ماه رمضان
تصویر برگزیده

در گالري خانه عكاسان جوان؛

افتتاح نمايشگاه عکس ف.ر صديقي

آرتنا: نمايشگاه آثار عكاسي ف.ر صديقي (نورنويس) با حضور جمعی از هنرمندان عکاس کشور در گالري خانه عكاسان جوان افتتاح شد.

zoom
افتتاح نمايشگاه عکس ف.ر صديقي

به گزارش«آرتنا»،مجموعه‌اي از عكس‌هاي آنالوگ ف.ر صديقي (نورنويس) با موضوع طبيعت عصر روز پنجشنبه ١٥ بهمن با حضور اساتيد، هنرمندان و علاقه‌مندان به هنر عكاسي در گالري خانه عكاسان جوان افتتاح شد.

علي آذرنيا، داود صادق سا، احمد نصيرپور، قاسم محمدي، محمد بابايي، رسول اوليازاده و... از جمله هنرمنداني بودند كه در افتتاح اين نمايشگاه حضور داشتند

صديقي درباره این مجموعه آثارش نوشته: سخن از گلهای قالی کرمان است؛ حدیث سنت و صبر و صلابت است؛ داستان طلای ویژه‌ایی است که از دل نقره متولد می‌شود! صحبت از عکس آنالوگ است. همان شاهد نقره‌گون که با پرتویی از نور متولد می‌شود و با کیمیاگری هنرمندانه در اتاقی تاریک به طلا گیسویی ملیح و مایه‌دار و ماندگار بدل می‌گردد. بله؛ داستان؛ داستان نور و نقره است و به دید کشیدن فرازهایی از عشقبازی آنها. فرازهایی که در بزنگاه سرعت و تسامح که از مشخصه های بارز زندگی قرن حاضر است میرود تا به محاق فراموشی در افتد.

من همیشه ستایشگر نور بوده ام و سر ارادت بر آستان رازآلود و سکرآورش سوده ام. نمایشگاه حاضر برآیند نجوا و راز و نیاز من و نور در گذر زمان است. عکاسی برای من نوعی مکاشفه ؛ خودکاوی و   عینیت بخشیدن فروتنانه به پرتوهای ناپیدای اندرونم بوده و هست. وقتی حاصل کارم را ( اگرخود بتوانم بدان نمره قبولی دهم) پیش رو مینهم انگار     به زوایای پنهان روان خویش مینگرم. اینکه کیم؟ در کجای هستی ایستاده ام؟ و بین من و جهان پیرامونم چه و چها میگذرد؟! هم از این روست که تاکنون تلاشی درخور؛ برای به معرض دید عموم گذاشتن کارهایم ننموده ام و مخاطبان من بیشتر دوستان نزدیک بوده اند.

 لذا برپایی این نمایشگاه حاصل  دو انگیزه بوده است. اول لزوم شناساندن عکاسی آنالوگ به عنوان رویکردی اصیل؛آرام و تمرکز مدار به هنر سره و خالص عکاسی در برابر شتاب زده گی ها و پیرایشهای دیجیتال و آشنایی مخاطبان و عکاسان جوان به ظرافت ها و زیباییهای طبیعی آن و دوم اجابت درخواست و اصرار دوستان عزیزم مبنی براینکه بالاخره زمان در معرض دید عموم گذاشتن نگاه اینجانب فرا رسیده است.

در خصوص سبک کارم باید بگویم که استفاده از عناصر طبیعی بعنوان زبانی سمبلیک جهت بیان زوایای گوناگون هستی و زندگی انسان در ادبیات و بخصوص شعر ما سابقه ایی بس عمیق دارد. شاعر شب را سمبل روی سیاه نامردمان؛ صبح را لبخند نیکان؛ گل را رخسار معشوق و... می انگارد و اینهمه را دستمایه بیان ناگفته ها می نماید. برآن بوده ام که حتی المقدور چنین کنم لیکن با نور نه با کلام. اما بسیار پیش آمده که  تنها رسالتم از گرفتن   یک عکس هدیه یک زیبایی (یا حتی زشتی)    باکره به مخاطب بوده است   با  پاسداشت مصرانه   د وشیزه گی اش.

لذا عموماً عکاسی جزء گرا هستم و بیشتر از لنزهای تله استفاده می نمایم و براین اساس سبک کارم را میتوانم "بودنگاری  طبیعت مدارانه " یا "Nature-oriented ideography " بنامم. 

اهمیت زیادی برای عنوان عکس قائلم و می اندیشم که عنوان صحیح به مخاطب  کمک می کند بتواند بیشتر از دریچه دید عکاس به عکس بنگرد و آنرا با برداشت شخصی اش قیاس کند و از این رهگذر؛ دیگر جهان های پنهان و تو در توی اثر را کشف و بازنمایاند.

از آنجا که کاسه ما ایرانیان آسانخواه همیشه از آش گرمتر است و در وسعت استفاده از تکنولوژی های نوظهور گوی سبقت را حتی از صاحبان آنها می رباییم؛ علی رغم روندی که در کشورهای دیگر برقرار است؛ با ورود تکنولوژی دیجیتال؛ لابراتوار های  چاپ آنالوگ عکس در ایران؛ بسرعت از عرصه فعالیت خارج و جای خود را به پرینترهای دیجیتال دادند. لذا اینجانب  نیز؛ علیرغم میل باطنی؛ ناگزیر از اسکن آثار و چاپ دیجیتال آنها بودم؛ لیکن برای اینکه حس واقعی عکس آنالوگ را به مخاطبان منتقل کرده باشم در حاشیه نمایشگاه محلی فراهم شده که علاقه مندان بتوانند اسلاید ها را روی جعبه نور (Light Box) تماشا نمایند.

در کنار هر عکس نام اثر؛ محل عکاسی ؛ نام تجهیزات بکار برده شده (دوربین؛ لنز؛ فیلم نگاتیو یا اسلاید..) و داده های نوردهی (Exposure Data) ؛ در صورت وجود؛ آورده شده اند.

اين نمايشگاه تا عصر روز چهارشنبه 28 بهمن در خانه عكاسان جوان واقع در كوچه چهارم خيابان يوسف آباد پلاك ٣ واحد ٣ داير ميباشد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید