمیده‌اند؟! البته گفتم وقتی از کانون خودشان خبر ندارند و یک دفعه می‌بینند که به وجود آمده شاید این موضوع چیز عجیبی نباشد. اما نهایت امر می‌‌بینید که همه این چیزها به تبیلیغات ختم می‌‌شود. آنجا هم می‌آیند و می‌نشینند و تبلیغ می‌کنند. در آخر هم از دو تا کنسرت نام می‌برند؛ یکی کنسرت آقای قربانی که لغو شده و یکی دیگر اینکه خانم شریعت‌زاده را در کنسرت آقای عقیلی پایین آوردند. در همان زمان ده‌ها کنسرت دیگر در همان محدوده زمانی لغو شده. اما این همان نگاهی است که نشان می‌دهد اینها روی افراد ارزش‌گذاری می‌کنند. صنف، صنف است لغو کنسرت آقای کلهر با آقای همای تا لغو کنسرت یک جوان 12ساله در بوشهر هیچ تفاوتی از لحاظ ماهیت با هم ندارد. این نگاه صنفی است نه اینکه این دوست من است، پس برای لغو کنسرت این موضع بگیرم. دیگری را چون نمی‌‌شناسم چرا موضع بگیرم.
 فرزین در ادامه با اشاره به اتفاقاتی که برای محسن نامجو در سال 88 افتاد ، گفت:  در مرداد 88 آقای پیرنیاکان در پی مشکلی که برای آقای محسن نامجو پیش به عنوان سخنگو می‌گویند که خانه موسیقی نمی‌خواهد در مورد شکایتی که شده موضعی بگیرد؛ ایشان می‌گویند «واقعیت این است که آقای نامجو را موزیسین نمی‌دانیم، اول این موضوع مشخص بشود که ایشان در کدام نوع سبک موسیقی کار می‌کند بعد در مورد دفاع خانه موسیقی از او صحبت کنیم.» این همان نبود نگاه صنفی است.  چون من استادم و وقتی من نمی‌توانم تشخیص بدهم که سبک این آقا چیست پس ایشان موزیسین نیست. این همان ژنی است که صحبتش شد. خلاصه این حرف سخنگوی خانه موسیقی است که به عنوان یک نهاد صنفی در این زمینه موضع گرفته  نه حرفی که من در یک مهمانی با دوستان گفته باشم.
وی خاطرنشان کرد:  البته شاید فردا هیأت‌مدیره این صحبت‌ها را تکذیب کند کما اینکه در یکی از صحبت‌هایی که آقای پیرنیاکان اتفاقا در مورد صدای خواندن بانوان زده بودند، این اتفاق افتاد.  بعد از این اظهار نظر بلافاصله هیأت‌مدیره تکذیب کرد و گفت که نظر شخصی ایشان است. چرا؟ چون برایشان خطر داشت. وقتی هیأت‌مدیره در دولت کار می‌کند من این حس را دارم و از بیرون این را می‌بینم و نمی‌توانم تفکیک کنم که کجایش صنف است و کجایش دولت است و چرا مدام طرف دولت غش می‌کند؟
این روزنامه‌نگار حوزه موسیقی در ادامه به نامه‌ای اشاره کرد که توسط جمعی از اهالی موسیقی به امضا رسیده و به خانه موسیقی واگذار شده است. وی در این باره نیز گفت:  نامه‌ای نوشته شد در این چند روز که توسط چند تا از دوستان که بعضی از آنها هم در اینجا حضور دارند امضا شد. این نامه هم به واسطه اینکه آقای نوربخش در آخر صحبتشان گفته بودند که درب خانه موسیقی برای نشر انتقادات باز است، به نگارش درآمد. این نامه را برای خانه موسیقی دیروز صبح ارسال کردیم، به دست آنها رسیده و تا قبل از این جلسه که بنده به اینجا برسم هنوز روی سایت قرار گرفته نشده؛ خیلی از دغدغه‌ها و همان نبود دیدگاه‌های دموکراتیک و صنفی در آن نامه آمده که اگر منتشر کردند می‌توانید به سایت خانه موسیقی مراجعه کنید. اگر هم منتشر نشد طبیعا دوستان و جمعی که این‌کار کردیم حال یا با همان امضاها یا با امضاهای بیشتری در اختیار  رسانه‌ها قرار می‌دهیم تا آن را منتشر کنند.

*رامتین غفاری:‌ فروختن یک ساختمان به دو نفر یعنی چه؟
پس از کیوان فرزین، رامتین غفاری پشت تریبون قرار گرفت و گفت: من می‌خواهم از بحث تعاونی مسکن شروع کنم، چون اینجا هم بحث فعلی است هم حقوق فردی خیلی از هنرمندان است. من می‌خواهم در مورد خانمی صحبت کنم که طلای سر عقدش را فروخت و آمد دو دستی به آقایان داد که می‌خواستند به آن خانه بدهند و بعد خیلی راحت به او گفتند که خانه‌ات را می‌فروشیم و دستت هم به هیچ‌کجا بند نیست. من در مورد کسی صحبت می‌کنم که قبل از تحریم‌ها پرایدش را فروخت داد به آقایان که به آن خانه بدهند و چند ماه بعد هم هیچی به آن ندادند و بعد آقای پیرنیاکان خیلی راحت جلوی همه گفت: «آقا هر کسی هر کاری می‌‌خواهد بکند من می‌گذارم و می‌روم و هر کاری توانستید انجام بدهید.» من در مورد چنین کسی می‌خواهم صحبت بکنم.
وی افزود: آقای نوربخش به عنوان یکی از اعضای هیأت‌مدیره خانه موسیقی دقیقا می‌دانستند که قراردادشان متعلق به چه زمانی است اما وقتی از ایشان پرسیده می‌شود که زمان قرارداد کی است؟ می‌گویند که 90، 91 در حالی که اینجا قرارداد هست و زمانش هم مربوط به سال  89 است! ایشان خیلی راحت می‌گویند که کمتر از دو سال بنا بوده واحدها تحویل داده شود.. دقیقا در عرض یکسال باید خانه‌ها را می‌ساختند و به اعضای تعاونی‌مسکن خانه موسیقی هنرمندان این مملکت می‌دادند. سه ماه هم برای بالا و پایین شدنش زمان در نظر گرفته شده بود. این ماجرا دو سری تخلف خیلی خیلی بزرگ دارد. این تخلف‌ها باعث تضییع حقوق هنرمندان نه در حد کنسرت، بلکه در حد سی، چهل میلیون برای هر کدام از اعضا بوده، این عدد، در این دوره و زمانه عدد کوچکی نیست.
بازرس پیشین تعاونی مسکن خانه موسیقی ادامه داد: تازه آقای نوربخش وقتی در مورد مبالغ صحبت می‌کند یک مقایسه‌ای هم می‌کند. در سال 94 نشستند و می‌گویند که «کجای مملکت با 850 تومان به شما خانه می‌دهند با زمینش؟» اما نمی‌گویند که این ماجرا مربوط به سال 89 است نه سال 94. ضمن اینکه بگویید که آن خانه‌ای که شما دارید می‌گویید آب، برق، تلفن، گاز، جاده و... دارد. نه اینکه وقتی یک نفر بخواهد برود به آن واحدها؛ با هلیکوپتر برود! بله آقای نوربخش نزدیک منطقه شهر شما هم می‌شود خیلی ارزان‌تر از 850 تومانی که شما می‌فرمایید، خانه ساخت. اما آقای نوربخش در مورد خانه‌ای صحبت می‌کنیم که نه آب، برق، گاز و نه سایر امکانات را ندارد، چون در قرارداد نوشتید که هیچ‌کدام از این موارد به عهده ما نیست. به قول خودتان برآورد کردید که 850 تومان گرفتید، که بگذریم از اینکه شما خیلی بالاتر از این مبلغ از اعضا گرفتید و هیچ کاری هم عملا انجام ندادید. بعد می‌گویید که 43 نفر گرفتند.
غفاری تصریح کرد: این را توضیح بدهم که من و آقای جواهری وکالت قانونی داریم از اعضا برای پیگیری شکایتمان در قوه‌قضاییه، الان هم پرونده در قوه‌قضاییه است. یک ایمیل متعلق به یکی از آن 43 نفری که آقای نوربخش عنوان داشته که واحدها به آن‌ها تحویل داده شده، برای آقای جواهری فرستاده بود و ایشان هم فورا برای من فرستادند که متن آن بدین شرح است:«سلام آقای جواهری امیدوارم که خوب باشید، خواستم ببینم شما چه کردید، کارتان به کجا رسید ما که هنوز موفق به تحویل خانه‌هایمان نشدیم و بلاتکلیفیم با اینکه هر مقداری که طلب کردند به آنها پرداخت کردیم، ولی هنوز خیلی از مواردی که قرار بوده انجام بدهند را ندادند و با کسی هم نمی‌شود تماس داشت. چون بی‌خیال همه‌چیز شدند. موفق باشید.» تازه ایشان نفر اول خوش‌حسابانی است که در خانه موسیقی تعاونی‌مسکن بودند.
وی ادامه داد: می‌خواهم از دو مورد از تخلفاتشان نام برم. یکی در مورد اساسنامه‌شان که می‌گویند در اساسنامه آمده که عضو تعاونی مسکن باید عضو خانه موسیقی باشد. حالا ما می‌بینیم که آبدارچی خانه موسیقی آنجا نشسته، عضو خانه موسیقی است؟ چطور عضو شده؟ می‌بینیم که ماشین‌نویس و آن خانم منشی آنجا عضو تعاونی است و می‌آید رأی می‌دهد. بعد آقایی که 40میلیون پولش را داده و هیچ‌چیز به او ندادند. جلوی درب یک نفر آدم گردن‌کلف از این ورزشکارها گذاشتند و در مجمع عمومی راهش ندادند و گفتند شما عضو نیستید. یک مورد دیگر که خیلی نمایشی و خیلی بانمک است که عینا خودم در آخرین انتخاباتی که حضور داشتیم، دیدم که آقای آبدارچی با سینی آمد و سینی‌اش را پشت در گذاشت. آمد داخل نشست و زمان انتخابات گفت به چه کسی باید رأی بدهم. بله. رأی داد و گفت رأی‌گیری تمام شد؟ گفت: «خب من بروم به کارم برسم.» گفتند: «بفرمایید.» بعد سینی‌اش را برداشت و رفت. این عین انتخابات بود.
غفاری ضمن اشاره به بخشی از صحبت‌های حمید رضا نوربخش در نشست خبری گفت: آقای نوربخش در صحبت‌هایشان گفتند که مبلغ سی تومان حق عضویت است. یک چیز جالب در مورد این موضوع به شما بگویم تا بدانید که معنی حقوقی این ماجرا چیست. هر فردی که عضو تعاونی می‌شود باید سی هزار تومان به حساب بانک توسعه تعاون واریز کند که عضو تعاونی بشود. بعد آقایان آمدند به یک عده آدم که تعدادشان کم هم نیست،  شماره‌حساب خود تعاونی مسکن خانه موسیقی را دادند. بعد که من به عنوان بازرس یقه‌شان را گرفتم که چرا اینها را راه نمی‌دهید گفتند که عضو تعاونی نیستند. نگاه کردم دیدم بله نیستند. گفتم پس چرا این سی تومان را گرفتید؟ گفت اشتباه شده. یعنی از یک عده زیاد  نفری سی هزار تومان گرفته شده است.
وی ادامه داد: در همین انتخابات هیأت‌مدیره که دوستان راه ندادند یک آقایی را آوردند که نماینده تعاونی بود. گفتم آقا می‌شود اعضا را اضافه کرد؟ گفت بله. گفتم اینهایی که جلوی درب  دارند داد می‌زنند راهشان نمی‌دهید اینها را اضافه کنید که در مجامع بعدی باشند. این ها  اضافه شدند و با رأی‌گیری قرار شد  باشند. در مجمع بعدی دیدم باز اینها را راه نمی‌دهند، گفتم آقای نوربخش چی شد؟ گفت ما یک تخلفی کردیم یک اشتباهی کردیم ولش کن دیگر. الان وقت می‌گیرد. مانند جلسه رسانه‌ای که داشتند که هرجا گیر می‌کردند مغلطه می‌کردند.  دقیقا ماجراهایشان به همین شکل بود.
غفاری یادآور شد:‌ برویم سر قراردادی که گفته بودند. گفتند یک عده بدهکار هستند ما هم به همین دلیل خانه‌هایشان را فروختیم. به 43نفر هم که می‌گویند واحد تحویل دادند. ازجمله کسانی که واحدشان را فروختند مال من است. گفتم اول طبق نامه‌نگاری که خود آقایانی که با من دارند من خوش‌حساب‌ترین بودم و هیچ بدهی‌ای هم ندارم. خیلی از اعضا هستند که این مشکل را دارند. یک چیز جالب دیگر این که در اول مهرماه سال 91 صورتجلسه تحویل موقت را با اعضا امضا کردند. یعنی خانه را عملا روی کاغذ به من تحویل دادند. در تبصره 4 ماده یکشان هم نوشته که امضاء صورت‌جلسه تحویل موقت پس از عملیات ساخت و ساز ساختمان انجام می‌شود و بعد از آن هم اداره ساختمان به عنوان هیأت‌مدیره که ما صاحبان ساختمان مشخص می‌کنیم. یعنی دیگر خانه موسیقی حق ندارد در مورد ساختمان نظر بدهد.  بعد ساختمانی که به من تحویل داده‌اند را آقای نوربخش می‌گویند اینها را فروختم، بقیه بروند از صندوق دولت پولشان را بگیرند.
غفاری افزود: آقای نوربخش می‌دانید معنی فروختن یک ساختمان به دو نفر یعنی چه؟ شما که حقوقدان هستید،  می‌دانید مجازاتش از نظر حقوقی چیست؟ من آمدم دفاتر خانه موسیقی را به عنوان بازرس بازدید کردم. در یک دوره کوتاه چهار، پنج ماهه به یک عدد بزرگ گم‌شده رسیدم. یعنی عددی که از حساب خانه موسیقی خارج شده و به حساب پیمانکار نرفته. آمدم و گفتم این پول چه شده؟ عدد نزدیک 400، 500 میلیون تومان بود. گفتم این پول چه شده؟ آقای ناصح‌پور گفت من خبر ندارم. یک نامه بسیار بی‌ادبانه به من دادند که اینجا هست. گفتم آقای نوربخش، آقای پیرنیاکان ، آقای ناصح‌پور مثل اینکه یادتان رفته است که شما باید به من پاسخگو باشید نه من به شما، من بازرس هستم. در آخرین جلسات هم خیلی رک و راست گفته‌اند که هیچ‌چیزی به تو تحویل نمی‌دهیم هر کاری هم که می‌خواهی بروی و بکنی برو بکن. هیچ حساب و کتابی هم دستمان نداریم به شما بدهیم. در حالی که در اساسنامه تعاونی مسکن آمده که هر سه ماه یکبار باید قرارداد مالی به من می‌دادند. باید حساب و کتاب و هرچیزی که می‌خواستم می دادند .  به من می‌گفتند که این پول کجا خرج شده. آقای ناصح‌پور می‌گوید که هر پولی که به من دادید عملاً منتقل کردم به پیمانکار. گفتم باید نظارت هم بکنید وگرنه که این کار را عابربانک هم می‌کند که پول بگیرد و انتقال بدهد.
وی در پایان سخنانش گفت:  آقای نوربخش جسات ماهانه‌ای دارند و در جواب انتقاد آقای روشن‌روان فرمودند که همین که ما چراغ این خانه را روشن نگاه داشتیم خودش بالاترین هنر است. آقای نوربخش چرا اصلا باید برای شما تهدیدی باشد؟ شما که کنسرت ملغا می‌شود و چیزی نمی‌گویید، خانم نوازنده از صحنه پایین می‌آورند چیزی نمی‌گویید. چیزی را که سخنگویتان بگوید اگر ببینید خطر دارد تکذیب می‌کنید و می‌گویید نه. خودتان را همه‌جوره به دولت و نهادهای دولتی وصل می‌کنید و از فلان جا هم پول بگیرید و بعد حمایت کنید. چرا شما را تهدید می‌کنند؟ باشید حداقل سد راه کسانی باشید که کاری می‌خواهند در این مملکت بکنند.

*رضا مهدی: جامعه موسیقی باید اتحاد داشته باشد
رضا مهدوی در پایان این نشست نیز گفت:  الزام دارم که تکرار کنم که گفتمان ضرب و اصول جمعی از اهالی موسیقی و خبرنگارانی است که بنده رضا مهدوی نوازنده سنتور نماینده‌ای هستم وگرنه این تشکل همه هم‌پیمان دنبال مباحثی هستند که انشاءالله در مورد وضعیت موسیقی در آینده نزدیک شاهد به سروسامان رسیدنش باشیم. چرا که انتظاری از دولت‌ها نمی‌رود و آنها نمی‌توانند مسائل و مشکلات موسیقی را حل بکنند. جامعه موسیقی باید اتحاد داشته باشد و خودش معضلات و مشکلات خودش را بتواند حل بکند البته در خانه‌ای که کار صنفی بکند. به هر ترتیب جلسه بعدی در رابطه با معضلات کنسرت‌ها در کشور است که چرا لغو می‌شود و چه مسائلی باید پیگیری شود. این جلسه به طور قطع بعد از ماه مبارک رمضان خواهد بود و به اطلاع همه عزیزان خواهیم رساند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید