تصویر برگزیده

به کارگردانی هنرمند جوان آملی؛

اجرای نمایشنامه خوانی در کافه گالری کاموی آمل

آرتنا: نمایشنامه خوانی،کابوس های یک پیرمرد بازنشسته خائن ترسو،اثر نادر برهانی مرند و به کارگردانی:مسعود حق پناه در کافه گالری کامو در آمل از ساعت 9 شب روزهای پنجشنبه و جمعه ی آتی،

به گزارش «آرتنا»،نقش خوانان کابوس های یک پیرمرد بازنشسته خائن ترسو،عبارتند از حمید مولوی، مهدیه خزائی، محسن مرعشی، سحر مشرفی، احسان رضایی، آپامه خسروی، مسعود حق پناه،نازلی عالیزاده و مرجان نجارزاده.


توضیحات مسعود حق پناه، نویسنده کارگردان و بازیگر تئاتر راجع به نمایشنامه خوانی و نوع اجرای آن را می شنویم و می خوانیم:
نمايشنامه‌خوانی،شکل جديدی از اجرای نمایشی در تئاتر ايران محسوب می شود كه چند سالی است در محافل مختلف و جشنواره های تئاتر کشور رواج پیدا کرده.با کمی تحقیق در رابطه با پیشینه ، تعریف و چگونگی اجرای نمایشنامه خوانی در ایران ، متوجه وجود برداشت ها و نگرشهای متفاوت و گاه متضادی از این شیوه اجرایی بین اهالی فن و اساتید هنر نمایش ایران میشویم،پس لازم می دانم قبل از هر چیز ، با تکیه بر منبعی معتبر ، توضیح کوتاهی در مورد نمایشنامه خوانی بدهم . میتوان گفت یکی از کاملترین منابع پژوهشی که در این زمینه وجود دارد ، مقاله ایست تحت عنوان < دوجستاره پیرامون نمایشنامه خوانی > که توسط دکتر فرهاد ناظرزاده کرمانی نوشته شده و در شماره 24 نشریه صحنه به چاپ رسیده است .
دكتر ناظرزاده در ابتدای این مقاله،در خصوص تعريف واژه نمايشنامه‌خوانی اینطور می نویسد:يكی از جستارهای ‌آغازينه‌ ی پيرامون‌ نمايشنامه‌خوانی ، آشنايی با واژگانی است كه در اين گفتمان به كار می‌روند . از آنجايی كه تاكنون بيشتر اين واژگان به زبان فارسی مطرح نشده اند ، جای دارد بررسی ، پژوهش و نقد اين هنر ، از واژگان و «اصطلاح‌ شناسی» آغاز گردد . نمايشنامه‌خوانی شايد بتواند برابر نهادی فارسی برای اصطلاح ـ‌ واژه‌ی «درامالوگ» (Dramalogue) باشد. در فرهنگ بزرگ وِبستِر ، اين اصطلاح چنين تعريف شده است : «خواندنِ نمايشنامه ای برای دريافتگری تماشاگر» در بسياری از كتابهای تماشاگانی ، به ويژه در فرهنگهای اصطلاح‌شناسی آن ، از چند اصطلاح هم‌بسته و هم‌پيوند با «درامالوگ» ياد شده است . شـــماری از اين واژگان اصطلاحی عبارت‌اند از :

1. نمايشی‌خوانی (Dramatic Reading)

2. نمايشی خوانی نمايشنامه

3. خواندن نمايشنامه

4.نمايشنامه‌خوانی

5.خواندن نمايشنامه برای همگان (PUBLIC PLAY–READING)

6. خواندن نوشتارهای تماشاگانی

در ادامه این مقاله و در خصوص تعریف محتوایی نمایشنامه خوانی ادامه می دهد : نمايشنامه‌خوانی را می‌توان ريختاری از هنر نمايش دانست كه پديده ای خود ‌‌استوار و خود‌‌ بسنده است و نيز خود آماج و خود ‌‌فرجام . اين چنداچون ، به نمايشنامه‌خوانی ، هستی ويژه ای بخشيده و برخورداری از پی بنيادهای زيباشناسيكی ويژه نيز ، نمودی از همين هستی ويژه است . اين پديده هنری نيز بمانند پديده‌های هنری ديگر ، برای تازه‌جويی ، نوآوری و طرفه‌كاری ، زمينه و گستره دارد و از توانشها و گنجايشهای بايسته برخوردار است و بر همين بنيادها، نقدپذير .


در مقاله ای دیگر ، ساموئل جانسون ، یکی از بزرگترین منتقدان انگلیسی معتقد است : نمایش دراماتیک عبارت است از بازخوانی یک نوشته ، همراه با متفرعاتی که جلوه آن را افزایش یا کاهش دهد . نمایشنامه خوانی با کمترین متفرعات●به قول این منتقد● می تواند جلوه ای حتما متناسب و درخور آن اثر را به مخاطب ارائه کند . در نمایشنامه خوانی عناصری چون طراحی لباس ، صحنه ، نور ، گریم و حرکت حذف می شوند ؛ تنها بازیگری است به همراه نمایشنامه . انسانی نشسته زیر یک لکه نور! ●بدون همه آن متفرعاتی که جانسون به آن اشاره می کند●
بازیگر در نمایشنامه خوانی یکی از ابزار مهم خود یعنی فیزیک و حرکت را تا اندازه زیادی از کف می دهد و باید بتواند در مکانی خالی از هر نوع وسیله ای که در جهت پیشبرد اثر فضاسازی نماید ، با کمترین حرکت ، نشسته بر یک چهارپایه ، دنیای درون نمایشنامه را بسازد و آنچه که ما به عنوان متن(text) و زیر متن(subtext) از یک اثر میشناسیم را  تنها از طریق حس و بیانش به ما منتقل نماید .
بدین ترتیب و با توجه به تمام نکات گفته شده می توان نتیجه گرفت که ،  نمایشنامه خوانی به عنوان یک هنر مستقل و کامل ، یکی از شیوه های اجرایی است که می تواند با کمترین امکانات و هزینه ها انتقال مفهوم کند ، که این موضوع یکی از مهمترین دلایل من برای برگزاری جلسات نمایشنامه خوانی بوده است . مدتهاست که در شهرستانها به دلیل کمبود امکانات ، هزینه بالا و مشکلاتی از این دست ، امکان اجرای آثار نمایشنامه نویسان بزرگ ، از هنرمندان تئاتر سلب شده است و این امر موجب از دست دادن مخاطب و متعاقب آن ضرر مالی و دلزدگی گروه های اجرایی شده است .
یکی دیگر از اهداف من برای راه اندازیه این جریان جذب نیروها و استعدادهای جدید و آشنا شدن مخاطب با تمرینها و جریان تولید یک نمایش است ، به همین دلیل در هر جلسه ی تمرین افراد علاقه مند می توانند شرکت کنند و استعداد و توانایی خود را در این زمینه بسنجند و یا با حضور در جلسات تمرین آزاد ، از نزدیک با روند تولید اثر آشنا شوند . در نهایت برای رونق تئاتر در شهری که به هر دلیل ، تئاتر دغدغه عده بسیار کمی از شهروندان است ، باید فرهنگ دیدن تئاتر را بوجود آورد و این امر مستلزم استفاده از تمامی راهکارها و امکانات موجود می باشد ، من معتقدم برای احیای این هنر رو به موت و رسیدن به مرزهای مقبولیت هیچ تلاشی بیهوده و بی ارزش نیست . یکی از این راهکارها استفاده از روشی ساده تر و اجرا در مکانی عمومی و در بین مردم است . به همین دلیل تصمیم گرفتم تعدادی از آثار شاخص را در کافه گالری کامو با این شیوه اجرا کنم . امیدوارم این جریان اتفاقات خوبی برای تئاتر شهر آمل رقم بزند .

نظرات بینندگان

تعداد نظرات منتشر شده : 3

من
|
25فروردين ماه 1395
0
1
عاااالی.ممنونم از اطلاع رسانی.امید به جا افتادن هرچه بیشتر حرکتهایی اینچنینی
حمید مولوی
|
25فروردين ماه 1395
0
1
عالی... متشکرم از انعکاس خبر
ناشناس
|
27فروردين ماه 1395
0
0
سلام، تشکر از اطلاع رسانی سایت، و هم تشکر از دوستانی که در این زمینه ها و درک بهتر مردم و هنرمندان تلاش میکنند

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید