تصویر برگزیده

"آیدین علیانسب" در گفتگو با آرتنا:

شیوه‌ی تدریس در آموزش حوزه موسيقی ايراد دارد

آرتنا: آیدین علیانسب گفت: گذشته از عدم تجربه و نواقص نوازندگیِ استادانِ خود‌خوانده که در هر آموزشگاه موسیقی به وفور یافت می‌شوند، انتخابِ نوع روش یا چگونه پرداختن به شیوه‌ی تدریس ايراد دارد.

به گزارش محسن مرعشی خبرنگار خبرگزاری هنر «آرتنا»، آیدین علیانسب متولد 1354 ، آهنگساز، نوازنده و مدرس تار می باشد. وی از سال 1363 با حمایت و تشویق‌های پدرش به فراگیری تار نزد آقایان: رامین جزایری، جمال سماواتی، زیدالله طلوعی، ارشد تهماسبی، حسین علیزاده و داریوش طلایی پرداخت.

همچنین از سال 1378 در کنسرواتوار تهران و کنسرواتوار کومیتاس ارمنستان در رشته‌ی پیانوی کلاسیک نزد استادانی چون: تنگیز شاولوخاشویلی و دکتر سوفی میکائیلیان آموزش دیده است. تدریس در دانشکده‌های موسیقی دانشگاه هنر و دانشگاه گیلان و همچنین تدریس در کنسرواتوار تهران از سوابق آموزشی اوست.

آیدین علیانسب درباره شیوه‌ی تدریس موسیقی در گفتگو با خبرنگار آرتنا گفت: سال‌هاست که شاهد این بوده‌ایم که هنرجویان تار و سه‌تار پس از مدتها به اصطلاح آموزش، نتیجه‌ی لازم را نگرفته‌اند. البته نه آنهایی که نوازندگی را جدی نگرفته‌اند، بلکه آنهایی که عاشقانه این سازها را انتخاب کردند و بطور منظم تمرین‌هایشان را انجام داده‌اند. اگر از عدم تجربه و نواقص نوازندگیِ استادانِ خود‌خوانده که در هر آموزشگاه موسیقی به وفور یافت می‌شوند، بگذریم، یکی از عوامل، انتخابِ نوع روش یا حداقل چگونه پرداختن به شیوه‌ی تدریس می‌باشد.

وی در ادامه بیان داشت: لازم به ذکر می‌دانم اشاراتی داشته باشم به جلدِ اول و دومِ دستور مقدماتی تار و سه‌تار هنرستان، نوشته‌ی روح‌الله خالقی؛ یا بهتر بگوییم، گردآوریِ روح‌الله خالقی...

وقتی این کتاب‌ها را ورق می‌زنیم متوجه می‌شویم محتوا مربوط به آثارِ یک استاد نمی‌شود و مجموعِ دروس، حاصلِ تجربه و ذوقِ آهنگسازی و نکته‌بینی چندین استادِ بنامِ موسیقیِ کلاسیکِ ایرانی، به‌خصوص تارنوازی می‌باشد. درس‌ها به‌گونه‌ای کنار هم چیده شده‌اند که تمام مسائل تئوری و عملی، پله‌پله مطرح می‌گردند، به‌طوریکه شاگرد نه درجا می‌زند و نه حجم مطالب به گونه ای بالا است که وی نتواند از عهده‌ی آن بربیاید. در این روند چندین درس موسیقی گنجانده شده است. از جمله:

1) نکات تئوری که اول کتاب کاملا توضیح داده شده (در حد نیاز)

2) نکات تئوری از ساده‌ترین حالت به عمل تبدیل می‌شود که از قانونِ جالب و ثابتی پیروی می‌کند، مبنی بر این‌که مثلا: اگر 2 نت جدید داریم قطعه‌ای داریم که از این 2 نت در هم آمیخته می‌شود و به محضِ اینکه نتِ سوم و چهارم اضافه می‌شوند و چندین درس طراحی شده است که هنرجو 4 نت را (یعنی 2 نت قبل و 2 نت جدید) در هم می آمیزد.

3) هر درس دارای حداقل فرم می‌باشد. حتی درس‌های 1 خطی؛ یعنی هم شروع دارد، هم اوج و هم نقطه‌ی پایانی (کادانس)

4) هنرجو تا به حالتی یا مُدی عادت می‌کند، سریعا درس‌ها عوض شده که ذهنِ موزیکالِ شاگرد به یک حالت شکل نگیرد. مثلا علامت‌های عرضی زود واردِ عمل می‌شوند و همچنین ریتم‌های ترکیبی یا ساده‌ی 3 تایی.

5) فرم‌های موسیقی ایرانی توام با مد‌ها و دستگاه‌ها آموزش داده می‌شود. مثلا پیش‌درآمدِ ماهور، رنگِ ماهور یا پیش‌درآمدِ دشتی، رنگ دشتی و غیره...

6) یکی از نکاتِ بسیار حائزِ اهمیت که کمتر هم به آن توجه شده، در نظر گرفتنِ مسائلِ اقلیمی و جامعه‌شناسانه است که گردآورنده از اغلبِ نقاطِ ایران، قطعاتی را به‌عنوانِ درس در کتاب گنجانده که برای هر هنرجوئی از نقاطِ مختلفِ کشورِ عزیزمان، ایجادِ شوق و علاقه کند.

7) در برخی از صفحات ما شاهدِ نکات تاریخی نیز هستیم، مثلِ معرفی آهنگسازان، شعرای بنام که آشنایی با نام و زندگی آن‌ها در روندِ پیشرفتِ هنرجو تاثیر بسزایی خواهد داشت.

و بسیاری مواردِ دیگر، مثل طرز پوست انداختن تار، خط نستعلیق که در اولین چاپ‌ها وجود داشت و غیره...

اين آهنگساز و مدرس تار در توضيح ايرادهاي آموزشي حوزه موسيقي تاكيد داشت: نکته‌ی دیگری که باید به آن اشاره کرد و مهم‌تر از انتخابِ شیوه‌ی تدریس می‌باشد، این است که معلم الزاما تمام دروس را باید با هنرجو تمرین کند و نکته‌ی هر درس را متذکر شود. در اکثر موارد مشاهده می‌شود که معلم مربوطه، درس‌ها را جا می‌اندازد و حتی برخی جسارت کرده و فقط چند تا از درس‌های کتاب را از هنرجو خواسته‌اند. اینجانب به یاد دارم در سال 1365 استاد زیدالله طلوعی تمامی این درس‌ها را با نهایتِ کیفیت اجرا می‌کردند و همیشه مدیون و ممنونِ ایشان هستم. در سال‌های اخیر این کتاب‌ها با ویرایشِ جدید و متاسفانه با اشکالات و نواقصی چاپ شده ولی به‌غیر از نسخه‌ی اصلی می‌توان به نسخه‌ای که انتشاراتِ ماهور و با ویرایشِ استاد هوشنگ ظریف به چاپ رسانده، اشاره کرد که بدونِ عیب‌و‌نقص می‌باشد.

از آثار صوتی و تصویری و مکتوب علیانسب می توان به این موارد اشاره داشت:

آلبوم تکنوازی تار در گذر...

آلبوم تکنوازی تار سرگشته (نشر آوای باربد)

همنوازی در آلبوم هنگامه (علیرضا افتخاری)1370

همنوازی در آلبوم ماه خراسان 1375

کنسرت تکنوازی تار سالن نیاوران 1387

کنسرت پژوهشی اهواز 1389

کنسرت پژوهشی تهران 1390 و1391

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 1

alireza
|
28شهريور ماه 1394
0
0
بسیار عالی بود.کاملا صحیح میفرمایند آقای علیانسب.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید