تصویر برگزیده

سلمان امین:

بعضی‌ها بلدند از هیچ، همه‌چیز بسازند

آرتنا: سلمان امین می‌گوید: اگر اثری ارزش خوانده شدن داشته باشد، خود را به مخاطبان نشان می‌دهد. البته باید هیاهوها و تبلیغات پرسروصدا را از این معادله حذف کرد، چرا که بعضی‌ها خوب بلدند که از «هیچ»، «همه‌چیز» بسازند.

به گزارش «آرتنا»،سلمان امین نویسنده  درباره وضعیت ادبیات و نشر در سال 94 گفت: وضعیت شعر با داستان، تفاوت بسیاری دارد. گمان می‌کنم وضعیت انتشار شعر همیشه خوب بوده است. در سال 94 هم حجم انبوهی از شعر به چاپ رسید، فقط مشکل اصلی این است که باید کسانی را برای خریدن و خواندنشان استخدام کنیم.

او با بیان این‌که «پیش‌ از این‌ها، خودم یک‌بار مرتکب انتشار مجموعه‌ شعر شده‌ام» شرح داد: کار اولم بود. فروش خوبی هم نداشت؛ در واقع اصلاً فروش نداشت. البته اشعار ضعیفی بودند و بعد از انتشار، همه نسخه‌هایش را از بازار جمع کردم. آن‌ روزها فکر می‌کردم که باید لکه ننگ اشعار کم‌مایه‌ام را از دامن ادبیات معاصر پاک کنم. این کار را هم کردم.

امین در ادامه متذکر شد: اما بعد از مطالعه‌ آثار بسیاری از شاعرانی که مجموعه‌ منتشر کرده‌اند، با خودم فکر کردم که کار خیلی خراب‌تر از این حرف‌هاست. واقعیت این است که بیشتر شعرهای چاپ‌شده این روزها خواندنی نیستند و آدم را تکان نمی‌دهند.

این نویسنده با ابراز تاسف از کیفیت مجموعه شعرهای منتشرشده در سال 94 بیان کرد: وقتی می‌بینی چه کسانی به شعر گفتن روی‌ آورده‌اند تازه متوجه می‌شوی که چه اتفاقی در ادبیات رخ می‌دهد. انگار در این مملکت، شاعری شغل دوم همه شده است. گرچه نباید از یاد برد که شاعران بسیار باکیفیتی هم در این‌سال‌ها رشد کرده‌اند.

او درباره پیشرفت کیفی شعرها در این سال اظهار کرد: می‌شود رفت و همه آثار را خواند و دید که آیا نشانی از پیشرفت وجود دارد یا خیر. کار سختی است؛ اما من جور دیگری به این پرسش نگاه می‌کنم. فکر می‌کنم که اگر اثری ارزش خوانده شدن داشته باشد، نرم‌نرمک سر از خاکستر بیرون می‌آورد و خود را به مخاطبان نشان می‌دهد.

امین با تاکید بر این‌که «هیچ اثر خوبی در درازمدت بی‌مخاطب نمی‌ماند» گفت: به نظرم این شاخص خوبی است؛ تعداد داستان‌ها و شعرهایی که در سال گذشته مطرح شده‌اند، مخاطب داشته‌اند و به اصطلاح ما «دیده شده‌اند» چقدر بوده است و چقدر نویسنده تازه‌کار داشته‌ایم که کار خوب عرضه کرده‌اند؟ چند تا از این آثار، میان مخاطبان شور ایجاد کرده است؟

این داستان‌نویس برنده جایزه گلشیری ادامه داد: اگر این اتفاقات افتاده باشد، سال گذشته را می‌توان سال پر رونق و روبه‌جلو ارزیابی کرد. البته باید بگویم که پیش از این سنجش، هیاهوها و تبلیغات پر سر و صدا را از این معادله حذف کنید. بعضی‌ها خوب بلدند که از «هیچ»، «همه‌چیز» بسازند.

او درباره پیشرفت کمی ادبیات بیان کرد: گمان کنم بله این‌طور است. چندی پیش، کتاب «انجمن نکبت‌زده‌ها»ی من نامزد جایزه‌ غنی‌پور شد. من خبر نداشتم. در سایت جایزه نوشته بود که پنج رمان از میان هزار رمان ارسالی برگزیده شده‌اند. تازه به احتمال زیاد همه داستان‌ها و رمان‌های چاپ‌شده به دستشان نرسیده است. اگر این آمار درست باشد یعنی روزانه به طور متوسط سه تا چهار رمان به چاپ رسیده است.

امین همچنین گفت: من فکر می‌کنم این حجم از انتشار آثار تا حدودی به خاطر عبور از آن هشت سال کذایی است. این شاید واکنشی است به دورانی که اهل قلم دوست ندارند خاطراتش را به یاد بیاورند.

او درباره تغییرات روند دریافت مجوز و زمان بررسی آثار اظهار کرد: من در سال گذشته هیچ رمانی را به وزارت ارشاد نفرستادم در نتیجه نمی‌توانم ارزیابی درستی ارائه کنم. اما شنیده‌ام که دوره‌ رفت و برگشت کتاب، کوتاه‌تر و سخت‌گیری‌ها کمتر شده است. فقط دو کتاب در حوزه سرمایه‌گذاری در بازار بورس به نام «بورس‌باز» و «گاوها و خرس‌ها» نوشته بودم که مجوز هر دو، بدون اصلاحیه، دوروزه صادر شد.

این نویسنده در ادامه بیان کرد: درباره «انجمن نکبت‌زده‌ها» که سال 93 به ارشاد داده بودم، چند مورد اصلاحیه وجود داشت که در صورت اعمال‌شدن، لطمه جدی به کتاب می‌خورد. اما با رایزنی‌هایی که انجام شد به تعامل خوبی رسیدیم. از این نظر تغییر جدی‌ و البته مثبتی ایجاد شده است.

او بسته پیشنهادی کتاب را به آثار ترجمه‌ای اختصاص داد و بیان کرد: سال 94 کتاب‌های خوب زیادی خواندم. خیانت اینشتین - اریک امانوئل اشمیت، جزء از کل - استیو تولتز، مدار رأس‌السرطان - هنری میلر، اعترافات - ژان ژاک روسو و چند تای دیگر که در خاطرم نیست.

امین درباره آثار در دست تالیف و انتشار خود نیز گفت: دو کتاب «گاوها و خرس‌ها» و «هنر جنگ در بازار بورس» را نزد نشر چالش دارم. گمان می‌کنم که به نمایشگاه امسال برسد. رمانی هم در دست نوشتن دارم که معلوم نیست چه زمانی تمام شود.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید