تصویر برگزیده

دربرنامه گفت و گوی فرهنگی مطرح شد؛

صنایع دستی در حاشیه جامعه ماست

آرتنا: برنامه "گفت و گوی فرهنگی" با موضوع«ضرورت احیای صنایع دستی منسوخ»روانه آنتن رادیو گفت و گو شد.

به گزارش «آرتنا»،یک کارشناس صنایع دستی و خراطی در برنامه "گفت و گوی فرهنگی" رادیو گفت و گو عنوان کرد: بیش از هر زمانی نگران از دست رفتن صنایع دستی نفیس خود هستیم و نباید اجازه دهیم نابود شوند اما صنایع دستی در حاشیه جامعه ماست و به عنوان خط اصلی به حساب نمی آید.

برنامه "گفت و گوی فرهنگی" با موضوع«ضرورت احیای صنایع دستی منسوخ» با حضور کارشناسان محمدرضا پورفرزانه حسینی(کارشناس نقاشی قهوه خانه ای)، حسن رحمانی(کارشناس صنایع دستی و خراطی) و هیاس حسینی(کارشناس شیشه گری) روانه آنتن رادیو گفت و گو شد.

در ابتدای این برنامه، پورفرزانه درباره نقاشی قهوه خانه ای و علل از بین رفتن آن گفت: با ورود رادیو، تلویزیون، سینما و تئاتر، کاربرد نقاشی های قهوه خانه ای زیرسوال رفت و از این نوع نقاشی حمایت های لازم صورت نگرفت و نوعی نقاشی خارجی وارد شد. به هر حال نقاشی قهوه خانه ای کار خود را انجام می دهد و در دانشگاه تدریس می شود و به علت بومی بودن نمی توانیم کارکرد آن را فراموش کنیم.

پورفرزانه ادامه داد: آموزش شرط اول است اما برای تدریس چندان موفق نبودم و تعداد دانشجویانی که به گرایش نقاشی قهوه خانه وارد می شدند، کم بودند. این نوع هنرهای سنتی کمتر معرفی شدند. بسیاری از جوانان می خواهند در حیطه نقاشی روایی کار کنند اما منبع مشخصی درباره آن وجود ندارد.

رحمانی در ادامه با بیان اینکه از نظر من صنایع دستی به دو دسته تقسیم می شود، گفت: یک نوع صنایع دستی همان نوعی است که در بازار عرضه می شود و بخشی از صنایع دستی نیز فاخر است و هنرمند برای آن فکر می کند و این نوع از صنایع دستی ماندگار هستند. صنایع دستی موجود در بازار که برای عرضه تولید می شوند، باید براساس نیاز بازار تولید شوند و روزآمد کردن آن یک نیاز غیرقابل انکار است.

وی افزود: ما بیش از هر زمانی نگران از دست رفتن صنایع دستی نفیس خود هستیم و نباید اجازه دهیم نابود شوند حتی اگر تزئینی و روی دیوار باشد و کاربردی نداشته باشد. باید در نظر بگیریم که صنایع دستی در حاشیه جامعه ماست و به عنوان خط اصلی به حساب نمی آید. با حمایت های دولت و مردم شاخه های این هنر می تواند گسترش پیدا کند.

در ادامه هیاس حسینی گفت: متأسفانه در کشورمان خیلی دیر صنایع دستی آکادمیک شد اما این فضا هنوز نتوانسته به اندازه کافی رشد کند. دوم اینکه؛ مردم تعیین می کنند که چه چیزی می ماند و چه چیزی از بین می رود. در تمام کشورهای دنیا درباره یک موضوع خاص جشنواره برگزار می کنند و دولت نیز باید از این موضوع حمایت کند. مردم تا زمانی که شناخت نداشته باشند نمی توانند اثری را درک کنند.

وی افزود: یکی از وظایف صنایع دستی این است که به ما کار یاد دهد و معمولا تحقیقات هیچ کمکی به ما نمی کند. بسیاری به صورت آکادمیک کار کردند و در جریان کار نیستند و درگیر نشده اند.

برنامهگفت‌و‌گوی فرهنگی"  از شنبه تا چهارشنبه ساعت 20:00 روی آنتن شبکه رادیویی گفت و گو می رود. علاقه مندان می توانند فایل صوتی آن را از آرشیو شبکه و رادیو تأمین کنند

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید