تصویر برگزیده

حمیدی مقدم :

فیلمسازان باید بتوانند روحانی واقعی و خاکستری را تصویر کنند

آرتنا: حمیدی مقدم گفت: اگر فیلمساز اجازه پیدا کند شخصیت یک روحانی را واقعی و خاکستری نمایش دهد و تاریک و روشنی این شخصیت را با هم به نمایش گذاشت و او را از اشتباه مبرا نکرد، بازخورد خوبی خواهد داشت.

به گزارش «آرتنا»،محمد حمیدی‌مقدم کارگردان و تهیه کننده تلویزیون ، در پاسخ به این سوال که نمایش روحانیت در آثار سینمایی و تلویزیونی چه چالش‌ها و فرصت‌هایی ایجاد می‌کند، گفت: قائل به این نیستم که نمایش روحانیت چه چالش‌هایی را به وجود می‌آورد، چراکه وقتی روحانی به عنوان یکی از شخصیتهای اجتماعی را متمایز کنیم و به این قشر رنگ دیگری جزء واقع‌گرایی معمولی دهیم، قطعاً یا فرمایشی می‌شود، یا گل‌درشت و یا از کادر بیرون می‌شوند. به همین دلیل این شخصیت در آثار نمایشی نچسب از آب در می‌آید و مخاطب آن را باور نمی‌کند.

وی افزود: اگر مثل نمونه‌های غربی، فیلمنامه نویس و فیلمساز ما، روحانی را در بطن جامعه ببینند، به عنوان کارکرد اساسی که در زندگی پیرامون خود دارد و چیز پیچیده‌ای هم نیست همچنان که سال‌ها وجود داشته و دارد و نقش بنیادین خود را انجام داده است، کارهای خوبی حاصل می‌شود.

مجری برنامه «سینما 4» افزود: از زمانی که مسائل فرمایشی و حکومتی و یکسری رانت‌هایی که برخی از فیلمسازان گرفتند، نقش روحانی کمرنگ شده است؛ در واقع نقش روحانی کاریکاتور شده و واقعی و به جزء چند مورد تاثیرگذار نیست.

نمایش روحانی خاکستری در «زیر نور ماه»
وی در ادامه به فیلم سینمایی «زیر نور ماه» اشاره کرد و در این مورد توضیح داد: برای مثال رضا میرکریمی در نمایی در این فیلم به شکل واقعی روحانی نزدیک می‌شود و تاثیرگذاری فیلم پیچیده می‌شود در نتیجه روحانی در فضای خاکستری یعنی سیاه و سفید نشان می‌دهد؛ به این معنی که روحانی اشتباهات فاحش هم دارد درست مثل شخصیت یک انسان عادی.

حمیدی مقدم اضافه کرد: اگر فیلمساز اجازه پیدا کند در این فضا وارد شود و شخصیت یک روحانی را واقعی و خاکستری نمایش دهد و تاریک و روشنی این شخصیت را با هم به نمایش گذاشت و او را از اشتباه مبرا نکرد، بازخورد خوبی خواهد داشت. البته برخی فیلمسازان هم هستند که به شکل‌های غیرواقعی روی می‌آورند و این جذاب نیست و در نتیجه نقش هیچ وقت جا نمی‌افتد.

وی خاطرنشان کرد: اما فیلمسازانی که در این عرصه کوشیده و جسارت کرده و به واقعیت نزدیک شده‌اند، نقش روحانیت را‌‌ همان گونه که بوده را به تصویر کشیدند، مهم این است که فیلمساز بتواند این نقش‌ها را از لایه‌های تاریخی و اجتماعی بیرون بکشد و به شکل درست تصویر کند که تاثیرگذاری خوبی خواهد داشت.

این تهیه کننده تلویزیونی، آثار موجود با رویکرد روحانی را ناقص شمرد و گفت: آثاری که تاکنون درباره روحانی ساخته شده‌اند، به صورتی ناقص بودند و اثری که تاثیرگذاری عمیق داشته باشد در بین این آثار انگشت شمار است.

آثار کشیش محور خارجی بر بستر واقعیت شکل می‌گیرد
وی درباره تفاوت آثار داخلی با خارجی به ویژه غربی در نمایش کشیشان  و روحانیون بیان کرد: سینمای غرب، شخصیت روحانیت را در داستان و فیلمنامه به عنوان یک شخصیت متمایز نمی‌بیند بلکه بخشی از درام و جامعه است که تاثیرگذاری بسیاری بر مخاطب دارد به این دلیل که در بستری از واقعیت نقش می‌گیرد. از جمله این آثار می‌توان به «دره من چه سرسبز بود» به کارگردانی جان فورد که کشیش قصه، در ابتدا یک شهروند است و بعد نقش همراه و مکمل و همیار خانواده را دارد و در فیلم برجسته می‌شود، اشاره کرد.

حمیدی مقدم تصریح کرد: در سینمای غرب مهم این است که به فیلمسازان غربی سفارش ساختن فیلم داده نمی‌شود و بیشتر به فکر این است که کشیش در دنیای مسیحیت به عنوان فردی از افراد جامعه با نظر‌ها و اندیشه‌های خودش قصه را جلو ببرد و در نتیجه شاهدیم که کارکرد درستی در پی دارد.

تصمیم‌گیران اجازه دهند تا فیلمسازان ریسک و جسارت کنند
وی در ادامه سخنانش اظهار کرد: نگاه‌های دولتی و در واقع تصمیم‌گیران در ساختن چنین آثاری، باعث می‌شود که خیلی‌ها خطوط قرمز را اعمال نکنند و اجازه دهند تا فیلمساز ریسک و جسارت داشته تا این پدیده را به شکل واقعی به نمایش درآورند.

این کارگردان و تهیه کننده با اشاره به سادگی زندگی روحانیون در اکثر نقاط کشور، بیان کرد: اگر فیلمسازان ما نگاه جستجوگرانه و کاوشگرانه و مستندگونه داشته باشند و سادگی زندگی روحانیون را به نمایش بگذارند، مخاطب نیز جذب می‌شود.

وی، ضعف فیلمسازان در رصد و شناخت روحانیون را از دیگر آسیب‌های فیلمسازی دانست و افزود: فیلمسازی که نه شخصیت و نه زندگی افراد را نمی‌شناسد و کلیشه‌ها را برای کارش استفاده می‌کند، قاعدتاً نتیجه کارش خوب نخواهد بود و زندگی کلیشه‌ای یک روحانی در قاب تصویر شکل می‌دهد.

حمیدی مقدم در پایان گفت: در این نوع آثار حتی بازیگران هم در رفتار، عکس العمل، می‌میک، حرکت و... کلیشه‌ای هستند که نشأت گرفته از یک کلیشه ثابت است و باید تغییر باید در همه این‌ها رخ دهد تا تاثیر واقعی خود را داشته باشد.

دومین دوره جشنواره «روحانی و سینما» 27 فروردین در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار خواهد شد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید