تصویر برگزیده

محدثی خراسانی:

شاعر، چند غزل نیست بلكه یك مجموعه فرهنگی است

آرتنا: مصطفی محدثی خراسانی، شاعر، اظهار كرد: به جوان‌ها توصیه می‌كنم در برابر وسوسه انتشار زودهنگام كتاب مقاومت كنند.

به گزارش «آرتنا»، یكی دیگر از سلسله‌نشست‌های كارگاهی شعر سپید با مدیریت مصطفی علیپور، عصر سه‌شنبه بیست و دوم تیرماه 1395 در حوزه هنری برگزار شد. مهمان ویژه این نشست، مصطفی محدثی خراسانی، شاعر كتاب‌هایی چون «سلوك باران»، «شاعران پروازی» و «هزار مرتبه خورشید» بود كه درباره راه و رسم شاعری سخنانی را مطرح كرد.

وی درباره فواید انجمن‌های ادبی و بهره گرفتن از محضر بزرگان بیان كرد: مسیر شعر، صرفا كسب اطلاعات نیست بلكه نوعی سیر و سلوك است كه در انجمن‌های ادبی و نشست و برخاست با شاعران حاصل می‌شود. اینكه كسی تنها بنشیند و كتاب بخواند، او را به جامعیتی كه لازمه شخصیت شاعر است نمی‌رساند.

محدثی خراسانی تاكید كرد: شاعر، چند غزل نیست بلكه یك مجموعه فرهنگی است. ما از گذشته سنت استاد و شاگردی را داشته‌ایم و این در محضر بزرگان رشد یافتن است كه می تواند یك نفر را علاوه بر سواد علمی، دارای منش شاعرانه كند كه این منش شاعرانه و یاد گرفتن فضائل اخلاقی بسیار مهم است.

این شاعر درباره عجله برخی شاعران جوان برای انتشار زودهنگام كتاب نیز توضیح داد: توصیه من این است كه در مقابل وسوسه انتشار كتاب مقاومت كنید. تا زمانی كه استادان شما توصیه نكرده‌اند دست به این كار نزنید و بدانید وقت برای این كار زیاد است. یادم می‌آید استاد ذبیح‌الله صاحب‌كار در 72 سالگی هم می گفت هنوز برای انتشار اولین كتابم زود است، تا اینكه دیگران اصرار كردند و آثار ایشان را منتشر كردند.

وی با اشاره به اینكه لازم است هر شاعری خودش باشد، افزود: اگر می خواهیم كلمات، اصطلاحات و مضامین تازه‌ای در شعر داشته باشیم، لازم است هركس خودش باشد. اگر بخواهیم به تقلید از گذشتگان رو بیاوریم، جز اینكه در دام تكرار بیفتیم حاصلی ندارد؛ زیرا آن ها حرف‌های خودشان را زده و دیگران شنیده‌اند، حالا منتظرند تجربه های فرد جدیدی را بشنوند. اگر هم می خواهیم سبك گذشتگان را ادامه دهیم، لازم است چیزی به آن بیفزاییم نه اینكه فقط دوباره با كمی تغییر آن ها را منتشر كنیم و گمان كنیم كار برزگی كرده ایم.

محدثی خراسانی با خواندن بیت «یك قصه بیش نیست غم عشق وین عجب/ كز هركسی كه می شنوم نامكرر است» افزود: حتی اگر قرار است از مضمون هایی كه قبلا تكرار شده اند بگوییم هیچ اشكالی ندارد، اما آن ها را باید با درك و شناخت خودمان مطرح كنیم نه اینكه از زاویه دید یك شخص دیگر ما هم جهان را همان طور ببینیم و برای دیگران تعریف كنیم.

این شاعر درباره چگونگی شاعر شدن خودش هم توضیح داد: شعر در خانواده ما موروثی است. پدرم هم شاعر بود. من از 15 – 14 سالگی شعر می نوشتم ولی شروع جدی تر نگاه كردن من به مقوله شعر و شاعری، هم‌زمان با پیروزی انقلاب اسلامی بود.

مصطفی علیپور نیز در این كارگاه شعر، با اشاره به اینكه انتشار مجله شعر با سردبیری مصطفی محدثی خراسانی از پربارترین دوره های انتشار این نشریه بود، گفت: اشعار محدثی خراسانی از بهترین نمونه های غزل بعد از نیماست. این اشعار طوری است كه سنت قدیمی «شاه بیت» را در هم می شكند و تمام ابیات یك غزل، به یك اندازه دلنشین هستند. درواقع این نوع غزل، موجود یكپارچه و منسجمی است كه به تمامی درخشان است نه تنها در یك یا دو بیت.

این مدرس ادبیات نیز با تاكید بر فردیت شاعر گفت: شاعر قرار است خویشتن خودش را در شعر بیان كند نه اینكه از زبان دیگران سخن بگوید. البته این موضوع به معنی تاثیرپذیری از اشعار و نوشته های دیگران نیست. بینامتنیت ایجاب می كند بین تمام متون ادبی، نوعی مكالمه و مفاهمه برقرار باشد و تاثیرپذیری از نوشته‌های دیگران اجتناب ناپذیر است؛ اما مسئله اینجاست كه آن مضمون باید در ساختمان ذهنی شاعر شكل جدیدی بگیرد نه اینكه صرفا عین همان تكرار شود.

علیپور ادامه داد: این تاثیرپذیری را در اشعار شاعران بزرگ هم می بینیم؛ به عنوان نمونه، نیما یوشیج از شاعری مثل نظامی تاثیر زیادی گرفته است، ولی وقتی اشعار نیما را می خوانیم می دانیم كه او خالق این شعرهاست نه دیگری.

دیدگاه خود را درباره این خبر بنویسید