تصویر برگزیده

حضور متفاوت عمار عاشوری ؛

چگونه می‌شود یک نقش را دیدنی کرد؟

آرتنا: عمار عاشوری بازیگر نمایش «اودیسه» و یکی از اعضا ثابت گروه تئاتر «کوانتوم» این روزها با نقشی متفاوت و در عین حال دشوار بر صحنه تالار حافظ حضور دارد.

به گزارش «آرتنا»،او فرزند یک جانباز به نام «اولیس» است که تمامی شبانه روز و برای ساده‌ترین کارهای روزانه نیاز به کمک دارد.

عاشوری در یادداشت کوتاهی از بازیگری در گروه کوانتوم و از احساسش نسبت به نمایش «اودیسه» نوشت که در زیر آمده است:

« 23فروردین سالروز پرواز یوری گاگارین به فضا بود. روزی که اولین قدم‌های انسان برای شناخت کهکشان برداشته شد. پس از آن تئوری‌های زیادی نوشته شد، اقدامات عملی بسیاری صورت گرفت، اما هرآنچه انسان جلوتر می‌رفت، علامت سوال‌های زیادی پیش رو می‌دید.

هر روز قسمتی از کهکشان را کشف کردیم ، در مقابل قسمتی از زمین را گُم کردیم. انگار قرار است از صفر شروع کنیم.

بازیگری برای من مثل مطالعه‌ی فضا ست. در شروع مطالعه، ذوق زده‌ای، درمیانه حیرت‌زده‌ی وسعت کهکشانی، و در پایان نا اُمید از همه چیز.

وقتی قراره نقشی رو بازی کنم اون قدر ذوق زده هستم که شروع به تخیّل در ابعاد نقش می‌کنم و دائماً با خودم کلنجار می روم که چگونه می‌شود از هیچ، همه چیز ساخت؟ چگونه می‌شود یک نقش را دیدنی کرد؟ چگونه می شود نقش را از فردیّت خارج کرد تا بتواند در تعامل با دیگر نقش‌ها قرار بگیرد؟

جواب ظاهراً ساده است اما انجام دادنش به این سادگی‌ها نیست.

" تمرین. تمرین. نااُمیدی. تمرین. تمرین. تصمیم به کنارکشیدن از کار، تمرین. خستگی. تمرین. عبور از مرز خستگی. تمرین و سرانجام اجرا"

برای پیداکردن گنج، ابتدا باید نقشه‌ی گنج رو داشته باشی. تمرین تئاتر چیزی شبیه به پیداکردن نقشه ی گنجه.

گروه تئاتر کوانتوم همیشه به دنبال راهی برای نفوذ به سیاه چاله‌های ذهن تماشاگر است. از این رو هیچ گاه از تجربه کردن نترسیده‌ایم.

ما به فضای ذهنی تماشاگر سفر می‌کنیم تا ناشناخته‌ها را کشف کنیم. ابتدا از خودمان شروع می‌کنیم بعد یک قدم آن طرف تر را کشف می‌کنیم و سپس قدم‌های بعدی تا به آنچه که می‌خواهیم برسیم. مسلماً این روند زمان بر و با سختی‌های زیادی همراه است و ما همه‌ی مشکلات را به جان می‌خریم.

هدف، اندیشه تماشاگر است نه در حین اجرا بلکه بعد از اجرا و بیرون از سالن نمایش. هدف از اجرای نمایش اودیسه، ذوق زدگی تماشاگر نیست. هدف، کشف وسعت کهکشان ذهن تماشاگر توسط خودش است.

چنانچه به تماشای نمایشه اودیسه آمدید، لطفاً گارد نگیرید و اجازه بدهید ذهن شما را هدف بگیریم.

*" بگو به من

چگونه است شباهت آشکار

میان اصل و سایه

میان چشم و سرمه؟

من، تو هستم

چگونه فرق بگذارم میان اصل و سایه

عمارعاشوری

فروردین 1395

*بخشی از شعر"بگو به من" سروده سعاد محمد الصباح ترجمه عمار عاشوری»

نمایش «اودیسه» نوشته امین طباطبایی با کارگردانی آرش دادگر تا 17 اردیبهشت ساعت 20 در تالار حافظ روی صحنه است.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید