تصویر برگزیده

با انتشار شعر ضد اسرائیلی گراس؛

قدس فراموش نمی‌شود/تیری بر قلب اسرائیل

آرتنا: شعر «گراس» آلمانی تیری بر قلب اسرائیل؛ قلم‌هایی که روشنگری کردند.

به گزارش «آرتنا»،سیاست‌های تجاوزکارانه اسرائیل حتی بر برخی اندیشمندان و شخصیت های معروف غربی هم پوشیده نیست به گونه‌ای که بسیاری از آنها در انتقاد از ددمنشی‌های این رژیم آثاری ماندگار را از خود به جا گذاشتند که همچون تیری بر قلب این رژیم فرود آمده است.

چندین دهه است که رژیم غاصب اسرائیل با حمایت از سازمان های بین المللی و به اصطلاح مدافع حقوق بشر، سرزمین فلسطین را اشغال کرده و آشکارا بدترین جنایات و فجایع را بر سر فلسطینیان مظلوم می آورد.

ظلم و ستم این رژیم به ویژه تحت نخست وزیری بنیامین نتانیاهوی شدیدا افراطی به اندازه ای برای جهانیان آشکار شده که در دهه اخیر شاهد انتقادات شدید و آشکاری حتی از طرف شخصیت ها و  اندیشمندان غربی علیه سیاست های ددمنشانه و اشغالگرانه این رژیم بوده ایم.

یکی از این شخصیت ها "گونتر ویلهلم گراس"، نویسنده و شاعر آلمانی و برنده جایزه ادبی نوبل در سال 1999 است که جوایز بی‌شمار و همچنین دکترای افتخاری دانشگاه‌های آمریکا را به عنوان نویسنده برجسته و هنرمند پیکرتراش کسب کرد. وی در سن 87 سالگی در بیمارستانی در شهر لوبک از دنیا رفت.

این شاعر و اندیشمند مشهور آلمانی در سال 2012 با انتشار شعری ضد اسرائیلی با عنوان «آنچه باید بگوییم» در چندین رسانه و نشریه آلمانی و غربی توجه جهانیان را به خود جلب نموده و خشم حامیان این رژیم اشغالگر و سران صهیونیست را برانگیخت.

وی در این شعر که واکنش‌های فراوانی داشت اسرائیل را جنایتکار خطاب کرده  و این پرسش را مطرح کرد که اسرائیل با دارا بودن زرادخانه های هسته ای چگونه می تواند خواستار پایان بخشیدن به برنامه های هسته ای ایران باشد.

"گونتر گراس" در حالی با انتشار این شعر در سال 2012 اندیشه های ضد اسرائیلی خود را آشکار کرد که پیش از آن در اظهار نظری گفته بود  سال ها از انتقاد نسبت به برنامه هسته ای اسرائیل اجتناب کرده است زیرا از آن بیم داشته که به یهود ستیزی متهم شود.

او در این شعر ابراز عقیده کرده است که «اسرائیل هسته ای، صلح شکننده ای را که در جهان وجود دارد تهدید می کند». وی همچنین خواستار کنترل بدون مانع و دائم فعالیت های هسته ای اسرائیل از طریق یک سازمان و نهاد بین المللی شد.

گونتر گراس بعد از حملات گسترده‌ای که به شعرش صورت گرفت، گفته بود که در رسانه‌های آلمانی یک مبارزه هدایت‌شده علیه او به راه افتاده است که به سود دموکراسی و آزادی بیان نیست.

وی بارها تاکید کرد که هیچگاه مواضعی که علیه اسرائیل گرفته است را پس نخواهد گرفت.

گراس همچنین تاکید کرد: «افراد بی‌شماری هستند که نظر مرا تائید می‌کنند، اما نظر آنها به رسانه‌های جمعی راه پیدا نمی‌کند.»

این اظهار نظر گراس حاکی از این بود که ظلم و سیاست های اشغالگرانه رژِیم اشغالگر قدس مسئله ای تایید شده حتی در بین غربی هاست که البته بنا به دلایل مختلفی معمولا آشکارا بیان نمی شود.

این شاعر آلمانی همچنین معتقد بود: «در دنیا تنها چند کشور معدود هستند که مثل اسرائیل به قطعنامه‌های شورای امنیت بی‌اعتنایی می‌کنند.»

وی ابراز عقیده کرد که اسرائیل اشغالگر سالهاست که سرزمین ملتی دیگر را اشغال و آنها را آواره کرده است و با آنها مانند شهروند درجه دو رفتار می‌کند و  اسرائیل قدرت هسته‌ای است اما هیچ کنترلی بر آن وجود ندارد.

انتشار شعر گراس به عنوان برنده جایزه ادبی نوبل در عین روشنگری خاصی که برای افکار عمومی داشت، خشم سران رژیم صهیونیستی را برانگیخت به گونه ای که نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی در اظهار نظری در یک رسانه‌ آلمانی گفته بود: به نظرم "گونتر گراس" خشم مطلقی را نشان می‌دهد. این خشم از یک برنده جایزه نوبل ادبیات آمده است نه از یک کودک طرفدار حزب نئونازی. این اشعار نیازمند پاسخی بسیاری قوی است.

نخست وزیر اسرائیل اشعار گراس را ضربه ای عمیق به رژیم صهیونیستی توصیف کرد.

"پیتر استراتینسکی"، سخنگوی جنبش صلح آلمان نیز در آن زمان در واکنش به شعر گراس گفت: نباید از اظهارات ضد اسرائیلی گراس انتقاد کرد؛ بلکه باید سیاستمدارانی را مورد انتقاد قرار داد که با تشدید تحریم ها علیه ایران تنش در خاورمیانه را افزایش داده اند.

وی افزود: گراس حقیقت را در مورد برنامه هسته ای مخفیانه اسرائیل بیان کرده است؛ زیرا رژیم صهیونیستی بیش از 250 کلاهک اتمی در اختیار دارد و از پیوستن به پیمان عدم تکثیر تسلیحات هسته ای سرباز می زند، همچنین اجازه بازدید ناظران از تاسیسات هسته ای خود را نمی دهد.

"هنریک برودر" ، نویسنده یهودی و مشهور آلمانی، نیز یکی دیگر از شخصیت های منتقد اسرائیل است. او نویسنده، طنز پرداز و روزنامه نگار آلمانی یهودی و لهستانی تبار است که چند سال پیش به سیاست‌های رژیم اشغالگر قدس اعتراض کرده و با اعلام مسلمان شدن خود و تغییر نام خود به «هنریک محمد برودر» آخرین تیر خلاصی را به قلب اسرائیلی‌ها زد.

این نویسنده آلمانی که با کتاب‌های طنزش مشهور شده است، در مقاله‌ای با عنوان «اشلسویگ هولشتاین را به یهودیان بدهید» در نسخه آن‌لاین "اشپیگل" و روزنامه "دی ولت" نوشت: «اگر چیزی به نام عدالت تاریخی در این جهان وجود می‌داشت، آنگاه اسرائیل باید در  ایالت اشلسویگ-هولشتاین یا در بایرن تشکیل می‌شد و نه در فلسطین ...»

هلن توماس، نویسنده و روزنامه‌نگار پیشکسوت آمریکایی، نیز یکی از منتقدین غربی اسرائیل بود. هلن  که اولین خبرنگار زن کاخ سفید بود، در طول ماموریت خود، 10 رئیس جمهور آمریکا را همراهی کرد. وی نزدیک به 50 سال به عنوان خبرنگار در کاخ سفید مشغول فعالیت بود. توماس در 20 ژوئیه 2013 میلادی در سن 92 سالگی چشم از جهان فرو بست.

این نویسنده زن سالخورده  آمریکایی در سال 2010، در اظهاراتی انتقادی درباره رژیم اسرائیل گفته بود: آنها باید گورشان را از فلسطین گم کنند و به خانه‌هایشان در آلمان، لهستان و آمریکا بازگردند.

پس از فشارهای زیادی که به او وارد شد به صورت صوری  از گفته های خود ابراز پشیمانی کرد ولی سرانجام در یک مصاحبه رادیویی گفت: شما نمی‌توانید در این کشور از اسرائیل انتقاد کنید و زنده بمانید و او هنوز همان احساس را در رابطه با وحشی خویی و تجاوزگری اسرائیل دارد.

«هلن توماس» 92 ساله  در حالی درگذشت که از سال 2010 به بعد به دلیل انتشار اظهارات ضداسرائیلی‌اش از تیم رسانه‌ای کاخ سفید کنار گذاشته شده بود.

وی تا آخرین روز عمرش از سوی گروه‌های صهیونیستی به مواضع یهودستیزانه متهم شد، در حالی که وی بارها گفته بود که ضدیهودیان نیست و تنها می‌گوید اسرائیلی‌ها باید به زادگاه‌های اصلی‌شان بازگردند و فلسطین را به صاحبانش بسپارند.

توماس در دوران کاری درازمدتش ده‌ها جایزه مختلف گرفت و 30 مدرک افتخاری نیز دریافت کرد. او در سال 1976 در فهرست 25 زن تأثیرگذار آمریکا قرار گرفت.

مدال افتخار سازمان آزادی‌بخش فلسطین یکی از آخرین جوایزی بود که «هلن توماس» به پاس دفاع همیشگی از فلسطین در آوریل 2012 دریافت کرد.

«هنینگ مانکل» هم نویسنده مشهور سوئدی بود که همراه هشت تن دیگر از هموطنانش که بر عرشه یکی از کشتی‌های کمک رسانی به غزه بودند، توسط نیروهای امنیتی اسرائیل دستگیر شدند.

مانکل برای چند دهه خود را به عنوان یک فعال سیاسی و اجتماعی معرفی کرده است. او در اعتراضات سال 1968 علیه جنگ ویتنام و همین‌طور اعتراض علیه رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی شرکت فعال داشته است.

مانکل از مدافعان حقوق مردم فلسطین بوده و بارها به به این کشور سفر کرد. او در مصاحبه‌ای گفته است: «اسرائیل تکرار نظام منفور آپارتاید است که زمانی سیاهان آفریقا را در کشور خودشان شهروند درجه دو محسوب می‌کرد.» . وی در 5 اکتبر 2015 میلادی  در سن 67 سالگی درگذشت.

 

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید