تصویر برگزیده

ارکستر نوجوانان ایران به کار خود ادامه می‌دهد

چکناواریان: باید از این تفکر که همه‌چیز ایرانی باشد، بگذریم

آرتنا: لوریس چکناواریان گفت: ما باید از این تفکر که همه‌چیز ایرانی باشد، بگذریم. این تفکر غلطی است. مثلا شما اگر یک ارکستر آلمانی را در نظر بگیرید، همه‌ی نوازندگان آن آلمانی نیستند؛ زیرا هنر، درجه دو نمی‌شناسد. همه باید درجه یک باشند.

zoom
چکناواریان: باید از این تفکر که همه‌چیز ایرانی باشد، بگذریم

به گزارش «آرتنا»،عصر روز گذشته آخرین تمرین ارکستر نوجوانان ایران در سال 94 با حضور لوریس چکناواریان، شهرام توکلی و امید نوروزی در مجموعه‌ی بنیاد رودکی برگزار شد.

ارکستر نوجوانان ایران استقلال خود را حفظ می‌کند

شهرام توکلی در حاشیه این تمرین ضمن اشاره به نحوه شکل‌گیری ارکستر نوجوانان گفت: سال گذشته بود که تصمیم گرفتیم ارکستری را در گروه سنی 12 تا 19 سال تأسیس کنیم. از بهمن 93 با 12 نوازنده کار را شروع کردیم و توانستیم تا به امروز تعداد نوازندگان را به 60 نفر برسانیم.

وی افزود: ظرف یکسال گذشته شروع به آموزش کردیم و نکات زیادی چون آداب و رسوم ارکستر و اجرای آنسامبل را به اعضای ارکستر آموزش دادیم. اولین اجرایمان هم سال گذشته در تالار رودکی روی صحنه بردیم. به اعتقاد ما این گروه سنی که انتخاب شده بهترین مقطع زمانی برای یادگیری است و هسته اولیه ارکستر نیز بر مبنای همین موضوع شکل گرفت . ما با نوازندگان از سن 12 سالگی کار می‌کنیم و وقتی به سن 19 می‌رسند با آنها خداحافظی می‌کنیم. به اعتقاد ما این نوازنده‌ها با توجه به آموزش‌هایی که می‌بینند می‌توانند در ارکسترهایی چون ارکستر سمفونیک تهران نیز ساز بزنند.

توکلی ادامه داد: ما در ادامه قصد داریم از اساتید خارجی و همچنین رهبران ارکستر بین‌المللی برای برگزاری مسترکلاس دعوت کنیم تا اعضای ارکستر بتوانند نکات کلیدی کار کردن در یک ارکستر حرفه‌ای را بیاموزند. البته ما برای اینکه بتوانیم استقلالمان را حفظ کنیم سراغ حمایت دولتی نرفتیم اما بنیاد رودکی با در اختیار گذاشتن سالن تمرین و همچنین بعضی از سازها کمک‌هایی به ما کرد.

این آهنگساز در ادامه با اشاره به هیأت تشکیل‌دهنده ارکستر نوجوانان ایران گفت:‌ آرمان نوروزی، منصور حقی، آرش فلاحی، پیمان میرآغاسی و بنده اعضای هیأت موسس ارکستر موسیقی نوجوانان را تشکیل می‌دهیم و در ادامه نیز قصد داریم در سال آینده و بعد از ماه رمضان یک شب اجرا را در تالار رودکی داشته باشیم.

نوازندگان پس از آموزش نمی‌دانند باید چه کار کنند

امید نوروزی یکی دیگر از اعضای هیأت مؤسس این ارکستر نیز گفت: کار کردن با نوجوانان برای ما بسیار جذاب است و با توجه به اینکه چنین ارکستری با این مختصات تا به امروز وجود نداشته فکر می‌کنیم برای مردم نیز جذاب باشد.  هدف اصلی ما از تشکیل این ارکستر ایجاد الگوسازی است چرا که بچه‌های ما بعد از آموزش در هنرستان نمی‌دانند قرار است چه کاری باید انجام دهند. من سال‌ها در هنرستان موسیقی معلم بودم و جای چنین ارکستری را در سیستم آموزشیمان خالی می‌دیدم.

وی افزود: باید ارگان‌های دولتی حمایت می‌کردند تا از این طریق زیرساخت‌های ارکسترهای اصلی ما مانند ارکستر سمفونیک تهران تشکیل شود. البته تجربه نشان داده که هر ارکستری که مستقل نبوده، از دست رفته است. ما دوست داریم اندیشه‌های خودمان را داشته باشیم و بر مبنای استقلال فکری خودمان عمل کنیم. حتی چند بانک‌ هم برای بحث اسپانسرینگ با ما وارد مذاکره شدند اما ما به این خاطر که احساس می‌کردیم ممکن است استقلالمان را از دست دهیم ترجیح دادیم تا درآمد فردی و زودهنگام را فراموش کنیم.

نوروزی ادامه داد: ما دوست داریم بچه‌ها حرفه موسیقی را به صورت حرفه‌ای یاد بگیرند و بتوانند تجربه اجرا و روی صحنه رفتن را بارها و بارها کسب بکنند.

باید از این تفکر که همه‌چیز ایرانی باشد، بگذریم

لوریس چکناواریان آهنگساز و رهبر ارکستر پیشکسوت نیز عصر روز گذشته با حضور در تمرین ارکستر نوجوانان گفت: با دیدن جوانان این ارکستر جوان شدم. افتخار می‌کنم که جوانان فوق‌العاده داریم که در آینده ارکستر خوبی از آن‌ها خواهیم داشت. مدت‌‌ها بود که با جوانان کار نکرده بودم و حس خوبی گرفتم. بچه‌ها فوق‌العاده بودند. با احساس کار کردند و آمادگی داشتند. من تحت تاثیر قرار گرفتم. امیدوارم این ارکستر بتواند خارج از کشور هم خودش را نشان دهد. امروز علاوه بر اینکه تعجب کردم، لذت هم بردم.

وی با اشاره به تفاوت‌های نسل پیشین موسیقی کلاسیک و نسل کنونی، گفت: این‌ها با نسل ما تفاوت  بزرگی دارند. این جوانان به خاطر ظهور اینترنت با دنیا هماهنگ هستند اما خود من در جوانی با گرامافون، صفحه‌ی 78 دور گوش می‌کردم. برای یک سمفونی 5 بتهوون باید 10 صفحه را گوش می‌کردم. این بچه‌ها تمام اجراهای دنیا را می‌شناسند و این ها پیشرفتشان بهتر خواهد بود و می‌دانند باید سطح‌ش‌ان را بالا ببرند. درگذشته ما نمی‌توانستیم، سطح خود را با نوازندگان خارجی مقایسه کنیم.  دیگر سرحد هنری برای جوانان وجود ندارد. البته هم‌اکنون در حال رشد هستند و جوجه را باید آخر پاییز شمرد. آقای شهرام توکلی هم که با این ارکستر کار می‌کند، رهبری توانا است.

این رهبر ارکستر ادامه داد: ما باید از این تفکر که همه‌چیز ایرانی باشد، بگذریم. این تفکر غلطی است. مثلا شما اگر یک ارکستر آلمانی را در نظر بگیرید، همه‌ی نوازندگان آن آلمانی نیستند؛ زیرا هنر، درجه دو نمی‌شناسد. همه باید درجه یک باشند. در همه‌ی ارکسترها هم آزمون‌هایی برگزار و فراخوان‌هایی منتشر می‌شوند که بهترین نوازندگان را از هرجای جهان دور هم  جمع کنند. در اروپا نمی‌گویند، فلانی ایرانی است، به ارکستر راهش ندهیم. هنر ملیت نمی‌فهمد. یک زبان مستقل است و زبان خدا است. زبان خدا باید به بهترین نحو اجرا شود. ارکستر، حمایت و سازهای خوب می‌خواهد. بچه‌های این ارکستر سازهای خوبی ندارند. اگر سازشان خوب باشد، صدای بهتری خواهد داد. حتی بهتر است که معلمان خارجی بیایند و به این بچه‌ها آموزش دهند اما ما یک تعصب ایرانی داریم که این درست نیست.

چکناواریان با بیان این که اگر مردم امروز به کنسرت نمی‌آیند، دلیلش کیفیت پایین اجراهاست، گفت: نه اینکه مردم موسیقی را نفهمند. همه‌ی انسان‌ها درک موسیقی را دارند. شاید نت ندانند اما صدادهی و کیفیت ارکستر خوب را می‌فهمند. این درک را خدا داده است. اگر می‌خواهیم مردم به سالن‌های کنسرت بیایند، باید کیفیت را بالا ببریم. ارکستر فیلامونیک ارمنستان هم یک مدت ضعیف کار می‌کرد و مردم به سالن نمی‌آمدند؛ در حالی که ارامنه خیلی موسیقی دوست دارند.  ارکستر یک ارتش است و هیچ ارتش نظامی نظم ارکستر را ندارد. وقتی 4 ژنرال روسی به کنسرت من در ارمنستان آمدند، خطاب به آن‌ها گفتم که شما می‌دانید، این 80 نفر که روی صحنه ساز می‌زنند از ارتش شوروی قوی‌تر هستند؟ ژنرال‌های روسی به من خندیدند، چون فکر کردند شوخی می‌کنم اما گفتم که این نوازندگان با یک حرکت دست من به صورت همزمان یک نت را اجرا می‌کنند، آیا ارتش شما با یک حرکت دستتان 80 گلوله همزمان شلیک می‌کنند؟ روس‌ها با این مثال حرفم را فهمیدند و دست زدند.

چکناواریان ادامه داد: امیدوارم بچه‌های این ارکستر جوان هم حمایت شوند و سازهای خوب داشته باشند. این جوانان می‌توانند، خیلی موفق شوند. هر آهنگساز هم یک ارکستر خوب می‌خواهد تا آثارش را اجرا کنند. خیلی از آهنگسازان به دلیل اجرای بد اثرشان توسط ارکستر دیوانه شدند و به تیمارستان رفتند که راخمانینف معروف‌ترین آن‌ها است

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید