تصویر برگزیده

«مرتضی حاتمی» در گفتگو با آرتنا:

هر رفتار فرهنگی که موجب اعتلای ادبیات، فرهنگ و هنر شود باید حمایت شود

آرتنا: مرتضی حاتمی گفت: حضور (جایزه ی ادبی لیراو) در کرمانشاه، می تواند پیامدهای مثبت و موثری در آشنایی بهتر اهالی قلم با همدیگر و شناسایی اندیشه های مکتوب و منتشر شده و نشده ی همدیگر را مسبب شود؛ زیرا پتانسیل های ادبی کرمانشاه، بسیار بالاست و قابلیت های ادبی ارج مند دارد.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، مرتضی حاتمی در گفتگو با خبرنگار آرتنا اظهار داشت:به تازگی چراغ پنجمین جایزه ی «لیراو» را به شهر کرمانشاه انتقال داده اند، این اتفاق خجسته ی فرهنگی و ادبی، را می بایست به فال نیک گرفت. آن چه که موجب خوش حالی شده، روشن بودن چراع این جایزه در طی پنج سال فعالیت، که هم چنان به حیات ادبی خود ادامه می دهد.

وی ادامه داد: به بررسی و واکاوی جوایز ادبی پرداخته ام، هر نوع جریان، فعالیت و رفتار فرهنگی که موجب، اعتلا، بالندگی و پویایی جریان ادبیات و فرهنگ و هنر شود، می بایست با احترام به آن نگاه کرد و درحد توان از آن حمایت شود.
حاتمی در توضیح این جایزه ی ادبی گفت: به گفته ی موسس جایزه ی ادبی لیراو؛ حمیدرضا اکبری شروه: (تمام فارسی زبان می توانند در پنجمین دوره این جایزه در هر کجای دنیا که باشند، شرکت کنند.) پتانسیل های انگیزش مناسب برای نویسندگان و داستان نویسان فارسی زبان ذخیره دارد تا گام هایی برای شکوفایی این استعدادهای ادبی برداشته شود. این که لیراو در پجمین دوره ی حیات برگزاریش، در شهر «کرمانشاه» مهمان و «مکتب اصالت کلمه» هم مجری و میزبان اهالی قم و داستان هایشان است، دو اتفاق خجسته ی هم سو و همگام است که می تواند با تعامل مطلوب در بالندگی نسبی ادبیات داستانی گام بردارند.
وی افزود: کرمانشاه، در تاریخ ادب و فرهنگ و هنر و سیاست و ورزش و... کشور، هماره از جایگاهی والا و تاثیرگذار، برخوردار بوده است. بدون تعصب اقلیمی و منطقه ای، می توان کرمانشاه را شهری پیشگام و پیشرو در این عرصه ها و جریان ها دانست.
سابقه ی ادبیات داستانی کرمانشاه به نسل اول،به عقب بر می گردد.بعدها نسل های دوم و سوم، مهشید امیرشاهی، علی محمد افغانی، علی اشرف درویشیان، منصوریاقوتی، فریبرزابراهیمپور (ف.الف.نگاه)، محمد شَکری (آرش)، اسماعیل زرعی، محمدرضا ماهیدشتی، ناهیدکبیری، فرزانه کرمپور، رحمان امینی، فریدون چمنی، پیمانه روشن زاده،لاری کرمانشاهی، جعفر کازرونی و سایر داستان نویسان جوان دهه های بعد از انقلاب تاکنون شعله ی ادبیات داستانی استان را به خوبی چراغ بانی کرده اند.
ادبیات داستانی کرمانشاه دارای بخشی های زیر هم هست:
o       ادبیات داستانی کودک و نوجوان
o       داستان نویسان کرمانشاهی مقیم خارج
o       داستان های اشتراکی نویسندگان کرمانشاهی
o       زنان داستان نویس کرمانشاهی
که هر بند خود تفسیری بلند بالا خواهد داشت.
این نویسنده و منتقد ادبی در خصوص ادیبان کرمانشاهی بیان داشت: شاید سال ها قبل تر از مرحوم ((نیما یوشیج))، زنده یاد «ابوالقاسم لاهوتی کرمانشاهی ۱۲۶۴-۱۳۳۶»، شاعر، روزنامه نگار (مدیر روزنامه ی بیستون) فعال سیاسی، وزیر فرهنگ تاجیکستان شوروی، نفر دوم کانون نویسندگان شوروی، اولین شعرهای سپید و غیرسنتی اش را سرود و منتشر کرد، اما...سکه ی پدر شعر نو فارسی را، به نام نیما زدند.
زمان انتشار نخستین رمان تاریخی ایران، «شمس و طغرا» حدود ۱۰۰ سال پیش است.این رمان، اولین رمان تاریخی ادبیات داستانی ایران توسط «میرزا محمدرضا خسروی کرمانشاهی» از نوادگان «فتحعلی شاه قاجار »در سال های پرتنش نهضت مشروطه نوشته شده، جلد اول کتاب «شمس و طغرا» نام دارد در۲۴۰ صفحه.جلد دوم اگرچه دنباله ی جلد اول است اما عنوانی مجزا دارد و «ماری ونیزی» نام دارد و تعداد صفحاتش۱۲۷ صفحه می باشد و در نهایت جلد سوم که «طغرل و همای» نام دارد، داستان عشق ورزی های فرزندان شمس و طغراست که در ۱۹۹ صفحه منتشر گردیده است. نویسنده،اصالتاً کرمانشاهی و جدی مادری استاد«رشید یاسمی»از اولین اساتید نواندیش دانش گاه تهران بوده است.
 بدنیست که اشاره کنم، داستانی از نویسنده ی کنگاوری،((علی شیرازپور)) (شین- پرتو زاده؛۲دی ۱۲۸۶ درگذشته ۱۳۷۶) از دوستان نزدیک «صادق هدایت»در سال ۱۳۱۰با عنوان «شب» به همراه آثاری از داستان نویسان نسل اول هم چون:«بزرگ علوی» در مجموعه ی (انیران) منتشر شده است.
حاتمی با ذکر نام بزرگان هنرهای تجسمی که در کرمانشاه رشد کرده و در عرصه های بین المللی درخشیدند، گفت: در هنر خوشنویسی، نام «میرزا محمدرضاکلهر» اهل روستای «دیره»گیلان غرب و ایل بزرگ کلهر، با درخشش و نورانیتی ماندگار به چشم می خورد که خوشنویسان معاصر ایران همگان به پیروی از شیوه ای که در هنر ملی خوشنویسی به وجود آورد، با افتخار قلم قط می زنند و با احترام و ارادت به نام ایشان مشق خوشنویسی می کنند.
و در خوشنویسی معاصر هم مگر می توان به نام و یاد بابرکت «حضرت آیت الله سید مرتضی نجومی (ره)»اشاره نکرد؟
در سیاست همراهی و جنگاوری «یارمحمدخان زردلانی (کرمانشاهی) » در دوران مشروطه و کمک های ماندگار ایشان به ستار خان و یاقرخان در حافه ی تاریخ سیاسی ایران زمین ماندگار وحک شده است.
در هنر نقاشی زنده یاد «هانیبال الخاص» یکی از بزرگ ترین و خلاق ترین نقاشان معاصر که در هنر نقاشی تحولی تازه به وجود آورد زاده و اهل کرمانشاه است.
یازدهمین زن برنده جایزه نوبل ادبیات و مسن‌ترین برنده این جایزه (هنگام دریافت) خانم «دوریس لسینگ» زاده ی شهر کرمانشاه در سال ۱۹۱۹ است.
«غلامرضا کیوان سمیعی، رشید یاسمی، مجتبی شمسی پور، محمدعلی سلطانی، محمدجواد محبت، استادیدالله بهزاد، برادران محبی، معینی کرمانشاهی، عطاالله بهمنش، ناظری ها، کزازی، شامی کرماشانی، اردشیر کشاورز، مارگانیتا فوگت خُفری، ادوارد ژوزف، کریم سنجابی، علی محمدافغانی» نخستین سفیر ایران در اتحاد جماهیر شوروی، نویسنده و پژوهشگر کرد محمد مُکری، محمدعلی گویا (طنزپرداز) عطاالله بهمنش (مطبوعاتی و ورزشی نویس) و ده ها نام و عنوان دیگر در عرصه های؛ شعر، موسیقی، سینما و تئاتر و... برای این که مطلب به درازا نکشد و از ذکر آنها چشم می پوشم، اشاراتی کوتاه و تاریخی اند،بر قدرت تاریخی و دیرسال فرهنگ و هنر و ادب و سیاست و... این استان کهن سال و ده ها شخصیت برجسته و فرهیخته در عنوانیاد شده، زاده و اهل کرمانشاه بوده اند،که هر کدام به تنهایی برگی حجیم بر کتاب فرهنگ و ادب و هنر کرمانشاه افزوده اند و مجال و مقال شان نیست که به همه ی آنها اشاره کنم که البته در مقدمه ی کتاب (فرهنگ داستان نویسان کرمانشاه) به طور کامل به آنها پرداخته ام.
اما هدف آن است که مخاطبان از پشتوانه و پیشینه ی فرهنگی و ادبی و هنری  و... خاصی که در کرمانشاه از قدیم تاکنون وجود داشته،آشنا شوند و به داشته های ارزنده و ارزش مندی که بخشی از سرمایه های معنوی این سامان و سرزمین است بیش از پیش آشنا شوند.
***
این نویسنده و روزنامه نگار تاکید کرد: می توان، با هم اندیشی، همکاریِ افراد حقیقی و حقوقی و بهرمندی از تجربیات سایر جوایز ادبی در سطح ملی و منطقه ای، جایزه ای ادبی در شان و جایگاه فرهنگ و ادب و هنر کرمانشاه راه اندازی و مدیریت نمود.
بی شک، استفاده از تجربه ی برگزاری نخستین جایزه ی ادبی کرمانشاه که توسط مدیریت و اعضای تحریریه ی هفته نامه ی «نقدحال» و برخی افراد حقیقی و حقوقی، رخ داد، می تواند مسیرهای مبهم افروختن دائمی چراغ جایزه ی ادبیات داستانی را در این استان کهنسال روشن نماید.
(جایزه ی ادبی بین المللی لیراو) می تواند، برای داشته های غنی ادبی استان، نوعی یادآوری باشد که اهالی قلم، منتقدان، پژوهشگران و... به داشته ها،پتانسیل ها، قابلیت های ادبی و فرهنگی و ادبی و هنری تاریخ پر افتخار ادبی استان، شخصیت ها و چهره های موثر ادبی در سطح ملی و بین المللی، آگاهی مطلوب یابند و بشناسند.
حضور (جایزه ی ادبی لیراو) در کرمانشاه، می تواند پیامدهای مثبت و موثری در آشنایی بهتر اهالی قلم با همدیگر و شناسایی اندیشه های مکتوب و منتشر شده و نشده ی همدیگر مسبب شود؛ زیرا پتانسیل های ادبی کرمانشاه، بسیار بالاست و قابلیت های ادبی ارج مند دارد.
این که بتوان این قابلیت ها و اندوخته های غنی ادبی را شناسایی، مسیردهی و هدف مند راهبری کرد و با اهداء جایزه و تقدیر از آن آثار و قدردانی از تلاش و همت پدید آورندگان آثار فاخر ادبی، وظیفه ای غایی و ارزش مند است تا بابهره گیری از کمترین امکانات ممکن و موجود، جایزه ای ماندگار، موثر و قابل اعتماد و اعتنا، مدیریت و برگزار نمود.
دعوت از فرهنگیان، فرهیخته گان، پیشکسوتان و تلاش گران عرصه ی ادبیات داستانی استان کرمانشاه، (نسل های اول،دوم، سوم و اخیر) ، ایجاد یک دبیرخانه ی دائمی، برنامه ریزی های هدف دار و زمان دار و بهره گیری از خردجمعی و سایر مباحث دیگر در ایجاد و راه اندازی جایزه ای برای ادبیات داستانی کرمانشاه، مفید و موثر باشد.
امیدوارم که به زودی شاهد طلوع و درخشش «جایزه ی ادبی برای داستان و داستان نویسی کرمانشاه» باشیم.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید