صلوات خاصه امام رضا علیه السلام
تصویر برگزیده

در خانه هنرمندان ایران؛

منتقدان به بررسي "اهالی خیابان یکطرفه" نشستند

آرتنا: فیلم مستند «اهالی خیابان یکطرفه» در خانه هنرمندان ایران به نمایش در آمد.

zoom
منتقدان به بررسي "اهالی خیابان یکطرفه" نشستند

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، در ادامه سلسله برنامه های انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند، سه شنبه 27 مرداد فیلم مستند «اهالی خیابان یکطرفه» به کارگردانی مهدی باقری در تالار استاد شهناز خانه هنرمندان ایران به روی پرده رفت و در ادامه نشست نقد و بررسی فیلم با حضور هادی علی پناه، مهدی باقری و پدرام اکبری برگزار شد.

در ابتدا مهدی باقری به بیان دیدگاهش در مورد سینمای مستند پرداخت و گفت: اینکه سینمای مستند را صرفا بر اساس اطلاع رسانی تعریف کنیم، تعریفی منسوخ شده به نظر می رسد. اطلاع رسانی یکی از وظایف فیلم مستند است، اما پژوهش نباید تماما به متن روی تصویر تبدیل شود بلکه باید بتواند تاریخ زیست شده را به نمایش در آورد. شاید برخی از کارگردانان علاقه داشته باشند از سیر تا پیاز اطلاعات در مورد سوژه را در فیلم مطرح کنند ولی استراتژی من در فیلمسازی این نبوده است. اینکه کارگردان کدام استراتژی را به کار بگیرد، به سلیقه و نگاه خود او برمی گردد و امری نیست که بتوان آن را مورد پرسش قرار داد.

وی ادامه داد: درباره خیابان سی تیر اطلاعات زیادی قابل ارائه بود و در مورد تک تک آنها می شد به تفصیل صحبت کرد. اما به عنوان مثال در مورد خانه ایرج متریال تصویری وجود ندارد، اهالی فعلی محل هم هیچ خاطره ای از آن ندارند پس چطور می توان از آن سخن گفت؟ یا در مورد برخی از چهره های ارمنی که بخشی از تاریخ این خیابان محسوب می شوند، خلیفه گری ارامنه و باشگاه ارامنه حتی حاضر نشدند عکسی از این افراد در اختیار ما بگذراند. برای فیلمبرداری در آن خیابان 27 مجوز در دست داشتم و همه اینها در کنار هم باعث شد ساخت فیلم دو سال به طول بیانجامد. با وجود تمام این مشکلات معتقدم باید جلو رفت و فیلمسازان مختلف به شیوه های مختلف سراغ این سوژه ها بروند. اگرچه شاید هنوز بسیاری از فیلم مستند انتظار اطلاع رسانی دارند، اما محسوس کردن زیست آدم ها در فضای شهری جنبه مهم فیلم مستند است که نباید از آن غفلت شود. در مورد شخصی بودن فیلم هم باید بگویم، تمام فیلم هایم یا شخصی یا خودبیانگر است. باید بتوانم در ابتدا با سوژه ارتباط برقرار کنم تا در ادامه از آن فیلم بسازم.

در ادامه هادی علی پناه به برخی از ابعاد این فیلم اشاره کرد و گفت: «اهالی خیابان یکطرفه» صرفا راجع به تاریخ نیست بلکه راجع به زوال تاریخ در آن منطقه نیز است. همانگونه که شالوده خیابان ایرج به دلیل ساخت و سازها از هم پاشیده شده است، آدم ها و فرهنگ نیز محو شده و از بین می رود. شاهد بودیم که آیین چهارشنبه سوری به چه حال و روزی افتاده است. آدم هایی که در فیلم می بینیم تنها بازماندگانِ بخشی از تاریخ این مملکت هستند و زندگی آنها تنها روزنه ما به آن دوره تاریخی به شمار می رود. ساکنان جدید این خیابان و معماران نه اطلاعات کافی و نه توجهی به این مسائل دارند. سینماها و خانه های در حال فروریختن، همان زوال تاریخی را نشان می دهند که توسط کاراکترهای فیلم روایت می شد. برفی که در انتهای فیلم بر خیابان سی تیر می نشیند نیز گذر زمان را می پوشاند و همه نسبت به آن بی توجهیم.

در بخش پایانی این نشست باقری در پاسخ به سوالی در مورد فیلم های ساخت مرکز گسترش گفت: این فیلم مورد پسند مرکز گسترش نبود و آنها فیلمی مثل آتلان را می پسندند. شهرداری هم که مسئول پرداخت بودجه برای ساخت فیلم در مورد تهران است، دیگر بودجه ای پرداخت نمی کند چرا که می گویند به تهران بیش از حد توجه شده است. از سوی دیگر صدا و سیما بودجه ای 5 میلیاردی را برای ساخت فیلم مستند در مراکز استان ها اختصاص داد اما این پروژه نیز شکست خورد. دلیل شکست آن هم این بود که باید پیش از اختصاص بودجه برای ساخت فیلم، بخشی از آن صرف آموزش فیلمسازان این عرصه می شد، اما چنین اتفاقی نیفتاد. در صورتی که بودجه ای در اختیار ما قرار بگیرد، تهران مسائل فراوانی دارد که هر یک می تواند دستمایه ساخت فیلم قرار بگیرد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید