تصویر برگزیده

اختصاصی آرتنا

گفت وگو با عرفان زمانی‎ دبیر فستیوال نمایشنامه خوانی

آرتنا: عرفان زمانی:همیشه گروه هایی هستند که نیاز به دیده شدن دارند ولی بنا بر خیلی از دلایل از جمله مسائل مالی قادر به عرض اندام نیستند.

zoom
گفت وگو با عرفان زمانی‎ دبیر فستیوال نمایشنامه خوانی

آرتنا؛ضرورت برگزاری این فستیوال از نگاه شما چیست؟

همیشه گروه هایی هستند که نیاز به دیده شدن دارند ولی بنا بر خیلی از دلایل از جمله مسائل مالی قادر به عرض اندام نیستند. این گونه جشنواره ها امکان دیده شدن رو میده بنده خودم تجربه بسیار خوبی از حضور در یکی از این مدل جشنواره ها رو دارم.

آرتنا؛برای برگزاری این فستیوال چه مراکزی به شما کمک کردند؟

متاسفانه تئاتر در ایران بسیار مظلوم است. این حرفی است که تقریبا همه کسانی که دستی بر آتش دارند قبول دارند. ما نه تنها در تئاتر بلکه کلا در هنر با مشکلات زیادی روبرو هستیم. در کشورهای دیگر مثل ترکیه مثل هند سرمایه‌گذاری‌های کلانی در هنر مخصوصا در ضمینه هنرهای نمایشی می‌شود ولی می‌بینیم که در نهایت خروجی مناسبی تولید نمی‌شود.

ما اصغر فرهادی را داریم که اسکار می‌گیرد پس پتانسیل هست اما عزم و اراده‌ای برای سامان دهی این پتانسیل وجود ندارد. فستیوال ما هم از این قاعده مستثنی نبوده و حمایتی از نهادی یا ارگانی نداشتیم.

آرتنا؛استقبال از فستیوال چگونه بود و چه گروههایی از چه نقاطی شرکت کردند؟

خیلی از انتظار ما بیشتر بوده؛ نزدیک به 160 اثر شرکت کردند که بالای 40 تا از آثار از شهرستان بودند که واقعا جای شکر دارد، این نشان می‌دهد. چقدر تجهیزات ما برای تئاتری‌ها محدود و ناکافی است مخصوصا در شهرستان‌ها

آرتنا؛به نطرتان برگزاری چنین فستیوال‌هایی چه تاثیری در رشد تاتر ما دارد؟

من فکر می‌کنم پله ای تحت عنوان پله اول برای تئاتر در ایران نداریم یا اگه هم داریم جوابگوی همه نیست. هدف اصلی ما از این فستیوال این بود که بتوانیم حداقل پله‌ی اول 29 گروه را بسازیم.

برخی از اساتید به طور کلی با شیوه نمایشنامه‌خوانی مخالفند به نظر شما نمایشنامه خوانی رویکرد جدیدی در تئاتر جهان و به تبع آن ایران است

نویسندگانی هستند که بعضی از آثارشان را برای خوانده شدن می‌نویسند و معتقدند اگر این آثار خوانده شوند بهتر از اجرای صحنه ای جواب خواهند داد. نمایشنامه هائی وجود دارند که  بیشتر حال و هوای گفتاری سنگین و نوشتاری ادبی دارند و در اجرای صحنه ای با مشکلاتی روبرو میشوند ،  گاهی اجرای یک اثر با توجه به عدم وجود امکانات فنی و یا نوع نوشته که بیشتر خواندنیست تا اجرا شدنی ممکن نیست ، گاهی نویسنده تازه کار شناخته نشده ای میخواهد برای اولین بار اقدام به معرفی نمایشنامه های خود کند ، گاهی فرصت برای به صحنه آوردن یک کار به قدری تنگ است که این امر به انجام نخواهد رسید گاهی مسائل مالی امکان اجرا صحنه ای را نمیدهد و دلایل دیگه ای که ما جوانان را مجاب میکند تا نمایشنامه خوانی و به اجرا صحنه ای ترجیح بدهیم

آرتنا؛چه معیارهایی مدنظرتان بود برای انتخاب متون؟

سعی کردیم از متن های خارجی متن های ایرانی دست نویس خود گروه ها و متون ایرانی چاپ شده  از هر کدوم به اندازه یک سوم جدول انتخاب کنیم. اما این نکته را هم بگویم که ما هیچ متنی را رد نکردیم ولی اینگونه در نظر بگیرید که متن‌های انتخاب نشده مناسب جشنواره نبودند.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید