تصویر برگزیده

در برنامه "پرده آخر" مطرح شد:

تغییرمسئولان برگزار کننده درهردوره یکی ازمشکلات اصلی است

آرتنا: دبیر هجدهمین جشنواره بین المللی تئاتر دانشجویی بیان داشت: یکی از مشکلات جشنواره این است که وقتی گروهی مدیریت را انجام می دهد و تجربه ای کسب می کند، گروه دیگری وارد می شود و همه چیز را از صفر شروع می کند.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»،برنامه "پرده آخر" با موضوع تئاتر دانشجویی و با حضور امیر مرسلی دبیر هجدهمین جشنواره بین المللی تئاتر دانشجویی، رامین اکبری کارگردان تئاتر و احمد سلگی کارگردان تئاتر روانه آنتن شد.

امیر مرسلی در خصوص پذیرش دبیری این جشنواره گفت: بنده با آگاهی از این موضوع که دوره سختی است این مسئولیت را پذیرفتم. آن زمان حدود سه ماه از اعلام فراخوان برای انتخاب دبیری جشنواره گذشته بود و نسبت به گذشته وقت کمتری داشتم ولی به دلیل علاقه ای که به تئاتر دانشجویی داشتم، این مسئولیت را پذیرفتم.

وی ادامه داد: اگر باز هم آن شرایط پیش بیاید، حتما قبول می کنم زیرا وقت بیشتری خواهم داشت و تجربیاتم بیشتر شده است. یکی از مشکلات جشنواره این است که وقتی گروهی مدیریت را انجام می دهد و تجربه ای کسب می کند، گروه دیگری وارد می شود و همه چیز را از صفر شروع می کند.

دبیر هجدهمین جشنواره بین المللی تئاتر دانشجویی با اشاره به انتخاب اعضای برگزار کننده جشنواره که در هر دوره متفاوت هستند، اظهار داشت: این موضوع بدون شک به جشنواره لطمه می زند و به همین دلیل، در هر دوره شاهد اتفاق جدیدی و سختی های تازه هستیم.

مرسلی با اشاره به فعالیت خود از جشنواره سیزدهم بیان داشت: در جشنواره سیزدهم مسئولیت پائینی داشتم. در جشنواره چهاردهم با داوران صحنه ای همکاری داشتم. در جشنواره پانزدهم، دبیر بخش نمایشنامه نویسی بودم. در شانزدهیمن جشنواره، بنده به طور کامل دبیر بخش صحنه بودم. در جشنواره هفدهم حضور نداشتم ولی در هجدهمین دوره به عنوان دبیر اجرایی فعالیت کردم.

دبیر هجدهمین جشنواره بین المللی تئاتر دانشجویی در خصوص فعالیت در جشنواره نوزدهم تئاتر دانشجویی، اظهار داشت: دبیر دوره نوزدهم، آقای بهنام نوایی است که در دوره هجدهم، معاون هنری بود و همکاری هایی با ایشان داشته ام ولی به عنوان همکار خیر.

وی درباره استفاده از تجربیات دبیرهای گذشته جشنواره گفت: در دوره هجدهم، در همان روزهای نخست، با سه یا چهار دبیر گذشته تئاتر مشورت کردم و از نقطه نظرات آنها استفاده کردم. البته برخی قسمت ها وجود دارد که شخص دبیر دوست دارد از آن استفاده کند.

وی افزود: بنده 28 آذر حکم دبیری جشنواره را گرفتم ولی نه دبیرخانه ای وجود داشت و نه نیروی ثابتی که از دوره های گذشته فعالیت کرده باشد و با توجه به زمان اندک باقی مانده تا جشنواره باید فراخوانی را آماده می کردم. یک هفته زمان برد تا مکانی پیدا کنم تا گروه مستقر شوند و در این مدت همگی در دفتر خودم حضور داشتند. در نهایت روز 15 دی ماه ساختمانی با دو اتاق دادند که بعد از کلی التماس تبدیل به سه اتاق شد ولی هیچ گونه تجهیزاتی به من ندادند.

مرسلی عنوان داشت: تازه از آن روز، وسایل را از دبیرخانه سابق آوردم تا تبدیل به یک محیط اداری شود. نیروها نیز تماما جوانانی بودند که به کارهای اداری و اجرایی و برگزاری جشنواره آشنا نبودند. در یکی از برنامه ها آقای زندی فر مدیر روابط عمومی، اعلام کرده بود که انتظار زیادی نباید از جشنواره داشت در حالی که بسیاری اعتقاد داشتند نسبت به برخی از دوره ها بهتر برگزار شد.

رامین اکبری کارگردان تئاتر با بیان اینکه در چهار دوره اخیر جشنواره حضور داشته ام، گفت: البته قبل از این دوره ها، چهار دوره نیز اثر من به جشنواره راه پیدا نمی کرد.

وی دربار تئاتر خود در دوره هجدهم احضار داشت: امسال کاری داریم که سه اپیزود داشتیم و برای آن یک مکان واحد در نظر گرفته بودیم که به صورت مشترک در یکجا اجرا می شد. در اختتامیه بازیگر مرد و طراحی صحنه این اثر موفق به کسب مقام شدند.

در ادامه احمد سلگی کارگردان تئاتر درباره فعالیت خود در جشنواره تئاتر فجر اظهار داشت: در چهار دوره اخیر حضور داشته ام ولی یک دوره به عنوان بازیگر و نویسنده حاضر بوده ام و در دوره هجدهم اولین بار بود که به عنوان کارگردان حضور داشتم.

وی درباره اثر نمایشی خود بیان داشت: نام کار "هویت پروانه های مرده" بود که در قسمت متن، کارگردانی و بازیگری زن نامزد دریافت جایزه شد.

اکبری در ادامه در خصوص کیفیت جشنواره اظهار داشت: این جشنواره به عنوان یکی از بسترهای اصلی تئاتر بهترین مکان برای ارائه کارهای نمایشی می تواند باشد زیرا تقریبا از همه دانشگاه ها حتی غیر تئاتری ها حضور دارند.

وی افزود: در ابتدا برای جشنواره تندیس داشتیم، بعد جایزه اول و دوم و سوم برای آن در نظر گرفته شد. پس از مدتی جایزه اول و دوم برداشته شد و بجای آن تقدیر گذاشته شد. وقتی جایزه در حال تبدیل به هدف می شود، صحنه جشنواره مانند میدان گلادیاتور می شود که قرار است یک نفر برنده شود.

اکبری بیان داشت: اتفاقی که با جایزه دادن می افتد، این است که تجربه کار دانشجویی که کار گروهی است را از بین می بریم.

در ادامه سلگی با بیان اینکه نفس تئاتر دانشگاهی تجربه کردن است، اظهار داشت: این تجربه از یک ایده شروع می شود، بعد گروهی در آن فعالیت می کنند و این تجربه را با مخاطب شان به اشتراک می گذارند ولی اهمیت جایزه آنقدر زیاد شده است که ماهیت کارهای دانشگاهی به سمت جایزه گرفتن رفته است.

وی تصریح کرد: حقیقت این است که تئاتر موفق در ارتباط برقرار کردن با مخاطب تعریف می شود نه ارتباط با گروه داوری زیرا سلیقه ها متفاوت است. اما مسئله این است که هر سال 20 کار در قسمت اصلی جشنواره وجود دارد که از میان چند صد کار انتخاب شده اند و به این دلیل که جشنواره نمی تواند از همه حمایت کند، جایزه دارای اهمیت می شود زیرا پلی برای اجرای عمومی می شود اما متاسفانه شاهد هستیم کارهایی که جایزه می گیرند هم تضمینی برای اجرای عمومی ندارند.

قابل ذکر است؛ برنامه "پرده آخر" جمعه ها ساعت 20 از شبکه رادیو گفت‌وگو به روی آنتن می رود.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید