تصویر برگزیده

با فضیلت‌ترین شبِ سال

شب قَدر یا لَیلَةُ القَدر

آرتنا: بنابر روایات، در شب قدر، فرشتگان برای ابلاغ تقدیر سال آینده بر پیامبر(ص) نازل می‌شدند.

شب قدر در باور شیعیان، به احتمال، یکی از شب‌های ۱۹ یا ۲۱ و یا ۲۳ ماه رمضان است. بیشتر اهل سنت شب ۲۷ماه رمضان را شب قدر دانسته‌اند. قرآن در دو سوره قدر و دخان درباره این شب سخن گفته است. ضربت خوردن و شهادت امام علی(ع) در این شب‌ها، بر اهمیت آن‌ها نزد شیعیان افزوده است.

بنابر روایات، در شب قدر، فرشتگان برای ابلاغ تقدیر سال آینده بر پیامبر(ص) نازل می‌شدند. شیعیان با تکیه بر این آموزه روایی و نیز همیشگی بودن شب قدر، بر ضرورت وجود حجت خدا در زمین تا قیامت استدلال کرده‌اند؛ زیرا نزول فرشتگان نیازمند نزولگاه است و در نتیجه، جانشین پیامبر اکرم(ص) که در ویژگی‌هایی مانند عصمت شبیه اوست، تا قیامت در زمین حضور دارد.

مفهوم‌شناسی

قدر کلمه‌ای عربی به معنای اندازه و حد هر چیزی است.در اصطلاح، ویژگی هستی و وجودی و چگونگی آفرینش آن و به عبارت دیگر، اندازه و محدوده وجودی هر چیز را گویند.

دلیل نام گذاری

در این باره که چرا این شب را قدر نامیده‌اند وجوهی ذکر شده است. بنا بر یک وجه در این شب مقدرات بندگان و اندازه و قدر رویدادهای سال تعیین می‌شود؛ همان‌گونه که در آیه۴ سوره دخان آمده است: «فیها یُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَکیم؛ در آن شب هر امری بر طبق حکمت خداوند تنظیم و تعیین می‌گرددبنابر روایاتی پرشمار، در شب قدر مقدرات یک سال انسان‌ها تعیین می‌گردد و رزق‌ها و سرآمد عمرها و امور دیگر مقرر می‌شود. بنابر برخی دیگر از منابع وجه نامگذاری این شب، شرافت و قدر والای آن است؛ زیرا قرآن با آن قدر و ارج خود در این شب بر قلب رسول اکرم(ص) به وساطت فرشته صاحب قدر نازل گردید.

معنای اصطلاحی

در فرهنگ اسلامی، شب قدر یکی از شب‌های سال است که ویژگی و قداست خاصی دارد. بنابر منابع اسلامی هر ساله در این شب تقدیر سال آینده انسان نوشته می‌شود. وقوع برخی حوادث در این شب، بر اهمیت آن افزوده است از جمله گفته‌اند که در این شب، قرآن کریم به صورت یکجا بر قلب پیامبر(ص) نازل شده است. همچنین امام علی(ع) در این شب، به شهادت رسیده و این رویداد، شب قدر را نزد شیعیان اهمیت افزونی داده و آنان در این شب در کنار اهتمام به اعمال مستحبی مانند ذکر و قرائت قرآن، برای آن امام نیز سوگواری می‌کنند.

مفسران قرآن کریم برآنند که شب قدر بنابر ظاهر آیات سوره قدر هر ساله تکرار می‌شود و مراد از آن تنها شب نزول قرآن و عصر پیامبر اسلام(ص) نیست. به علاوه، روایات بسیاری که شاید در حدّ تواتر باشند، این مطلب را تأیید می‌کند.

بنابر برخی روایات، شب قدر از مواهب الهی بر امت اسلام است، چنان که در حدیثی از پیامبر اکرم(ص) آمده است: «خداوند شب قدر را به امت من بخشیده و احدی از امت‌های پیشین از این موهبت برخوردار نبودند.»

شب قدر در قرآن

در قرآن کریم، در دو سوره قدر و دخان درباره شب قدر آیاتی آمده است.

سوره قدر:

إنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیلَةِ الْقَدْرِ وَمَا أَدْرَاک مَا لَیلَةُ الْقَدْرِ لَیلَةُ الْقَدْرِ خَیرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ تَنَزَّلُ الْمَلَائِکةُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کلِّ أَمْرٍ سَلَامٌ هِی حَتَّی مَطْلَعِ الْفَجْرِ (ترجمه: از شب قدر چه آگاهت کرد؟! شب قدر از هزار ماه ارجمندتر است؛ ما آن[=قرآن]را در شب قدر نازل کردیم و چه کس دانست که این شب چیست؟! شب قدر از هزار ماه بهتر است، و فرشتگان و روح در آن، به اذن پروردگار بر هر کاری فرود می‌آیند. [آن شب] تا صبح آسایش و امن است.)

سوره دخان:

وَالْکتَابِ الْمُبِینِ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیلَةٍ مُّبَارَکةٍ إِنَّا کنَّا مُنذِرِینَ فِیهَا یفْرَقُ کلُّ أَمْرٍ حَکیمٍ أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا إِنَّا کنَّا مُرْسِلِینَ رَحْمَةً مِّن رَّبِّک إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ[۶] (ترجمه: سوگند به کتاب روشنگر؛ به راستی ما آن را در شبی مبارک فروفرستادیم زیرا که به حقیقت هشداردهنده بودیم. در آن شب که هر امری با حکمت معین و ممتاز و جدا می‌گردد. تعیین آن امر البته از سوی ما خواهد بود، که ما رسولان را فرستاده بودیم و این از رحمت و مهربانی پروردگار توست، به راستی او شنونده داناست.)

شب قدر و امام زمان(ع)

در منابع روایی شیعه، به شب قدر برای اثبات وجود و زنده بودن امام زمان(ع) استدلال کرده‌اند. بنابر این روایات، در شب قدر، فرشتگان برای ابلاغ تقدیر سال آینده بر پیامبر(ص) نازل می‌شدند. از آنجا که شب قدر در تمام سال‌ها جاری است و مختص به زمان پیامبر(ص) نیست، پس از ایشان، فرشتگان بر جانشین او، امام معصوم، نازل می‌شدند که شبیه‌ترین شخص به او است. شیعه از این آموزه که شب قدر همیشگی است و نزول فرشتگان در این شب، حتمی است و از طرفی، این نزول نیازمند نزولگاهی قابل است، به وجود حجت در تمام زمان‌ها تا قیامت استدلال کرده‌اند. برخی از روایات یاده شده به قرار زیر است:

روایتی از امام باقر(ع): «یا معشر الشیعة! خاصموا بسورة انا انزلناه تفلجوا. فوالله انها لحجة الله تبارک و تعالی علی الخلق بعد رسول الله صلی الله علیه و آله و انها لسیدة دینکم و انها لغایة علمنا: ای جماعت شیعه! علیه مخالفان خود به سوره انا انزلناه استناد کنید که پیروز خواهید شد. سوگند به خدا که این سوره برای حجت خداوند تبارک و تعالی بعد از رسول است. این سوره همانا مدرک دین شما و نهایت علم ما است.»

روایتی از ابن عباس: «قال علی:ان لیلة القدر فی کل سنة و انه ینزل فی تلک الیلة امر السنة و ان لذلک الامر ولاة بعد رسول الله صلی الله علیه و آله. فقلت: من هم ؟ فقال: انا و احد عشر من صلبی ائمة محدثون.علی بن ابی طالب گفت: در هر سال شب قدری هست که در آن شب امر یک سال نازل می‌شود. برای آن والیانی است بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله. پرسیدم: آنان چه کسانی هستند؟ گفت: من و یازده تن از پشت من که همگی امام و محدَّث‌اند.»

تقریر استدلالی که از مجموع روایات اقامه کرده‌اند، چنین است:

  1. در شب قدر، مقدرات یک سال بر پیامبر اکرم(ص) نازل می‌شده است.
  2. شب قدر مختص به زمان پیامبر(ص)نیست و هر ساله تا قیامت جاری است.
  3. برای نزول فرشتگان و مقدرات الهی در شب قدر به نزولگاهی شبیه پیامبر در صفاتی مانند عصمت نیاز است.
  4. این محل نزول، بنابر روایات، امامان معصوم اهل بیت(ع)است.

نتیجه: در زمان حاضر نیز به ناچار باید یک امام معصوم در حیات باشد که نبابر روایات، او مهدی(ع) آخرین امام معصوم است.

تعیین شب قدر

در منابع دینی اسلام، به این که شب قدر کدام شب سال است تصریح نشده و مسلمانان با نگاه به قرائن و شواهد موجود در قرآن، احتمالاتی را مطرح ساخته‌اند. با این حال، در برخی روایات نقل شده از امامان(ع) نشانی‌هایی به نسبت دقیق از این شب می‌توان یافت.

دیدگاه شیعه

بنابر روایات شیعه شب قدر یکی از سه شب ۱۹، ۲۱ یا ۲۳ ماه رمضان است؛ اما احتمال شب ۲۳ بیش‌تر است و از این رو ابن بابویه صدوق گفته است: «بزرگان ما درباره شب قدر، همه یک سخن‌اند که شب بیست و سوم ماه رمضان است.» بنابر یک روایت از امام صادق(ع) شب قدر تا قیامت باقی است و در ماه رمضان واقع است. بنابر روایتی دیگر، تقدیر در شب نوزدهم و ابرام (تأکید بر تقدیراتی که شده است) در شب بیست و یکم و امضا در شب بیست و سوم است.

دیدگاه اهل سنت

اهل سنت معتقدند که شب قدر طبق حدیث نبوی، یکی از ده شب آخر ماه رمضان است و بر اساس احادیث کتب صحاح خویش غالبا شب بیست و هفتم را شب قدر می‌دانند و در آن شب به دعا و شب زنده داری می‌پردازند. برخی اهل سنت اظهار داشته‌اند که تا زمان زندگی حضرت محمد(ص) شب قدر در هر سال تکرار می‌شد اما از آن پس دیگر شب قدری نیست. به گفته برخی دیگر، شب قدر شبی جاری در تمام سال است و در هر سال شبی نامعلوم است. این شب در سال بعثت در ماه رمضان بوده اما در سال‌های دیگر ممکن است در دیگر ماه‌ها باشد.

فضایل شب قدر

در قرآن کریم، سوره‌ای کامل به توصیف و ستایش شب قدر اختصاص یافته و بدین نام خوانده شده است. برخی از فضایل این شب در قرآن و حدیث عبارتند از:

از هزار ماه بهتر: قرآن تصریح کرده است که این شب از هزار ماه بهتر است: «لَیلَةُ القَدرِ خَیرٌ مِن اَلفِ شَهرٍ» و در صحیفه سجادیه (دعای ۴۴) آمده: «فَضلُ لَیلَةٌ واحِدَةُ مِن لَیالیهِ، عَلَی لَیالی اَلفَ شَهرٍ و سشَّماهَا، لَیلَةَ القَدرِ؛ فضیلت یکی از شب‌های آن (ماه رمضان) از شب‌های هزار ماه برتر است؛ شبی که خدا آن را شب قدر نام نهاد.

شب نزول قرآن: بنابر قولی، از مجموع برخی آیات قرآن و طبق روایات موجود، قرآن کریم در شب قدر به صورت یکباره از لوح محفوظ به آسمان دنیا یا بیت المعمور و یا قلب پیامبر اکرم(ص) نازل شده است. این را در اصطلاح علوم قرآنی نزول دفعی (یکباره) و نزول اجمالی قرآن می‌گویند. اما قرآن یک نزول تدریجی و تفصیلی هم دارد، که طی ۲۳ سال دوران نبوت پیامبر اسلام(ص) به صورت الفاظ نازل شده است.

شب آمرزش گناهان: از پیامبر خدا(ص) روایت کرده‌اند: «هر کس شب قدر را احیا کند و مؤمن باشد و به روز جزا اعتقاد داشته باشد، تمامی گناهانش آمرزیده می‌شود.»

قلب ماه رمضان: در روایتی از امام صادق(ع) آمده است: «... شمار ماه‌های سال نزد خداوند، دوازده ماه است و سر آمد ماه‌ها، ماه رمضان است و قلب ماه رمضان، لیلة القدر است.»

سَرور شب ها: از پیامبر(ص) نقل کرده‌اند: «لَیلَةُ القَدرِ سَیدَةُ اللَّیالِی؛ شب قدر، سَروَر شبهاست.»

فضیلت روزهای قدر

بنابر منابع روایی و فقهی، روزهای قدر نیز همانند شبهای آن گرانقدر و با فضیلت‌اند.

اعمال مستحب شب‌های قدر

اعمال شب‌های قدر بر دو نوع است:

یکم:اعمالی که در هر سه شب انجام می‌شود و به اعمال مشترک معروف است.

دوم:اعمالی که مخصوص هر یک از شب‌های نوزدهم، بیست و یکم و بیست و سوم است.

اعمال مشترک لیالی قدر

غسل

دو رکعت نماز، در هر رکعت بعد از حمد، هفت مرتبه سوره توحید خوانده می‌شود و نمازگزار بعد از اتمام نماز هفتاد مرتبه اَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَاَتُوبُ اِلَیهِ می‌گوید.

احیا داشتن (بیدار ماندن و عبادت کردن) در این شب‌ها.

صد رکعت نماز

خواندن دعای «اَللهمَّ اِنّی اَمسیتُ لَکَ عَبداً

قرائت دعای جوشن کبیر

خواندن سوره‌های دُخان و قدر

زیارت امام حسین«ع»

قرآن به سر گرفتن و خدا را به چهارده معصوم سوگند دادن: قرآن مجید را باز کند و در برابر خود گرفته و بگوید: اَللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُک بِکتَابِک الْمُنْزَلِ وَ مَا فِیهِ وَ فِیهِ اسْمُک الْأَکبَرُ وَ أَسْمَاؤُک الْحُسْنَی وَ مَا یخَافُ وَ یرْجَی أَنْ تَجْعَلَنِی مِنْ عُتَقَائِک مِنَ النَّارِ.

سپس قرآن کریم را بر سر گرفته و این مناجات را بخواند: اَللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الْقُرْآنِ وَ بِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ وَ بِحَقِّ کلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِیهِ وَ بِحَقِّک عَلَیهِمْ فَلا أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّک مِنْک.

آنگاه هر کدام از قَسَم‌های زیر را ده بار گفته و در پایان حاجات خود را از خداوند طلب کند:

«بِکَ یا اَللهُ،بِمُحَمَّدٍ،بِعَلِی،بِفاطِمَةَ،بِالْحَسَنِ،بِالْحُسَینِ،بِعَلِی بْنِ الْحُسَینِ،بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِی،بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ،بِمُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ،بِعَلِی بْنِ مُوسی،بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِی،بِعَلِی بْنِ مُحَمَّدٍ،بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِی،بِالْحُجَّةِ»

اعمال شب نوزدهم

  صد بار ذکر اَستَغفِرُاللهَ رَبّی و اَتوبُ اِلیهِ

  صد بار ذکر اَلّلهُمَّ العَن قَتَلَةَ اَمیرِالمُؤمِنینَ

دعای: اَللّهُمَّ اْجْعَلْ فیما تَقْضی وَتُقَدِّرُ مِنَ الاَْمْرِ الْمَحْتُومِ، وَفیما تَفْرُقُ مِنَ الاَمْرِ الحَکیمِ فی لَیلَهِ الْقَدْرِ، وَفِی الْقَضآءِ الَّذی لا یرَدُّ وَلا یبَدَّلُ، اَنْ تَکْتُبَنی مِنْ حُجّاجِ بَیتِکَ الْحَرامِ، اَلْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ، اَلْمَشْکُورِ سَعْیهُمْ، اَلْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ، اَلْمُکَفَّرِ عَنْهُمْ سَیئاتُهُمْ، وَاجْعَلْ فیما تَقْضی وَتُقَدِّرُ، اَنْ تُطیلَ عُمْری، وَتُوَسِّعَ عَلَی فی رِزْقی، وَتَفْعَلَ بی‌کَذا وَکَذا.(به جای کلمه کذا و کذا، حاجت خود را بیان کند)

دعای: یا ذَا الَّذِی کانَ قَبْلَ کلِّ شَیءٍ ثُمَّ خَلَقَ کلَّ شَیءٍ ثُمَّ یبْقَی وَ یفْنَی کلُّ شَیءٍ یا ذَا الَّذِی لَیسَ کمِثْلِهِ شَیءٌ وَ یا ذَا الَّذِی لَیسَ فِی السَّمَاوَاتِ الْعُلَی وَ لاَ فِی الْأَرَضِینَ السُّفْلَی وَ لاَ فَوْقَهُنَّ وَ لاَ تَحْتَهُنَّ وَ لاَ بَینَهُنَّ إِلَهٌ یعْبَدُ غَیرُهُ لَک الْحَمْدُ حَمْداً لاَ یقْوَی عَلَی إِحْصَائِهِ إِلاَّ أَنْتَ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلاَةً لاَ یقْوَی عَلَی إِحْصَائِهَا إِلاَّ أَنْتَ

اعمال شب بیست و یکم

خواندن دعاهایی که مربوط به دهه آخر ماه رمضان است.

دعای: یا مُولِجَ اللَّیلِ فِی النَّهارِ، وَمُولِجَ النَّهارِ فِی اللَّیلِ، وَمُخْرِجَ الْحَی مِنَ الْمَیتِ، وَمُخْرِجَ الْمَیتِ مِنَ الْحَی، یا رازِقَ مَنْ یشآءُ بِغَیرِ حِساب، یا اَللهُ یا رَحْمنُ، یا اَللهُ یا رَحیمُ، یا اَللهُ یا اَللهُ یا اَللهُ، لَکَ الاَْسْمآءُ الْحُسْنی، وَ الاَْمْثالُ الْعُلْیا، وَالْکِبْرِیآءُ وَالاْلاءُ، اَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّی عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد، وَ اَنْ تَجْعَلَ اسْمی فی هذِهِ اللَّیلَهِ فِی السُّعَدآءِ، وَ رُوحی مَعَ الشُّهَدآءِ، وَاِحْسانی فی عِلِّیینَ، وَاِسآئَتی مَغْفُورَهً، وَاَنْ تَهَبَ لی یقیناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبی، وَاِیماناً یذْهِبُ الشَّکَّ عَنّی، وَتُرْضِینی بِما قَسَمْتَ لی، و آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَهً، وَ فِی الاْخِرَهِ حَسَنَهً، وَ قِنا عَذابَ النّارِ الْحَریقِ، وَارْزُقْنی فیها ذِکْرَکَ وَ شُکْرَکَ، وَ الرَّغْبَهَ اِلَیکَ وَ الاِْنابَهَ، وَ التَّوْفیقَ لِما وَفَّقْتَ لَهُ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّد عَلَیهِ وَ عَلَیهِمُ السَّلامُ.

دعای: اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد، وَاقْسِمْ لی حِلْماً یسُدُّ عَنّی بابَ الْجَهْلِ، وَهُدی تَمُنُّ بِهِ عَلَی مِنْ کُلِّ ضَلالَه، وَغِنی تَسُدُّ بِهِ عَنّی بابَ کُلِّ فَقْر، وَقُوَّهً تَرُدُّ بِها عَنّی کُلَّ ضَعْف، وَعِزّاً تُکْرِمُنی بِهِ عَنْ کُلِّ ذِلَّه، وَرِفْعَهً تَرْفَعُنی بِها عَنْ کُلِّ ضَعَه، وَاَمْناً تَرُدُّ بِهِ عَنّی کُلَّ خَوْف، وَعافِیهً تَسْتُرُنی بِها مِنْ کُلِّ بَلاء، وَعِلْماً تَفْتَحُ لی بِهِ کُلَّ یقین، وَیقیناً تُذْهِبُ بِهِ عَنّی کُلَّ شَکٍّ، وَدُعآءً تَبْسُطُ لی بِهِ الاِْجابَهَ فی هذِهِ اللَّیلَهِ، وَفی هذِهِ السّاعَهِ السّاعَهِ السّاعَهِ یا کَریمُ، وَ خَوْفاً تَنْشُرُ لی بِهِ کُلَّ رَحْمَه، وَعِصْمَهً تَحُولُ بِها بَینی وَ بَینَ الذُّنُوبِ، حَتّی اُفْلِحَ بِها بَینَ الْمَعْصُومینَ عِنْدَکَ، بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.

صلوات بسیار بر محمد آل محمد و لعنت بر ظالمان و غاصبان حقوق آل محمّد و بر قاتل امیرمؤمنان(ع)

دعای: وَ أسْألُکَ بِجَمیعِ ما سَأَلْتُکَ وَ ما لَمْ أَسْأَلْکَ مِنْ عَظیمِ جَلالِکَ، ما لَوْ عَلِمْتُهُ لَسَأَلْتُکَ بِهِ، أَنْ تُصَلِّی عَلی مُحَمَّد وَ أَهْلِ بَیتِهِ، وَ أَنْ تَأْذَنَ لِفَرَجِ مَنْ بِفَرَجِهِ فَرَجُ أَوْلِیائِکَ وَ أَصْفِیائِکَ مِنْ خَلْقِکَ، وَ بِهِ تُبیدُ الظّالِمینَ وَ تُهْلِکُهُمْ، عَجِّلْ ذلِکَ یا رَبَّ الْعالَمینَ.

اعمال شب بیست و سوم

خواندن دعاهایی که مربوط به دهه آخر ماه رمضان است.

خواندن سوره‌های عنکبوت، روم و دُخان

هزار مرتبه خواندن سوره قدر

خواندن دعاهای جوشن کبیر، مکارم الاخلاق و افتتاح

غسلی در ابتدای شب و غسلی در انتهای آن

دعای: اَللَّهُمَّ امْدُدْ لِی فِی عُمُرِی وَ أَوْسِعْ لِی فِی رِزْقِی وَ أَصِحَّ لِی جِسْمِی وَ بَلِّغْنِی أَمَلِی وَ إِنْ کنْتُ مِنَ الْأَشْقِیاءِ فَامْحُنِی مِنَ الْأَشْقِیاءِ وَ اکتُبْنِی مِنَ السُّعَدَاءِ فَإِنَّک قُلْتَ فِی کتَابِک الْمُنْزَلِ عَلَی نَبِیک الْمُرْسَلِ صَلَوَاتُک عَلَیهِ وَ آلِهِ یمْحُو اللَّهُ مَا یشَاءُ وَ یثْبِتُ وَ عِنْدَه‌ام الْکتَابِ

دعای: اَللَّهُمَّ اجْعَلْ فِیمَا تَقْضِی وَ فِیمَا تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِیمَا تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَکیمِ فِی لَیلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِی لا یرَدُّ وَ لا یبَدَّلُ أَنْ تَکتُبَنِی مِنْ حُجَّاجِ بَیتِک الْحَرَامِ فِی عَامِی هَذَا الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْکورِ سَعْیهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُکفَّرِ عَنْهُمْ سَیئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِیلَ عُمْرِی وَ تُوَسِّعَ لِی فِی رِزْقِی

دعای: یا بَاطِنا فِی ظُهُورِهِ وَ یا ظَاهِرا فِی بُطُونِهِ وَ یا بَاطِنا لَیسَ یخْفَی وَ یا ظَاهِرا لَیسَ یرَی یا مَوْصُوفا لا یبْلُغُ بِکینُونَتِهِ مَوْصُوفٌ وَ لا حَدٌّ مَحْدُودٌ وَ یا غَائِبا [غَائِبُ] غَیرَ مَفْقُودٍ وَ یا شَاهِدا [شَاهِدُ] غَیرَ مَشْهُودٍ یطْلَبُ فَیصَابُ وَ لا یخْلُو [لَمْ یخْلُ] مِنْهُ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَا بَینَهُمَا طُرْفَةَ [طَرْفَةَ] عَینٍ لا یدْرَک بِکیفٍ [بِکیفَ] وَ لا یؤَینُ بِأَینٍ [بِأَینَ] وَ لا بِحَیثٍ [بِحَیثُ] أَنْتَ نُورُ النُّورِ وَ رَبُّ الْأَرْبَابِ أَحَطْتَ بِجَمِیعِ الْأُمُورِ سُبْحَانَ مَنْ لَیسَ کمِثْلِهِ شَیءٌ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ هَکذَا وَ لا هَکذَا غَیرُهُ

خواندن دعای سلامتی امام زمان(عج): اَللّهُمَّ کنْ لِوَلِیک الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنْ صَلَواتُک عَلَیهِ وَعَلی آبائِهِ فِی هذِهِ السَّاعَةِ وَفی کلِّ ساعَة وَلِیاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلِیلاً وَعَیناً حَتَّی تُسْکنَهُ أَرْضَک طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فِیها طَوِیلاً

منبع: ویکی فقهَ

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید