تصویر برگزیده

دلشوره عدل و داد دارد مؤمن

رباعی‌های رضا اسماعیلی، برگرفته از احادیث امام حسن عسكری(ع)

آرتنا: جدیدترین رباعیات رضا اسماعیلی به حدیثی از امام حسن عسكری(ع) اختصاص دارد. شاعر در این ابیات، به مقایسه اسلام ناب محمدی با اسلام تكفیری‌ها، با محوریت حدیثی از این امام همام پرداخته است.

به گزارش خبرگزاری هنر «آرتنا»، شعر آیینی یكی از جریان‌های قوی شعری در میان شاعران فارسی‌زبان در كشورهای مختلف است كه كنار دیگر جریان‌های قوی شعری مانند شعر اجتماعی به حیات خود ادامه می‌دهد. در این میان میزان قابل توجهی از  این سروده‌ها به آثار شاعران جوانی اختصاص دارد كه با مضامین نو و بدیع‌تر تلاش دارند پا جای پای بزرگان خود بگذارند. هرچند میزان و كیفیت این نوع سروده‌ها در كشورهای مختلف این جغرافیا، با یكدیگر متفاوت است و جریان حاضر گاه بنا بر موقعیت‌های مختلف مانند فرهنگ غالب بر جامعه و ... كم و ضعیف می‌شود، اما با وجود این شعر آیینی یكی از قدرتمندترین جریان‌های شعری است.

در چند سال اخیر توجه به برخی از حوزه‌های شعر آیینی، نسبت به سال‌های گذشته بیشتر شده است؛ هر چند می‌توان انتظار رشد كمی و كیفی این حوزه را بیشتر داشت. رضا اسماعیلی، شاعر، هم‌زمان با سالروز شهادت امام حسن عسكری(ع)، رباعیات جدید خود را تقدیم به ساحت مقدس این امام همام كرده است.

اسماعیلی در این دسته از سروده‌های خود حدیثی از امام را مد نظر قرار داده است كه فرمودند: قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْكَری - علیه السلام - : اِتَّقُوا اللهُ وَ كُونُوا زَیْناً وَ لا تَكُونُوا شَیْناً، جُرُّوا إلَیْنا كُلَّ مَوَّدَة، وَ اَدْفَعُوا عَنّا كُلُّ قَبیح، فَإنَّهُ ما قیلَ فینا مِنْ حُسْن فَنَحْنُ أهْلُهُ، وَ ما قیلَ فینا مِنْ سُوء فَما نَحْنُ كَذلِكَ.  «بحارالأنوار، ج 75، ص 372»

امام حسن عسكری - علیه السلام - فرمود: تقوای الهی را ـ در همه امور ـ رعایت كنید، و زینت‌بخش ما باشید و مایه ننگ ما قرار نگیرید، سعی كنید افراد را به محبّت و علاقه ما جذب كنید و زشتی‌ها را از ما دور نمایید. در باره ما آنچه از خوبی‌ها بگویند صحیح است و ما از هرگونه عیب و نقصی مبّرا خواهیم بود.

1
اسلام، مرام ریش و درویشی نیست
«القاعده» نیست، «طالبان»كیشی نیست

فریاد بزن به گوش دنیا، اسلام:
آیین سیاه جهل‌اندیشی نیست

2
آبی است زلال، زندگی می‌بخشد
رزقی است حلال، زندگی می‌بخشد

اسلام به روح مُرده انسان‌ها
چون بوی وصال، زندگی می‌بخشد

3
اسلام، نگاه آسمانی دارد
بر سینه، نشان مهربانی دارد

خواهان جهانی عاری از زشتی‌هاست
دینی است كه لهجه‌ای جهانی دارد

4
اسلام، سلام و رحمت و آرامش
با مردم روزگار، صلح و سازش

اسلام، مرام مهر و مردمداری است
اسلام كجا و فتنه‌ای چون «داعش»؟!

5
از وادی دین اگرچه خارج هستند
دین را به خیال خود مُروّج هستند!

ظاهر نگرند و جهل آیین، آری
این قوم، ادامه «خوارج» هستند

6
اسلام نه ریش، ریشه ایمان است
آیینه فطرت است و بوی جان است

با «داعش» و «طالبان» ندارد نسبت
دیباچه رستگاری انسان است

7
با حُجت ریش، هیچ‌كس طاهر نیست
بی‌حُجت ریش هم كسی كافر نیست

ای مُرشد ریش، «طالبانِ» درویش!
اسلام محمدی فقط ظاهر نیست

8
آهسته، مرو به سمت تركستان، ایست!
تفسیر غلط مكن تو دین را، كافی است

اسلام، كلاس درس انسان‌سازی ست
القاعده و داعش و تكفیری نیست

9
اسلام ، تبسم حقیقت‌خواهی است
هجرت ز خزان ظلمت و گمراهی است

گلگشت به كوی معرفت اندیشی است
آغاز بهار سبز «خودآگاهی» است

10
آداب مُروّت است و روحِ مردی
از ظلم برائت و عدالت‌گردی

اسلام ز درد خلق، شب بیداری است
اعلام برائت است از بی‌دردی

11
بر آینه اعتماد دارد مؤمن
با باد، سر عناد دارد مؤمن

بوذرنسب است و با علی هم‌پیمان
دلشوره عدل و داد دارد مؤمن

12
اسلام تویی، كه قرص نان می‌بخشی
با مهر، به زندگی توان می‌بخشی

با قلب شكسته می‌كنی همدردی
بر كالبد زمانه، جان می‌بخشی

13
مُسلم چو عسل، خجسته و شیرین است
چون آینه، دل‌نواز و مهرآیین است

سبز است و گره‌گشا چو باد نوروز
در باغ دلش همیشه فروردین است

14
چون روح سحر، سپیده سیما هستیم
رودیم و به جست‌وجوی دریا هستیم

آیینه به دست، در جهان می‌گردیم
ماییم كه وارثان فردا هستیم

15
اسلام، پرنده ای سحرآواز است
با صبح و سپیده همدل و همراز است

سمت ملكوت می‌برد دنیا را
این مرغ نجیب، آسمان پرواز است

16
اسلام محمدی پُر از زیبایی است
با عشق و امید و نور، هم‌آوایی است

اسلامِ سیاه «طالبان»، بی‌تردید
مولود خبیث كفرِ آمریكایی است

17
فصلی به جز آسمان ندارد این دین
از ظلمت شب، نشان ندارد این دین

نور است و ظهور روشنی، بیداری
«تكفیری» و «طالبان» ندارد این دین

18
شك نیست كه «طالبان» فقط می‌ریشد
در باد، به حفظ خویش می‌اندیشد

از نسل خوارج است این بی‌ریشه
می خواند اگرچه عالمی را مُرتد!

19
از زبان امام عسكری (ع):

باید كه زلال و نور سیما باشید
هم قبله مِهر عالم‌آرا باشید

سمت ملكوت بال و پر بگشایید
تا مایه سربلندی ما باشید

20
ماییم هوای تازه، ما را بو كن
لب را به گلاب نام ما خوشبو كن

باران گل محمدی را دریاب
تكبیر بگو، چو باغ گل «هوهو» كن

21
در عالم جان، ظهور ایمان ماییم
بر بام خرد، مهر فروزان ماییم

در روی زمین اگر ملولی از دیو
برگرد به سوی ما، كه «انسان» ماییم

22
از نسل بهار و آفتاب و آبیم
چون رود، رونده، پر تپش، بیتابیم

منزلگه ما چكاد اقیانوس است
ما از ملكوت آب‌ها، می‌تابیم

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید