تصویر برگزیده

«هفته موسیقی تلفیقی تهران»

جنوب ازجنوب غربی/پایان هفته موسیقی تلفیقی بااجرای کریستف رضاعی

آرتنا: گروه موسیقی «داماهی» در این کنسرت سعی کرد با بهره ‌گیری از موسیقی‌ قوی، پر رنگ و خوش ضرب حاشیه خلیج‌فارس،‌ صدا و فضایی تازه را در موسیقی امروز ایجاد کند.

به گزارش «آرتنا»،جندی است سومین دوره از «هفته موسیقی تلفیقی تهران» با حضور گروه‌های موسیقی تلفیقی پرطرفدار کشور در بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران برگزار می‌شود.

روز ششم از هفته موسیقی تلفیقی، با حضور «تریو» آرین کشیشی و گروه داماهی برگزار شد. گروه آرین کشیشی از سازبندی مرسوم تریوی جز یعنی پیانو (حمزه یگانه)ُ، درامز (شایان فتحی) و گیتار باس (آرین کشیشی) تشکیل شده بود. این گروه پیش تر در «شب های جز» که به همت سازباز برگزار شد شرکت کرده بودند.

کنار هم قرار گرفتن این افراد به خودی خود جذاب است. آرین کشیشی نوازنده ۲۴ ساله با استعدادی که پس از دارا دارایی تنها کسی است که نوازندگی گیتار باس در سبک جز را به طور جدی دنبال می کند. حمزه یگانه با کوله باری از تجربه در آهنگسازی و نوازندگی، شایان فتحی که نواختن درامز را در کالج های معتبر دنبال کرده است. تنها نکته مهم در مورد شایان فتحی توانایی او در نواختن درامز نیست، او بیشتر از اینکه نوازنده و حفظ کننده ریتم باشد درک درستی از موسیقی دارد. شاید اینکه موسیقی را به صورت آکادمیک یادگرفته و به خوبی سازهای دیگری مانند پیانو هم می نوازد در این توانایی بی تاثیر نباشد.

در این اجرا قطعاتی مانند: جامه درویش و «Approach» از حمزه یگانه اجرا شد. همچنین دو قطعه از موزیسن های مطرح جز یعنی «est» و «john scofield» کاور شد. شیخانی و یک قطعه جدید بدون نام از آرین کشیشی هم بخش دیگری از رپرتوار اجرا بود.

اجرای گروه داماهی به دلیل استقبال زیاد مخاطبان و البته ساماندهی یک «سورپرایز» با یک ساعت تاخیر آغاز شد. در ابتدای این اجرا گروه «جالبوت» به همراه خواننده و نوازنده صاحب سبک بندر عباسی «احمد روان» دو قطعه اجرا کردند.

این که گروه های کوچک یا کمتر شناخته شده، شروع کننده کنسرت گروه های پرمخاطب باشند و به اصطلاح کنسرت آن گروه را «open» کنند در همه جای دنیا وجود دارد و حالا در ایران هم جدی گرفته می شود. برای شروع تک آهنگ جدید داماهی با نام «دیوانه» با شعری از احسان گودرزی انتخاب شده بود.

گروه موسیقی «داماهی» در این کنسرت سعی کرد با بهره ‌گیری از موسیقی‌ قوی، پر رنگ و خوش ضرب حاشیه خلیج‌فارس،‌ صدا و فضایی تازه را در موسیقی امروز ایجاد کند.

موسیقی که «داماهی» ارایه می‌دهد با این که ریشه ‌های عمیقی از موسیقی جنوب غرب ایران را در دل خود دارد اما در عین حال راه خود را از موسیقی بومی هم جدا می‌‌کند. دارا دارایی و گروه همراهش در واقع رنگواره ‌هایی را از موسیقی جنوب می ‌گیرند و در بستر موسیقایی متفاوت، دست به بسط و گسترش آن می‌‌زنند.

رضا کولغانی که در این آلبوم نقش خواننده را ایفا می ‌کند، صدایی خاص با ویژگی‌ های منحصر به فرد ندارد؛ صدای او نه وسعت و حجمی قابل تامل دارد و نه جنس خاص و ویژه ‌ای که به سرعت نظر شنونده را جلب کند. اما صدای او یک ویژگی خاص دارد که بسیاری از خواننده ‌های امروز ندارند و آن صمیمیت و احساسی است که در صدای او وجود دارد و همین صمیمیت و سادگی صدای اوست که باعث می‌ شود، شنونده علی رغم برخورد با یک صدای کاملا معمولی و در پاره‌ای از مواقع فالش و نپخته، تا پایان با او همراه شود. البته ضعف اصلی او وقتی اوج می‌خواند عیان می‌شود و او علی‌رغم کنترل نسبی که بر حنچره‌اش دارد،‌ نمی‌تواند پس از اوج، به درستی فرود آید.     

اما نکته دیگر درباره کولغانی و شیوه خوانش ‌اش، برخورد متفاوت او با ترانه و شعر است. او در بسیاری از مواقع ابیات شعر را جا به ‌جا می ‌کند؛ گاهی اوقات هم بر روی کلمات خاصی می‌ ایستد و مدام بر روی آن‌ ها تاکید می ‌کند. البته مهمترین ویژگی کولغانی،‌ درآوردن لحن شعر است. او لحن و بیان شعر را به درستی ادا می‌کند و سعی می‌کند بار معنایی کلمات را با ترجمه‌ای موسیقایی ارایه دهد.

اما شاید مهمترین ضعف گروه داماهی که در این اجرا در چند مقطع عدم‌هماهنگی بین نوازندگانش مشهود بود، عدم خوانش کلام و موسیقی است. در برخی از قطعاتی که داماهی در این کنسرت به اجرا گذاشت، کلام و موسیقی کاملا در پارادوکس و تضاد حرکت می‌کردند و به عبارتی و کلام و موسیقی حرف همدیگر را زیاد متوجه نمی‌شدند.

رضا کولغانی مانند همیشه از ابتدا حرکت هایی برای اجرا طراحی کرده بود که یکی از مهمترین وجه تمایزهای داماهی با گروه های دیگر است. بیشتر قطعاتی که اجرا شد با کنسرت چند روز پیش این گروه در سالن میلاد مشترک بود. مجید سالاری که برای اجرا و همخوانی در چند قطعه به گروه اضافه شد روز تولدش بود و مخاطبان هم به او تبریک گفتند. گروه در بیشتر قطعات مردم را وادار به همراهی و همخوانی می کرد که به پورشورتر شدن هرچه بیشتر اجرا کمک کرد.

مردن مردانه، دخترک، ترنگ، امون، لنج و بیوه، بمان، برکت از دیگر قطعاتی بود که اجرا شد. همچنین رضا کولغانی (خواننده)ُ، دارا دارایی (گیتار باس)، حمزه یگانه (پیانو، کیبورد، بنجو)، شایان فتحی (درامز) و ابراهیم علوی (گیتار و عود) اعضای داماهی را تشکیل می دهند.

هفته موسیقی تلفیقی که با حمایت نمایندگی «لورآل» برگزار می شود، امشب با اجزای گروه کماکان و کریستف رضاعی به کار خود پایان می دهد.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید