تصویر برگزیده

مژده دقیقی:

مونرو فراز و فرود داستان هایش را در ذهن مخاطب می سازد

آرتنا: کتابفروشی نشر «هنوز» در بیست و سومین برنامه «سه‌شنبه‌های هنوز» میزبان مژده دقیقی با موضوع «آلیس مونرو و داستان هایش» بود.

به گزارش «آرتنا»، مژده دقیقی در ابتدای این نشست با بیان این مطلب که رگه هایی  از زندگی واقعی مونرو را می توان  در داستان هایش جست وجو کرد، بخش هایی از داستان «زندگی عزیز» را برای حاضران خواند.

او گفت: آلیس مونرو در حرفه نوشتن نسبتا دیر به موفقیت رسید. نخستین مجموعه داستانش، رقص سایه های شاد را در سال 1968 در37 سالگی منتشر کرد. اگر چه همین مجموعه نخستین جایزه فرماندار کل کانادا را نصیبش کرد ولی در دهه 1970 به تدریج آوازه اش به بیرون از کانادا رسید. او از کوچکی می دانست می خواهد نویسنده شود.

 دقیقی ادامه داد : آلیس مونرو  در سال ۱۹۳۱ در شهر کوچک وینگهم  کانادا به دنیا آمد. پدرش کشاورز و مادرش معلم مدرسه بود. او در برخی از داستان هایش، به ویژه  در مجموعه «چشم انداز کسل راک» و چند داستان از مجموعه آخرش «زندگی عزیز» به گوشه ای از زندگی خود و خانواده و اجداد اسکاتلندی ایرلندی اش اشاره می کند.

 به گفته این مترجم؛ مونرو تا پیش از انتخاب نویسندگی به عنوان یک حرفه، مشاغلی چون پیشخدمتی و تصدی کتابخانه را تجربه کرده بود و حتی مدتی نیز در مزارع تنباکو مشغول به کار بود. او در سال 1949 با بورس تحصیلی به دانشگاه وسترن انتاریو راه پیدا کرد و در رشته ادبیات انگلیسی مشغول به تحصیل شد. با این حال او سال ۱۹۵۱ دانشگاه را ترک کرد تا ازدواج کند. او سال ۱۹۶۳ به ویکتوریا نقل مکان کرد و کتابفروشی «کتاب مونرو» را با همسرش افتتاح کرد که هنوز همسر سابق در این کتاب فروشی مشغول به کار است.

 دقیقی ادامه داد: مونرو 21 سال پس از ازدواج در حالی که سه دختر داشت از همسرش جدا شد و نویسنده مقیم در دانشگاه  وسترن انتاریو شد. او در سال 1976 دوباره ازدواج کرد  و با همسرش جرالد فرملین که شاعر، فیلسوف و جغرافی دان بود ازدواج کرد. او عشق بزرگ زندگی آلیس بود و در بهار سال 2013 درگذشت.

به گفته دقیقی؛ داستان های مونرو بی شک از داستان های ماندگار ادبیات داستانی است  و داستان هایش از نظر قدرت ادبی به رمان پهلو می زند و در بستری آرام  از زندگی اتفاق می افتند. ولی در زیر جریان آرام داستان های او اغلب رازی، رویدادی تلخ یا شیرین رفته رفته آشکار می شود. او راوی شکیبایی لحظه های روشنگر است. با شناختی عمیق از ذهن و روان انسان ها و طنزی عمیق  و زیر پوستی. او فراز و فرود داستان هایش را در ذهن مخاطب می سازد.

 او ادامه داد: مونرو به ویژه در داستان‌های اولیه‌اش به مضامینی چون بلوغ و کنار آمدن با خانواده پرداخته است. اما با گذر سن، توجه او به میانسالی و تنهایی بیشتر شده است. زادگاه مونرو شهر کوچک وینگهم در ایالت انتاریوی کاناداست و فضای داستان هایش هم غالباً شهرهای کوچک این ایالت است. داستان هایش معمولاً روندی آرام دارند، ولی حادثه یی در زیر این سطح آرام جریان دارد که مونرو در طول داستان با ظرافت از آن رازگشایی می کند و در پایان خواننده را شگفت زده برجا می گذارد.

 به گفته دقیقی؛ مونرو مضامین داستان های خود را از زندگی روزمره مردم انتخاب می کند و نگاه ویژه یی به مسائل و جزییات زندگی زنان دارد. اگرچه به مشکلات و دغدغه های دختران جوان علاقه دارد، در کتاب های اخیرش به مسائل زنان میانسال و سالمند توجه بیشتری نشان داده است. خاطره در داستان هایش نقش مهمی دارد. شخصیت هایش را عمیقاً می شناسد و درباره زندگی آنها تامل می کند و دیالوگ ها را با مهارت به کار می گیرد. صداقت در بیان، زبان شفاف و روان و دقت در جزییات از ویژگی های داستان های اوست.

 مترجم مجموعه داستان «فرار» با بیان این مطلب که در داستان های مونرو مسائلی مطرح می شود که زنان کم و بیش در جوامع با آن روبرو هستند، گفت: اما در داستان های او خبری از شعارهای برابری خواهانه خبری نیست. زنان داستان هایش مانند نویسنده با زندگی خود در جست و جوی برابری هستند و اغلب در عمل به استقلالی زنانه دست می یابند.

به گفته دقیقی، مونرو با هر کتابی که نوشته گام در مسیر کمال داستان نویسی برداشته است. وقتی داستان های او را مطالعه می کنید به مرور شاهد پیچیده و لایه لایه شدن داستان هایش می شویم. گویی شناختش از ذهن و روان انسان ها با گذشت زمان عمق بیشتری پیدا کرده است.

او افزود: مونرو تاکنون جوایز ادبی معتبری را از آن خود کرده است و مهمترین جایزه او نوبل ادبیات است. اما به خاطر این که او فردی منزوی و خجالتی است، حتی حاضر نشد که برای دریافت جایزه اش در مراسم جایزه شرکت کند. او نخستین نویسنده ای است که داستان کوتاه می نویسد و موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شده است و دریافت جایزه ادبیات نوبل توسط او دوباره نگاه ها را معطوف به داستان کوتاه کرده است.

به گفته دقیقی؛ مونرو پس از دریافت جایزه ادبی تریلیوم برای مجموعه داستان «زندگی عزیز» عنوان کرد از دنیای نویسندگی خداحافظی می‌کند. او هر بار پس از انتشار مجموعه داستانش عنوان کرده که می خواهد از نویسندگی خداحافظی کند تا به سفر برود و از زندگی اش لذت ببرد اما پس از مدتی دوباره خبر انتشار کتاب جدیدش منتشر شده است. او پس از دریافت جایزه نوبل نیز عنوان کرد که ازنویسندگی خداحافظی می کند اما پس از مدتی خبر انتشار مجموعه داستانش منتشر شد.

 دقیقی در پایان صحبت هایش گفت: مونرو با داستان هایی که نوشته توانسته مخاطبان گسترده ای به دست بیاورد. هر کتاب او اتفاق مهمی در دنیای نشر انگلیسی زبان محسوب می شود. او حق بزرگی به گردن داستان کوتاه دارد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید