ماه رمضان
تصویر برگزیده

جواد مجابی از نمایشگاه صابر ابر بازدید کرد؛

اشیائی که حس مرگ‌زدگی را به مخاطب القاء می‌کردند

آرتنا: جواد مجابی: موضوع نمایشگاه قابلیت طرح شدن در ابعاد گسترده‌تری را دارد و با همه بازدیدکنندگان ارتباط برقرار می‌کند.

zoom
 اشیائی که حس مرگ‌زدگی را به مخاطب القاء می‌کردند

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، جواد مجابی، نویسنده، شاعر و منتقد هنری درباره نمایشگاه «استمداد از مردم» که درباره آگهی گمشدگان دهه 40 است، اظهار داشت: مفقود شدن، شکلی اجتماعی دارد که از لحاظ فردی نیز بر عواطف هر انسانی تأثیری شدید می‌گذارد. به نظرم طرح مسأله گمشدگان به خودی خود موضوع بااهمیتی است و به این شکل تاکنون به آن پرداخته نشده بود.
مجابی افزود: موضوع نمایشگاه، قابلیت طرح شدن در ابعاد گسترده‌تری را دارد و با همه بازدیدکنندگان ارتباط برقرار می‌کند. آدم‌ها ممکن است مفقود نشوند ولی در سطح اجتماع ممکن است به چشم نیایند و دیده نشوند.
به‌گفته وی فراموش شدن انسان‌ها در زندگی خانوادگی، دعوا و مجادله‌هایی که منجر به ترک و طرد آدم‌ها می‌شود، همین‌طور کسانی که در عشق شکست می‌خورند یا تبعیدشدگان به هر دلیلی، زندگی در غربت و قربانیان اجتماعی همه شکل‌هایی از گم شدن هستند که صابر ابر به هوشمندی این موضوع را انتخاب کرده است.
این منتقد هنری ادامه داد: در این دهه همه افراد ممکن بود در چنین موقعیتی قرار بگیرند و حتی شانس و امکان این را نداشته باشند که آگهی گم شدن آنها در مطبوعات منتشر شود.
مجابی درباره پرفورمنس این نمایشگاه نیز عنوان کرد: در این قسمت ما با پرفورمنسی واقع‌گرایانه روبه‌رو هستیم. وی اضافه کرد: ابر و پناهی‌ها سعی نمی‌کنند هنرنمایی کنند یا زرق و برق خاصی در چیدمان این اتاق‌ها نمی‌بینیم. بلکه خواسته شده تا همان زندگی ساده معمول به نمایش درآید و میزان مشارکت بیننده در پرفورمنس نیز جدی و قابل بحث است و بازیگران به‌خوبی از عهده درگیر کردن مخاطبان با حس گمشدگی و بی‌گمشده بودن برآمده‌اند.
به گفته مجابی استفاده از اشیاء در این نمایشگاه بسیار هوشمندانه بود و هر یک از اشیاء حس مرگ‌زده خاصی را به مخاطب القاء می‌کردند. گویی هریک از این اشیاء، آخرین شی‌‌ایء هستند که فرد مذکور آن را لمس کرده است.
این منتقد هنری درباره فیلم کوتاهی که در نمایشگاه پخش شد گفت: فیلم کوتاه این نمایشگاه بسیار تأثیرگذار بود. آدم‌هایی که روی پله‌ها در حالت انتظار ایستاده و نشسته‌اند و مدام در حال تکثیر شدن هستند؛ ایده‌ای که قابلیت این را دارد فیلم بلندتری درباره آن ساخته شود و حتی تأثیر این فیلم آن قدر زیاد بود که به تنهایی می‌توانست در این نمایشگاه ارائه شود.
مجابی حضور صابر ابر به‌عنوان سینماگر در عرصه هنرهای تجسمی را قدرتمند برشمرد و خاطر نشان کرد: به نظرم نباید چنین تقسیم‌بندی درحوزه هنر قائل باشیم و باید براساس کار اظهارنظر کنیم. خیلی‌ها وقتی کیانیان و یا کیارستمی در حوزه هنرهای تجسمی وارد شدند، انتقاد کردند. اما اگر نگاه کنیم حضور این افراد موجب شد که قیمت عکس بالا برود و این موضوع اتفاق خوبی درحوزه تجسمی به شمار می‌رود.
این شاعر و نویسنده پیشکسوت در ادامه بیان داشت: شرط انجام کار هنری، درست و دقیق بودن آن است؛ هر کسی که کاری ضعیف انجام می‌دهد در این فضا آدم بی‌ربطی است. وی با تأکید بر اینکه انجام کار هنری یک نوع هوشمندی می‌خواهد، گفت: اگر هنرمندی مثل صابر ابر این هوشمندی را داشته و توانسته موضوعی با این کشش را انتخاب کند به هیچ ‌وجه نمی‌توان حضور او را بی‌ربط دانست بلکه بسیار قابل اعتناست. این به سینمایی بودن او مربوط نمی‌شود و هرکس دیگری بود و موضوعی مثل فقدان را انتخاب می‌کرد می‌توانست با مخاطبش ارتباط بگیرد.
این روزنامه نگار درباره ویژگی زبانی آگهی‌های گمشده‌ها در مطبوعات گفت: این آگهی‌ها توسط خبرنگار بخش آگهی‌ها نوشته می‌شود و این فرد همواره تلاش می‌کرد زبان عامیانه را به همه ظرایفش در نوشتار رعایت کند تا حس کسانی که گمشده‌ای دارند را به خوبی به مخاطبان القاء کند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید