ماه رمضان
تصویر برگزیده

پورمحمدي تصريح كرد:

در بيشتر مواقع پژوهش اولويت ما نيست

آرتنا: علي اصغر پورمحمدي، معاون سيما، صبح امروز (دوشنبه 23 آذرماه) با حضور در مركز پژوهش و سنجش افكار صدا و سيما بر لزوم شناخت دقيق تاريخ، مذهب، جامعه و فرهنگ توسط پژوهشگر تاكيد و از گسست رابطه دانشگاه و جامعه اظهار تاسف كرد.

zoom
در بيشتر مواقع پژوهش اولويت ما نيست

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، پورمحمدي در اين مراسم كه به بهانه هفته پژوهش برگزار شد، اظهار داشت: در زمان ما پژوهشگري جزو مشاغل مازاد محسوب مي شد. خوشبختانه امروزه سختگيري بيشتري در اين زمينه ديده مي شود و مانند گذشته هر كس از گَردِ راه برسد پژوهشگر نمي شود كه اين امر مايه افتخار است.

وي ضمن قدرداني از تلاش هاي جعفر عبدالملكي، رئيس مركز پژوهش و سنجش افكار، عملكرد اين مركز را مثبت ارزيابي كرد و گفت: خوشبختانه در دوره هاي اخير افرادي در جايگاه هاي شغلي مركز پژوهش منتصب مي شوند كه با پژوهشگري غريبه نبوده و آن را به خوبي مي شناسند. حداقل در زمينه رسانه ها مي توانم بگويم كه پژوهش هاي اين مركز براي ما كارآمد بوده است.

معاون سيما در انتقاد به نظام آموزشي ايران و خروجي آن از اولين سال هاي شروع تحصيلات تا مقاطع بالاي دانشگاهي، خاطرنشان كرد: نظام آموزشي مبتني بر مدرك گرايي شرايط نامناسبي به وجود آورده است. بنابراين معتقدم تا كسي جوهره پژوهشگري نداشته باشد به جايي نخواهد رسيد.

پورمحمدي در بخش بعدي سخنان خود به موضوع پايان نامه ها و رساله هاي دكتري نگارش شده توسط دانشجويان اشاره كرد و گفت: با نگاهي به عناوين پايان نامه ها ديده مي شود كه اغلب اوقات "پژوهش" ، مساله ما نبوده و يا اولويت نداشته است. ده ها و صدها مساله روي زمين مانده در جامعه وجود دارد كه تا كنون مورد توجه رساله هاي پژوهشي قرار نگرفته اند. موضوعاتي كه به واقع نياز مديران و سياستگذاران جامعه هستند.

وي در اين باره ادامه داد: آنچه تاسف بار است پژوهشگر ما دنبال مسائل مهم و حساس نبوده و عناوين خنثي را انتخاب مي كند. افزون بر اين، پژوهشگر گاهي خط قرمزهاي فرضي براي خود ترسيم مي كند كه باعث مي شود دنبال مسائل حاد نرود. در رشته هاي علوم انساني انبوهي از پژوهش ها وجود دارد كه به درد كشور ما نمي خورد.

او در ادامه به اشكالات تحقيقات دانشگاهي در ايران اشاره كرد و گفت: تحقيقات ما كمي، ساختاري و برون گراست. از سوي ديگر استفاده از ابزارهاي پيچيده راهي در پژوهش هاي ما نداشته و همچنان به تكميل پرسشنامه بسنده مي كنيم. از روش هاي تركيبي بهره نمي بريم و روش هاي تحليل گفتمان، تحليل محتوا، نشانه شناسي و مهم تر از همه روش تاريخي و تطبيقي كمتر استفاده مي شود. در نتيجه مي توان گفت دانشگاه ها در روش تحقيق ضعيف عمل مي كنند.

پورمحمدي در توضيحي بيشتر افزود: پرسشگري كه به صورت مستقيم به سراغ جمعيت مخاطب مي رود هم نتيجه مطمئني نمي تواند كسب كند چه برسد به پخش كردن پرسشنامه و نتيجه گيري بر اساس پاسخ به اين سوالات. اين مساله بالاخص درباره موضوعات پيچيده و انتزاعي با توجه به فرهنگ خاص مردم ايران، نمود بيشتري مي يابد. به اين معني كه مثلا پرسش درباره نماز خواندن اكثرا پاسخ مثبت به همراه دارد و حقايق به دست پژوهنده نخواهد رسيد.

او در پايان يادآور شد: اشكال ديگر عدم شناخت پژوهشگر از وضعيت تاريخي، فرهنگي و مذهبي جامعه ايران است. آمار و  ارقامِ صرف دردي را دوا نخواهد كرد. اينكه چه حجم پژوهش ارائه داده ايم بدون توجه به عناوين مورد نياز، كارآمد نخواهد بود. 

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید

پر بازدیدترین اخبار